Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

ΤΑ ΚΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ - Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ


ΟΆγιος Συμεών Θεσσαλονίκης
γιος Συμεών Θεσσαλονίκης, πού χει ρμηνεύσει πολλά σημεα τς θρησκευτικς μας λατρείας, ναφέρει τι τό ναμμα τν κεριν στήν κκλησία χει 6 συμβολισμούς, δηλαδή συμβολίζει:

α) τήν καθαρότητα τ
ς ψυχς μας, διότι παρασκευάζεται πό γνό κερί μέλισσας,

β) τή Θεία Χάρη,
πειδή τό κερί προέρχεται πό εωδιαστά νθη,

γ) τό φ
ς το Χριστο, πού λάμπει καί φωτίζει στό σκοτάδι,

δ) τή θέωση, στήν
ποία πρέπει νά φτάσει πιστός, πειδή τό κερί νακατεύεται μέ τή φωτιά καί τς δίνει τροφή,

ε) τήν πλαστικότητα τ
ς ψυχς μας, φο πάνω στό κερί μπορομε εκολα νά χαράξουμε ,τι θελήσουμε,

στ) τήν
γάπη καί τήν ερήνη πού πρέπει νά ποτελον βασικά χαρακτηριστικά κάθε πιστο, πειδή τό κερί καίγεται ταν φωτίζει, λλά καί παρηγορε τόν νθρωπο χαρίζοντάς του φς στό σκοτάδι τς ζως του

 
νας λλος γιος της κκλησίας μας, Νικόδημος γιορείτης, ναφέρει στά γραπτά του τίς 6 δικές του κδοχές γιά τίς ποίες νάβουμε κεριά στήν κκλησία (ορτοδρόμιον, σ. 433).

α) Γιά τή δόξα το
Θεο, πού εναι τό ληθινό καί μοναδικό φς πού φωτίζει τή ζωή το νθρώπου,

β) Γιά νά δείξει
πιστός τι χει χαρά στήν ψυχή του,

γ) Γιά νά τιμήσουμε τούς
γίους καί τούς μάρτυρες τς πίστης, πως ο πρτοι Χριστιανοί,

δ) Γιά τή διάλυση το
σκοταδιο τς νύχτας καί τήν παρηγοριά τν νθρώπων πό τό φόβο το σκότους,

ε) Γιά νά συγχωρεθο
ν ο μαρτίες σων νάβουν τό κερί, λλά καί κείνων πέρ τν ποίων τό νάβουν,

στ) Γιά νά συμβολισθο
ν τά καλά μας ργα, πως επε Κύριος: «οτω λαμψάτω τό φς μν μπροσθεν τν νθρώπων, πως δωσιν μν τά καλά ργα καί δοξάσωσι τόν Πατέρα μν τόν ν τος ορανος».







συμβολισμός τν κεριν

εσεβής Χριστιανός, νάβοντας κερί στήν κκλησία, θυμται τι πρέπει νά ζε μέσα στό φς πού πρε πό τή βάπτισή του, πού νομάζεται καί Φώτισμα. Γιά τό λόγο ατό, κατά τή διάρκεια το μυστηρίου τς βάπτισης κρατμε ναμμένες λαμπάδες, πού ποτελον τό «πρ τς Πεντηκοστς», τό φς το γίου Πνεύματος, τό ποο νανεώνεται κάθε φορά πού συμμετέχουμε στή Θεία Λειτουργία. τσι, πειδή κάθε φορά πού κοινωνομε καί προσευχόμαστε ναζωπυρώνουμε τή φωτιά πού καίει στήν ψυχή μας, ψάλλουμε στό τέλος της: «Εδομεν τό φς τό ληθινόν, λάβομεν Πνεμα πουράνιον, ερομεν πίστιν ληθ, διαίρετον Τριάδα προσκυνοντες»
                                 


Ο
γιοι τς χριστιανοσύνης, παραδεχόμενοι τι βρίσκονται στό σκοτάδι τς γνοιας καί τς μαρτίας, ναζητον τή λύτρωση μέσα πό τή λαμπρότητα το θεϊκο φωτός. πίσης, τό κερί, καθώς καίγεται, φωτίζει τό περιβάλλον του. τσι καί συνειδητός χριστιανός, ταν θυσιάζεται γιά τήν γάπη το Θεο, φωτίζει τούς συνανθρώπους του καί τούς δείχνει τόν δρόμο τς σωτηρίας.
       


Μία παλιά θρησκευτική παράδοση Τό
ναμμα το κεριο ποτελε δ καί αἰῶνες ναπόσπαστο κομμάτι τόσο τν θρησκευτικν μας παραδόσεων, σο καί τς ελάβειας τν πιστν, ποτελώντας κφραση τς πίστης τους στόν Τριαδικό Θεό καί στήν ναζήτηση τς νίσχυσής Του στόν καθημερινό πνευματικό τους γώνα. ταν πιστός εσέρχεται στόν ναό, πρέπει νά νάβει στό μανουάλι να κερί γιά τούς ζντες κι να κερί γιά τούς τεθνετες συγγενες καί προσφιλες του συνανθρώπους. Τό ναμμα το κεριο πρέπει πάντοτε νά συνοδεύεται μέ λόγια προσευχς. Γιά τούς ζντες πιστός ζητ ελαβικά τό λεος καί τήν προστασία το Θεο, ν γιά τούς τεθνετες τή θεία εσπλαχνία καί τήν αώνια σωτηρία τους.

 


Σέ μία παλαιότερη
μιλία του, πατριάρχης Βαρθολομαος, τονίζοντας τήν νάγκη γιά πιστροφή στή λειτουργική παράδοση τς κκλησίας μας, εχε προτείνει: «Κατάργηση, σύν τ χρόν, καί που τοτο γχωρε, τν λεκτρικν κανδηλίων καί λεκτρικν κηρίων, το διακοσμητικο τούτου ψεύδους, τό ποον λλοιώνει τό εχαριστιακόν γεγονός ες θρησκευτικόν “θέαμα”. Τό λάδι καί τό κερί “προσφέρονται” καί ατά κατά τινά τρόπον ς βοηθητικά στοιχεα τς κατ’ ξοχήν προσφορς το ρτου καί το ονου ν τ Θεί Εχαριστί».





Μία σωτερική νάγκη

Τό
ναμμα το καντηλιο το κεριο πό μόνο του δέν ποτελε λλοθι γιά τήν κπλήρωση τν θρησκευτικν καθηκόντων το κάθε πιστο, λλά ντίθετα, γιά νά διατηρήσει τόν πολυποίκιλο συμβολισμό του, θά πρέπει νά συνοδεύεται πό μία νάρετη χριστιανική ζωή. Μόνον μέ ατόν τόν τρόπο καλός χριστιανός θά μπορέσει νά κφράσει περίσπαστος τήν σωτερική του ελάβεια καί θρησκευτικότητα, λλά καί νά ντλήσει τή μέγιστη πνευματική φέλεια πού πορρέει πό τή χάρη το Θεο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου