Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ "ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ"


ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ


ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ


Πολλοί γονείς θυσιάζονται κυριολεκτικά για τα παιδιά τους. Αυτά είναι όλη τους η ζωή. Στερούνται τα πάντα. Χρόνο, χρήμα, διασκέδαση, διάφορα άλλα ενδιαφέροντα. Έχω την γνώμη ότι αν δεν είμαστε ο Χριστός, ας αποφύγουμε την σταύρωση. Να προσγειωθούμε στην πραγματικότητά μας. Δεν πρέπει να θυσιάζουμε τα πάντα, για δύο λόγους.


Πρώτον δεν θα το αντέξουμε, δεν θα μπορέσουμε να παραμερίσουμε τόσο πολύ τον εαυτό μας και κάποτε θα ζητήσουμε από τα παιδιά μας τα ρέστα, όπως λέγεται. Θα τους πούμε "εγώ που έκανα τόσα για σένα…". Αυτό σημαίνει ότι δεν θυσιαστήκαμε από ανιδιοτελή αγάπη, αλλά περιμένουμε ανταλλάγματα. Δεν είναι όμως τίμιο από μέρους μας, γιατί πριν παρέχουμε τις υπηρεσίες μας θα πρέπει να συζητήσουμε με τα παιδιά μας, αν συμφωνούν να μας δώσουν την αμοιβή που ζητούμε. Π.χ. Θα σου δώσω τα πάντα, αλλά θα σπουδάσεις αυτό που θέλω εγώ, θα παντρευτείς το πρόσωπο που εγώ θα διαλέξω και θα αναθρέψεις τα παιδιά σου όπως σου πω εγώ και όχι όπως θα θελήσει αυτή που θα παντρευτείς. Ίσως τότε τα παιδιά μας αρνηθούν. Αν θυσιαζόμαστε για τα παιδιά μας, τότε δεν θα πρέπει να ζητήσουμε κανένα αντάλλαγμα. Δεν μας χρωστάνε τίποτα απολύτως. Υπάρχει ένα μυστικό εδώ. Αν αισθανόμαστε ότι θυσιαζόμαστε, τότε σίγουρα θα ζητήσουμε και τα ρέστα. Η πραγματική προσφορά δεν βιώνεται ως θυσία, αλλά σαν κάτι το φυσικό. Η αίσθηση ότι θυσιαζόμαστε είναι στην πραγματικότητα ο εγωισμός μας, που κρατάει λογαριασμό για το τι πρέπει να εισπράξουμε στο μέλλον. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σχεδόν πάντοτε στις ερωτικές σχέσεις. Δίνουμε τα πάντα όπως λέμε, και μετά παραπονιόμαστε ότι δεν βρήκαμε ανταπόκριση. Τότε τι είναι αυτό που δώσαμε; Τίποτα. Στην ουσία αφού ζητάμε ανταλλάγματα κάτι προσπαθήσαμε να πουλήσουμε. Και δεν ρωτήσαμε τον άλλον αν ενδιαφέρεται να το αγοράσει. Λίγη αυτοπαρατήρηση θα το αποδείξει.


Δεύτερον, θα καλομάθουν τα παιδιά μας. Αν τους δίνουμε τα πάντα, θα νομίσουν ότι έχουν δικαίωμα στα πάντα. Θέλουν τα παιδιά σας να δουν μια εκπομπή στην τηλεόραση; Υποχωρήστε μια φορά. Την επομένη θα δείτε αυτό που θέλετε εσείς. Είστε και εσείς άνθρωπος, ισότιμος και έχετε τα ίδια δικαιώματα με τα παιδιά σας. Μην υποχωρείτε συνέχεια, διότι θα τους δημιουργηθεί η αίσθηση ότι μπορούν να παίρνουν ότι θέλουν, χωρίς να υπολογίζουν τις ανάγκες των άλλων. Άρα λοιπόν θα ικανοποιούμε και τις δικές μας ανάγκες, δεν θα τις παραμελούμε συνέχεια για χάρη των παιδιών. Πολλές φορές θα το κάνουμε, όχι όμως πάντα. Αν δεν φροντίσουμε έως ένα σημείο τις ανάγκες μας, στο υποσυνείδητό μας θα δημιουργηθεί κάποια έχθρα απέναντι στα παιδιά μας, γιατί η ζωική φύση μας (που έχει τα ίδια δικαιώματα με το πνεύμα) δεν καταλαβαίνει από πατρότητα και μητρότητα, θέλει να τραφεί, να κοιμηθεί, να διασκεδάσει. Εκτός από αυτό, όπως είπαμε, τα παιδιά μας θα γίνουν αναίσθητα και απαιτητικά. Πρέπει να μάθουν να υπολογίζουν τις ανάγκες των άλλων ισότιμα με τις δικές τους, και αυτό θα τους το διδάξουν οι γονείς, όταν αυτοί υπολογίζουν τις προσωπικές τους ανάγκες εξ ίσου με τις ανάγκες των παιδιών τους. Έτσι θα δώσουν το σωστό παράδειγμα. Θα μεταδώσουν το σωστό μήνυμα της δικαιοσύνης και της ισότητας. Όχι μόνο εγώ, ούτε μόνο οι άλλοι, αλλά και οι δύο με αμοιβαίες υποχωρήσεις και αμοιβαία δικαιώματα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου