Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΦΥΓΗ

 
 

Δείτε παρακάτω την λίστα.



1. Aarti (Babaji)
2. A W R (Μούν)
3. Agapi – Centre Scopelos
4. Αγγελιοφόροι του Φωτός
5. Αγιουρβέντα (γκουρού Μαχαρίσι)
6. Agni Yoga Society
7. Advanced Organization Saint Hill for Europe and Africa (Σαηεντόλοτζυ)
8. Αδελφότης Εσσαίων
9. Αδελφότης Μύριαμ
10. Αδελφότης τού Σταυρού καί Αστεριού Brotherhood of the Cross and Star- (Κύπρος)
11. Αδελφότητα τού Κρόνου – Orlo Saturni
12. Αδελφότητα του Λευκού Χιτώνα (Osho Rajneesh)
13. Αδελφότητα του Ram
14. Aeroterra Retreats
15. Αθηναίων Εταιρεία γιά τήν Επιστήμη καί τήν Ανάπτυξη τού Ανθρώπου
16. Αιώνιος Ηνίοχος
17. Academy for Fortune Science (Babaji)
18. Ακαδημία Εσωτερικών Μελετών
19. Ακαδημία Ράτζ Γιόγκα (Μαχαράτζι)
20. Aquarious SA
21. Aldebaran
22. Alkaest
23. Αμερικανική Διεθνής Εταιρεία Ρέικι
24. AMORC (Ροδόσταυροι)
25. Ανάντα Μάργκα
26. Ανθρωπιστικό Κέντρο Αμεσης Επικοινωνίας (Silo)
27. Ανθρωπιστικό Κίνημα (Silo)
28. Ανθρωποσοφία (τού Rudolf Steiner)
29. Ανωτάτη Εποχή Προβλέψεων Σωμάτων ο Πύθιος Απόλλων (Πίτ Παπαδάτος)
30. Auroville International (Αουροβίλ)
31. Applied Scholastics (Σαηεντόλοτζυ)
32. Αποστολή Θείου Φωτός (Μαχαράτζι)
33. Arica Institut Inc
34. Αριθμολογία
35. Arcana Center ΕΠΕ
36. Αρχαία Ροδοσταυρική Αδελφότητα
37. Association Zen international
38. Association for Better Living and Education (Σαηεντόλοτζυ – Ρωσία)
39. Astral
40. Astrolinea
41. Αστρολογία
42. Astrologia Nova
43. Athena Karma Vajradhara Ling and Oracle ‘Sangwa Rikma’ (βουδιστές)
44. Ahmadiya
45. Babaji Center
46. Bawa Muhaiyadden Fellowship
47. Bada Ram Dass
48. Βιβλιοπωλεrο Εσωτερισμού Κάρμα
49. W M C (Μούν – Παγκόσμια Συνέδρια Μέσων Ενημέρωσης)
50. Body Control Center (Νέα Εποχή)
51. World Institut of Scientology Enterprise – WISE (Παγκόσμιο Ινστιτούτο Επιχειρήσεων )
52. «Vitality» Ενεργειακές-Εναλλακτικές θεραπείες
53. Vipassana Meditation
54. World Mission (Παιδιά του Θεού)
55. Brahma Kumaris
56. Βρεττανικό Κέντρο Αυτοσυγκέντρωσης ΡΑΪ ΑΝΑΝΑΔΑ
57. Bubications Organizations (Σαηεντόλοτζυ)
58. White Eagle Lodge
59. Γαλλο-Αμερικανικό Ινστιτούτο Μεταφυσικής (Ακαδημία Εσωτεριστικών Μελετών)
60. Γιαμαγκίσι Αγροτική ΕΠΕ
61. Γκόν-Πό Τσάκ (βουδιστές)
62. Γνωστική Αποστολική Ροδοσταυρική Εκκλησία
63. Γνωστικός Σύλλογος Ανθρωπολογικών και Επιστημονικών Μελετών
64. Δίαυλος
65. Golden Flower Tai Chi Association
66. Διεθνές Αστρο-βιορυθμικό Κέντρο ΟΜ ΕΠΕ
67. Διεθνές Κέντρο Εσωτερικού Χριστιανισμού (Δώριζας)
68. Διεθνές Κολλέγιο Εσωτερικών Σπουδών
69. Διεθνής Ένωση για την Συνείδηση του Κρίσνα (ISKCON)
70. Διεθνής Εταιρεία Διαλογισμού (γκουρού Μαχαρίσι)
71. Διεθνής Εταιρεία Reiki
72. Διεθνής Κύκλος Πολιτιστικών καί Πνευματικών Ερευνών (CIRCES)
73. Διεθνής Σύλλογος Προστασίας του Περιβάλλοντος της Ελλάδος (βουδιστές)
74. Διεθνής Σχολή του Χρυσού Ροδοσταύρου
75. ΔΙΟΔΟΣ Κέντρο Πολιτισμού και Αναζήτησης
76.Εγώ Ειμί – Κίνηση (I am)
77. Ecclesia Gnostica Apostolica Universalis
78. Εκκλησία της Σαηεντόλοτζυ (Scientology Church)
79. Εκκλησία της Σατανιστικής απελευθέρωσης
80. Εκκλησία της Σατανιστικής Αδελφότητας
81. Εκκλησία του Σατανά
82. Εκκλησία της τελευταίας Διαθήκης (Bessarion) – (Tserkov Poslednego Zaveta) – Ρωσία
83. Ελληνική Βουδιστική Εταιρεία
84. Ελληνική Εταιρεία Έρευνας Μεταφυσικής Επιστήμης, Φιλοσοφίας
85. Ελληνική Οργάνωση Γυναικών γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη (Μούν)
86. Ελληνική Πυθαγόρεια Φιλοσοφική Εταιρεία
87. Ελληνική Ραελική Εταιρεία
88. Ελληνική Φλόγα
89. Ελληνικό Κέντρο για την Προώθηση της Τεχνολογίας Μαχαρίσι του Ενοποιημένου Πεδίου (Μαχαρίσι)
90. Ελληνικό Κέντρο Εσωτερικού Χριστιανισμού (Δώριζας)
91. Ελληνικόν Ειδύλλιον (Σελιανίτικα Αιγίου)
92. Ελληνικός Σύλλογος Γιόγκα
93. Ελληνικός Φιλοσοφικός Σύλλογος (γκουρού Μαχαράτζι)
94. Ελληνοϊνδικός Φιλοσοφικός Σύνδεσμος (γκουρού Σάι Μπάμπα)
95. Ενανθρωπότητα Πνευματικό Ησυχαστήριο (Ακρογιάλι Αβίας, Χάρη Βακάλ)
96. Ένωση Γιόγκα Ηλίανθος
97. Ένωση Ελλήνων Εσωτεριστών
98. Ένωση Ερευνητών Μεταφυσικών Φαινομένων μέ Μέντιουμ «Ο Αγιος Νεκτάριος»
99. Ενωτική Εκκλησία (του Μούν)
100. Εξαίσιος Τρόπος – Πολιτιστικός Σύλλογος (Emin Approach)
101. Extra Sensory Perception Society
102. Επαναστατική Σχολή Υπερβατικής Σοφίας
103. Επιστήμη της Πνευματικότητας (Sawan – Kirpal publications)
104. Επιταγή του Black Ram
105. Επιτροπή Ρούμι Ελλάδος (Τάκις Αλεξίου)
106. Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας Ράιτ
107. Έργο Διάσωσης του Ιησού Χριστού (G.Wittek)
108. Ερμητικό Τάγμα Χρυσής Αυγής
109. Εσσαϊκή Αδελφότητα
110. Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών «Διιπετές»
111. Εταιρεία Αρχαιολογικών Μελετών «Διιπετές»
112. Εταιρεία Εσωτεριστικών Μελετών «Ο ΩΡΟΣ – Μονάδα υπηρεσίας καλής θέλησης»
113. Εταιρεία Παγκόσμιας Ενοποίησης (του Μούν)
114. Εταιρεία «ΠΝΟΗ : Νέοι Τρόποι Ζωής»
115. Εταιρεία Φιλοσοφικών Μελετών Αλίκη Μπέιλη
116. Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών (Α.Τανάγρα)
117. «ΗΛΙΟΝ ΦΩΣ» (του Παναγιώτη Τουλιάτου)
118. Ηλιοχόος (Τσαγκαράδα Πηλίου, Κύπρος)
119. Η Οικογένεια (Παιδιά του Θεού)
120. Η Ομάδα (Παιδιά του Θεού)
121. Θεοσοφική Εταιρεία
122. Θιβετανικό Κέντρο Αυτοσυγκέντρωσης
123. Θιβετανικό Κέντρο «Καρούνα» (στό Μόλυβο Λέσβου)
124. Θιβετανικός Βουδισμός Κουζάνα-Ντορόζ
125. I am -Bridge to Freedom
126. Ιάμβλιχος- Κίνηση Δημιουργικής Σκέψης
127. Ιδρυμα γιά τήν Διατήρηση της Μαχαγιάνα Παράδοσης (βουδιστές)
128. Ιδρυμα Γκουρτζίεφ
129. Ιδρυμα Εντγκαρ Κέυση
130. Ιδρυμα Roerich (Fond Rerikha) – Ρωσία
131. Ιεραποστολική Εργασία (Παιδιά του Θεού)
132. ICUS (Μούν-Διεθνής Συνδιάσκεψη γιά τήν Ενότητα των Επιστημών)
133. Illium Center of light
134. Insight
135. International Association of Scientologists (Σαηεντόλοτζυ)
136. Ινστιτούτο Ανθρωπολογικών Ερευνών Πυθαγόρας (Νέα Ακρόπολη)
137. Ινστιτούτο Διαθρησκευτικής Εκπαίδευσης (Μούν)
138. Ινστιτούτο Εναλλακτικών Σπουδών (Institut Voor Alternatieve)
139. Ινστιτούτο Εξέλιξης του Ανθρώπου
140. Ινστιτούτο Ερευνας για Διεύρυνση της Συνείδησης (H. J. Ament)
141. Ινστιτούτο Ερευνών των Ανθρωπίνων Δυνατοτήτων (EMIN Formed)
142. Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επιστήμης Βιοενεργητικής – Πανεπιστήμιο Κρίγια Γιόγκα
143. Ινστιτούτο Μελετών για τον Άνθρωπο
144. Ινστιτούτο Μερκούριο (Νέα Ακρόπολη)
145. Ινστιτούτο Παραδοσιακής Αστρολογίας
146. Ινστιτούτο Παραψυχολογίας Αθηνών (Γ. Βουλούκου)
147. Ινστιτούτο Σπουδών Μαχαγιάνα (βουδιστές)
148. Ινστιτούτο Φιλοσοφίας Διανοητών Ελλάδος (Σαηεντόλοτζυ)


149. IOWC (Μούν-Διεθνής Σταυροφορία γιά Ενοποιημένο Κόσμο)
150. Ιππότες του Χρυσού Λωτού
151. IRF (Μούν-Διεθνές Ιδρυμα Θρησκειών)
152. IRFWP (Μούν-Διαθρησκευτική Ομοσπονδία γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη)
153. ISC(Μούν-Διεθνές Συμβούλιο Ασφαλείας)
154. Ishi To-Ken
155. I Help (Σαηεντόλοτζυ)
156. Καθολική Γνωστική Εκκλησία
157. Καλλιτεχνικό Εργαστήρι (Νέα Ακρόπολη)
158. Karma Berchen Ling (Ορεινή Κορινθία-Κέντρο Θιβετανικών Σπουδών)
159. Karma Drubcin Cho Khorling (βουδιστές)
160. Karma Rick Drol Ling
161. CARP (του Μούν, Collegiate Association for the Research of Principles)
162. Karuna (Μόλυβος Λέσβου)
163. CAUSA International (Μούν)
164. «Καφέ Σχολειό» (του Κώστα Φωτεινού)
165. CWR (Μούν-Συμβούλιο γιά τίς Θρησκεrες του Κόσμου)
166. Κέντρο Aeroterra
167. Κέντρο Ανάντα Μάργκα
168. Κέντρο Ανθρωπιστικής καί Νεοραϊχικής Ψυχολογίας-Ψυχοθεραπείας
169. Κέντρο «Αρμονική Ζωή»
170. Κέντρο Αστρολογικών Ερευνών Ελλάδος
171. Κέντρο Aum – Πνευματικό Κέντρο Aum (Κέντρο ΟΜ, Κέντρο Εσωτερικής Αναζήτησης Aum-γκουρού Sri Chinmoy)
172. Κέντρο γιά τήν Αρμονική Ανάπτυξη του Ανθρώπου «3Α»
173. Κέντρο γιά Χαλάρωση καί Συνείδηση (γκουρού Ραζνίς)
174. Κέντρο Γιόγκα Αθηνών (του γκουρού Σατυανάντα)
175. Κέντρο Γιόγκα Λωτός
176. Κέντρο Γκουρτζίεφ – Ουσπένσκι
177. Κέντρο Γνωστικής Ανθρωπολογίας
178. Κέντρο Διαισθητικής Πρακτικής καί Σωματικής Ανάπλασης (Ανάντα Μάργκα)
179. Κέντρο Διαλογισμού του Οσσο
180. Κέντρο Διάσπασης
181. Κέντρο Δύναμης της Σκέψης
182. Κέντρο Ελευθέρων Φιλοσοφικών Ερευνών-Μελετών (Κ.Ε.Φ.Ε.Μ.)
183. Κέντρο Επιστημονικής Αστρολογίας (Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας-Ράιτ Κέντρο Αθηνών, International School of Astrology AFA Affiliate)
184. Κέντρο Επιστημονικής Ερευνας τών Πνευματικών Φαινομένων, Η Χρυσή Ατραπός
185. Κέντρο Ερευνών Μεταφυσικών Φαινομένων
186. Κέντρο Εσωτερικών Θεωρήσεων «Ενδον» (Κρήτη)
187. Κέντρο Εφηρμοσμένης Φιλοσοφίας Ελλάδος-ΚΕΦΕ (Σαηεντόλοτζυ)
188. Κέντρο Ζωής καί Εμπνευσης
189. Κέντρο τής Θεοτόκου (Bogorodischny Tsentr) – Ρωσία
190. Κέντρο Θιβετιανής Φιλοσοφίας και Διαλογισμού (βουδιστές)
191. Κέντρο Θιβετιανού Διαλογισμού
192. Κέντρο Θιβετανικών Σπουδών και Διαλογισμού (Karma Drub Cho Khor Ling)
193. Κέντρο Καργκυούπα (βουδιστές)
194. Κέντρο Κοινωνικής Προνοίας (τού γκουρού Σατυανάντα)
195. Κέντρο Μάντιραμ

196. Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης
197. Κέντρο Μεταφυσικής Ossiris-Isis (Κέντρο Παραψυχολογίας-Μεταφυσικής «Osirissis»)
198. Κέντρο Μεταφυσικών Ερευνών «Γενικός και Χριστιανικός Εσωτερισμός»
199. Κέντρο Νυίμαπα (βουδιστές)
200. Κέντρο Παραψυχολογικών Ερευνών ΔΕΚ ΕΠΕ
201. Κέντρο Ποίησης και Σοφίας
202. Κέντρο Σαχάτζα Γιόγκα
203. Κέντρο Σωματικής καί Πνευματικής Ασκησης Θεραπευτικό ΤΑΟ (Greek Healing Tao Center)
204. Κέντρο Σωματικής, Συναισθηματικής, Πνευματικής Εναρμόνισης «Τό Μήλον τής Εριδος»
205. Κέντρο Σπουδών Γνωστικής Ανθρωπολογίας
206. Κέντρο Τρίχρονης Απομόνωσης – Κάρμα Ρίκ Ντρόλ Λίνγκ (βουδιστές) (Κέντρο Πρακτικής Φιλοσοφίας καί Ψυχολογίας)
207. Κέντρο Ψυχικών Ερευνών
208. Κέντρο Ψυχολογίας καί Μεταφυσικής
209. Centuries Soft Ware (Aστρολογικά προγράμματα)
210. Κίνηση Δημιουργικής Σκέψης (άμβλιχος)
211. Κίνηση Πνευματικής Αναγέννησης (τού γκουρού Μαχαρίσι)
212. Κίνηση Unity
213. Κιρπάλ Λάιτ Σάτσανγκ (ή Φιλοσοφικός Σύνδεσμος)
214. Kirpal Ruhani Satsang
215. Citizens Commission on Human Rights Groups (Σαηεντόλοτζυ)
216. Club (Παιδιά τού Θεού)
217. Κοινότης Drogchen (βουδιστές)
218. Κοινότητα τής κοινής Πίστεως – Ρωσία
219. Κοινότητα Χριστιανών (Ανθρωποσοφία)
220. Κοινωνία τού Porfiry Ivanov (Obschestvo Porfiria Ivanova) – Ρωσία
221. Κόμμα τού Φυσικού Νόμου (γκουρού Μαχαρίσι)
222. Κορίτσια τού ΠΡΑΟΥΤ (Girls’ PROUT)
223. Cosmic Patterns
224. Criminon (Σαηεντόλοτζυ)
225. Quartus (New Age)
226. Κύκλοι Ερευνας της Αληθείας
227. Κύκλος «Ελιφάς Λεβί»
228. Κύκλος Μελέτης Ραμακρίσνα-Βεδάντα
229. Κύκλος τού Δράκοντα
230. Κύκλος τών Ενδων – Ερευνητές τής Αλήθειας (Στυλιανός Αττεσλής – Κύπρος)
231. Κυρίαρχο Μυητικό Τάγμα τού Ναού
232. Christian Children’s Mission (Παιδιά τού Θεού)
233. Λευκή Αδελφότης (Yusmalos) (Beloye Bratstvo) – Ρωσία
234. Little Augle Ballet (Μούν)
235. Life Eternal Trust
236. Λόγος (τού Μούν)
237. Locus 7
238. Lucis Trust
239. «Μάλλικα» Κέντρο Διαλογισμού τού Osho (Osho Rajneesh)
240. Μασονία-Τεκτονισμός (διάφοροι τύποι, στοές, τάγματα,σχολές)
241. Μαύρος Οιωνός (The Black Omen)
242. Μεγάλη Εθνική Εκκλησία τών ‘Ελλήνων
243. Μεταφυσική Αδελφότης Πνευματικής Τελειώσεως (Γ. Βασιλείου)
244. Μεταφυσική Ακαδημία τής Αιτίας καί του Αποτελέσματος
245. Μονοπάτι τής Ευτυχίας (Ανάντα Μάργκα)
246. Μπακτιβεντάντα ΕΠΕ (Χάρε Κρίσνα)
247. Μπαχάι-Θρησκεία
248. Μυθολογικό Κέντρο «Τρισήλιον» (Agni Yoga Society)
249. Μυρινούντα (Αρμονική Ζωή)
250. Ναός τού Ηλίου
251. Ναός τού Σέτ-Temple of Set
252. Narconon (Σαηεντόλοτζυ – Ρωσίας)
253. Νέα Ακρόπολη
254. «Νέα ‘Εποχή»
255. Νέας Ανθρωπότητας Κέντρο (τού Χάρη Βακάλ)
256. Νέας Ανθρωπότητας Όμιλος (τού Χάρη Βακάλ)
257. New Era Publications International (Μούν-Νέα Οικουμενική Εταιρεία Ερεύνης) (Σαηεντόλοτζυ – Μόσχα)
258. Νεο-ανθρωπιστικό Κέντρο (Ανάντα Μάργκα)
259. Νέος Όμιλος Εξυπηρετητών τού Κόσμου
260. Νεο-παγανιστικές ομάδες (Russian Cosmism) (Neo-yazychestvo, Russkii Kosmism) – Ρωσία
261. Νιτσίρεν Σόσου
262. Ντό-Ναγκ Ζούνγκ-Τζούγκ Λίνγκ (βουδιστές)
263. Οι Κύριοι τών Δακτυλιδιών (Gospodari Prstenova) – Σερβία
264. Οικογένεια (τού Μώ)
265. Οικογένεια Αγάπης (τού Μώ)
266. Οικουμενική Εκκλησία (τού Μούν)
267. Οικουμενική Ζωή (τής G.Wittek)
268. Οικουμενική καί Θριαμβεύουσα Εκκλησία
269. Οικουμενική Ρωσική Μαριανική Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία – (The Ecumenical Russian Marian Orthodox – Catholic Church ) – Ρωσία
270. Ομάδα Εσωτερικών Μελετών τού Τάγματος τών Ιπποτών τού Ναού
271. Ομάδα Διαβίβασης Ενεργειών
272. Ομάδες Εσωτερικής Εργασίας (Ατζακα)
273. Ομακόειο Αθηνών
274. Ομάς Σατσιτανάντα
275. Όμιλος Βιολογίας-Ενέργειας Γιόγκα
276. Όμιλος Εξυπηρετητών
277. Όμιλος Εργατών Εσωτερισμού ΦΑΕΘΩΝ
278. Όμιλος Ερευνών, Μελετών καί προστασίας τού ‘Ανθρώπου καί τού Περιβάλλοντος (Γαία ‘Αειφόρος)
279. Όμιλος Μελετών (Καζάνα)[σημ.δική μου] 280. Όμιλος «Πυθαγόρας Πλάτων»
281. Όμιλος Υπηρεσίας
282. Ομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων Ελλάδος

283. Ομοσπονδία των Γυναικών γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη (Μούν)
284. Omoto Kyo
285. Οντολογικές Προπονήσεις (Hannes School)
286. Orden Fiat Lux (Uriella Bert Schinger)
287. Ορθόδοξη Σατανιστική Εκκλησία τού τυπικού (Nethilum Rite)
288. OSC (Μούν – σταυροφορία γιά τόν Xναν κόσμο)

289. Office of Special Affairs (Σαηεντόλοτζυ)
290. Ουράνιο Τόξο (Εκδόσεις βιβλίων τού Osho Rajneesh)
291. Παγκόσμια Καλή Θέληση
292. Παγκόσμια Λευκή ‘Αδελφότητα (Αιβανχόφ)
293. Παγκόσμια Συνεργασία γιά έναν Καλύτερο Κόσμο (Brahma Kumaris)
294. Παγκόσμιο Πνευματικό Κέντρο ΟΛΥΜΠΟΣ
295. Παγκόσμιο Πνευματικό Πανεπιστήμιο Brahma Kumaris

296. Παιδιά τού Θεού (τού Μώ)
297. Πανελλήνια Ενωση Γνωστικών Σπουδών γιά τήν Ερευνα τού Ανθρώπου
298. Πανελλήνια Επαγγελματική Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών και Αστρολογίας
299. Πανελλήνια Εταιρεία Προγεννητικής Αγωγής
300. Πανελλήνιο Επιστημονικό Κέντρο Μεταφυσικής, Πνευματισμού καί Αστρολογίας
301. Πανελλήνιο Κέντρο Γνωστικών Σπουδών
302. Πανελλήνιο Κέντρο Διαλογισμού (Brahma Kumaris)
303. Πανελλήνιος Σύνδεσμος γιά καλύτερη Ζωή καί Εκπαίδευση
304. Πανελλήνιο Σωματείο Ψυχικών Ερευνών καί Τηλεπάθειας «Απω Ανατολή»
305. Πανεπιστήμιο MIU (γκουρού Μαχαρίσι)
306. Παραψυχοκοινωνιολογική Εταιρεία
307. Πνευματικό Κέντρο Αρμονική Ζωή
308. Πνευματικό Κέντρο Brahma Kumaris
309. Πνευματικό Κέντρο «Μήλον τής Εριδος»
310. Πνευματικός Όμιλος Αθηνών «Τό θείο φώς»
311. Πνευματιστικός Όμιλος Αθηνών
312. ΠΝΟΗ-Νέοι Τρόποι Ζωής
313. Πολιτιστικός καί Καλλιτεχνικός Σύλλογος Mokiti Okada
314. Πολιτιστικός καί Φιλοσοφικός Οργανισμός Νέα Ακρόπολη
315. Πρακτική Φιλοσοφία (Κύπρος)
316. Πρόσκληση γιά Ζωή
317. Proutist Universal (Ανάντα Μάργκα)
318. «Ράμνος» Όμιλος Εσωτερικής Αναγνώρισης καί Υπηρεσίας
319. Ράντα Σουάμι Σάντσανγκ Μπέας Ελλάδος
320. Renaissance Universale (Ανάντα Μάργκα)
321. Religious Technology Center (Σαηεντόλοτζυ)
322. Rissho-Kosei-Kai
323. Ροδοσταυρική Εταιρεία
324. Ροδοσταυρικό Τάγμα AMORC
325. Ρουχανί Σάτζαγκ Γιόγκα
326. RYS (Μούν-θρησκευτική υπηρεσία νεότητος)
327. Saint Germain Foundation (Εγώ Ειμί-Κίνηση)
328. Sagitarius-Κέντρο Νοητικής καί Σωματικής Εξάσκησης
329. Σαρακήνειον Ιδρυμα Συμπαράστασης
330. Σαρακήνειο Φιλανθρωπικό Ιδρυμα
331. Satyananda Yoga Center
332. Σατυανάντασραμ Ελλάδας
333. Σάτυα Σάι Μπάμπα-Κίνηση
334. Self-Realization Fellowship (SRF-τού γκουρού Παραμαχάνσα Γιογκανάντα)
335. Σεμινάρια Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας «Κυβερνητική τού Νού» (Κύπρος)
336. Σεμινάρια Νούς καί Σώμα
337. Σεμινάριο «τά τρία σημεία» (Δώρα Μορφίτου, Κύπρος)
338. Σεμινάριο τής Αποκάλυψης (Κύπρος)
339. Σηννανώι Σοσσυόρ
340. Sidha Yoga (Muktananda)
341. Silva Mind Control
342. Scientology Missions (Αθήνα, Κολωνός, Σόφια – Harghita, Ρουμανίας – Briask,Kagalyn, Μόσχα – st. Peterlurg, Tver, Volgograd, Ρωσίας – Harkov Ουκρανίας -Koper, Σλοβενίας)
343. Soka Gakkai (βουδιστική αίρεση)
344. Σοροπτιμίστριες
345. Σουλεϊμάν Μορσέντ (Συρία)
346. Σουμπούντ (Subud)
347. Σουφανία (Χαρισματική – Δαμασκός, Συρία)
348. Sri Vaisnaba Society
349. Στέκι τής Γειτονιάς (Silo)
350. Success Dynamics-Η Δυναμική τής Επιτυχίας (Α. Καλογήρου)
351. Σύλλογος Αποφοίτων Ελέγχου τού Νού
352. Σύλλογος Γνωστικής Ανθρωπολογίας καί Επιστήμης
353. Σύλλογος Επιστημονικής Μελέτης Φιλοσοφικών καί Μεταφυσικών Θεμάτων (Radha Suami)
354. Σύλλογος Θιβετανικών Μελετών (Karma Drub Gin Chor Ling) (βουδιστές)
355. Σύλλογος Προσκυνητών Ακτίστου Φωτός «Αγιος Πατάπιος» (Ομακόειον)
356. Σύλλογος Σρί Ουρομπίντο
357. Συμβουλευτικό Κέντρο Ερις (Γ. Βασιλείου)
358. Summit Council of World Peace (Μούν – συμβούλιο κορυφής γιά τήν παγκόσμια ειρήνη)
359. Συνομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων
360. Συνομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων καί Σωματείων Φυσικής Υγιεινής «Αθήναιον»
361. Share International Foundation (Ελληνικό περιοδικό : Η Aνάδυση)
362. Σχολεία Βάλντορφ (Ανθρωποσοφία)
363. Σχολή Αρκέην
364. Σχολή Ζέν-Σιατσού (γκουρού Ραζνίς)
365. Σχολή Νέας Εσωτερικής Σοφίας (Χάρης Βακάλ)
366. Σχολή Tai-Chi
367. Σχολή Φιλοσοφίας τού Οντος
368. Σωματείο γιά τήν Προϋπόθεση τού Φυσικού καί Ανώδυνου Τοκετού (γκουρού Ραζνίς)
369. Τάγμα Αγίου Γεωργίου
370. Τάγμα Αγίου Ιωάννου
371. Τάγμα Αργυρού Αστέρα
372. Τάγμα Εκλεκτών Ιερέων τού Σύμπαντος
373. Τάγμα Ερμού τού Τρισμέγιστου
374. Τάγμα Κριναετών Εωνική Εταιρεία
375. Τάγμα Ραμακρίσνα
376. Τάγμα τής Κίρκης, τού Αίματος τού Σκύλου
377. Τάγμα τής Νεκροκεφαλής καί τών Οστών
378. Τάγμα τού Αγίου Δισκοπότηρου
379. Τάγμα τού Κρίνου καί τού Αετού (τρείς διαφορετικές ομάδες μέ τό ίδιο όνομα)
380. Τάγμα τού Κρόνου-Ordo Saturni
381. Τάγμα τού Λευκού Κρίνου
382. Τάγμα τού Ναού
383. Τάγμα τού Ναού τής Ανατολής (ΟΤΟ)
384. Τάγμα τού Ναού τού Ηλίου-Temple of the Sun
385. Τάγμα τών Πτωχών Ιπποτών τού Χριστού
386. Τάγμα τών Σούφι στή Δύση
387. Τάγμα Thelema
388. Τάγμα Χρυσού Ρόδου
389. Τά θεμέλια γιά Ανώτερη Πνευματική Μάθηση (εσώτερη αδελφότητα τών Αναληφθέντων Δασκάλων τής Σοφίας, Κόρινθος)
390. Tao Te Puh (γκουρού Ραζνίς)
391. Tara Center
392. Το Δέντρο (Κέντρο Ασκησης γιά τήν εναρμόνιση Σώματος, Νού και Ψυχής)
393. Το 20λεπτο Μυστικό (Φάνης Θεοφανίδης, Κύπρος)
394. Το Ενσόφιον τής Ενανθρωπότητος (τού Χάρη Βακάλ)
395. Το Κίνημα (Silo)
396. Tong il Company (Μούν-Εταιρεία Ενωσης τής Οικονομίας)
397. Το Φιλοσοφικόν (τού Θεοφάνη, Κύπρος)
398. The Way International
399. The Way for Happiness Foundation (Σαηεντόλοτζυ – Ρωσίας)
400. The International Cultural Foundation (Mun)
401. The Rosicrurian Fellowship
402. U-Man International- (Scientology)
403. U-Man Hellas-Σύμβουλοι Παραγωγικότητας (Scientology)
404. United Human Organisation bep (H.J.Ament)
405. Υπερβατικός Διαλογισμός (γκουρού Μαχαρίσι)
406. Family Service (Παιδιά τού Θεού)
407. Φαράχ-Κέντρο Τεχνών (Δ. Πιτιανούδη)
408. Fellowship of friends
409. Φίλοι τού Όσο
410. Φιλοσοφική Ομάδα Σάι Μπάμπα
411. Φιλοσοφικό καί Μυθολογικό Κέντρο Ελλάδος (Α.Ασημακόπουλου)
412. Φιλοσοφικό Κέντρο Αθηνά (Σαηεντόλοτζυ)
413. Φιλοσοφικό Κέντρο Νέα Ακρόπολη
414. Four P. Society
415. Freedom Magazine Offices (Σαηεντόλοτζυ)
416. Φυσιοθεραπευτικό Κέντρο Πρωτοποριακής Ερευνας Σέραπις ή Κέντρο Σέραπις (Νέα Ακρόπολη)
417. Haven’ s Magic (Παιδιά τού Θεού)
418. Haidakhandi Spiritual Unity Center
419. Haidakhan Samaj
420. Haven’s Love (Παιδιά τού Θεού)
421. Χριστιανική Επιστήμη (Christian Science)
422. Χρυσός τού Ηλίου
423. Ψυχολογική Σχολή τής Ράτζα Γιόγκα (Ομακόειο)

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2019

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΤΟΥΡΚΟΛΕΚΑΣ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΑΡΑ



Ο Ιωάννης γεννήθηκε στα 1805 στο χωριό Τουρκολέκα της Αρκαδίας. Πατέρας του ήταν ο Σταματέλος Σταματελόπουλος - Τουρκολέκας, εκ των σημαντικών αγωνιστών της περιοχής Λεονταρίου Αρκαδίας. Μητέρα του ήταν η Σοφία, μια γυναίκα αγωνίστρια, αδελφή της συζύγου (κουνιάδα) του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.

Στα 1816 ο Ιωάννης, αν και ήταν μόλις 11 χρονών, μαζί με τον πατέρα του και κάποιον Αναγνώστη, γιο του οπλαρχηγού και αγωνιστή του Πάρνωνα Ζαχαριά (είχε πολεμήσει τους Τούρκους στο μοναστήρι της Παναγίας Μαλεβής), πήγαιναν στο απέναντι νησί των Κυθήρων προκειμένου να γλιτώσουν από τους Οθωμανούς, οι οποίοι τους είχαν επικηρύξει για τη δράση τους. Ηθελαν να περάσουν στα Κύθηρα επειδή το νησί των Κυθήρων ήταν ελεύθερο και ανήκε από το 1815 στο Ηνωμένο Κράτος των Ιονίων νήσων.

Οταν έφτασαν στο λιμανάκι της Νεάπολης της Λακωνίας και περίμεναν το πλοίο να περάσουν στην αντίπερα όχθη, ξέσπασε κακοκαιρία με αποτέλεσμα το πλοίο να μην μπορεί να κάνει το δρομόλόγιο. Ο αγάς της περιοχής Χουσεΐν πληροφορήθηκε το γεγονός και έστειλε απόσπασμα, τους συνέλαβε με δόλο και τους έστειλε στον αγά της Μονεμβασιάς. Οι Τούρκοι, αφού τους κακοποίησαν, τους έριξαν στη φυλακή του κάστρου.

Οι Τούρκοι στη Μονεμβασιά δεν ήξεραν τι να κάνουν με τους τρεις κρατούμενους, οπότε και ζήτησαν τη συνδρομή του Βοεβόδα του Μυστρά, ο οποίος απάντησε ότι οι συλληφθέντες βαρύνονται με κατηγορίες και για τον λόγο αυτό ζήτησε να εκτελεστούν.

Την επόμενη ημέρα ο αγάς διέταξε τον αποκεφαλισμό των δύο ενηλίκων, του πατέρα του αγίου και του Αναγνώστη. Το δε παιδί το οδήγησαν, κατόπιν διαταγής του σε αυτόν, όπου του ζήτησε να αλλαξοπιστήσει.

Πήρε το παιδί και το οδήγησε στο μέρος που εκείτο το αποκεφαλισμένο σώμα του πατέρα του. Το συμβάν το διηγείται ο ίδιος ο αγωνιστής Νικηταράς, ως εξής: «Στον αδελφό μου πρότειναν ν’ αλλάξει την πίστη του. Του δείχνουν τον σκοτωμένο πατέρα του και του λέγουν κάθισε να σε κάνουμε Τούρκο. Τότε το παιδί κάνει το σταυρό του και τους απαντά: θα πάω κι εγώ εκεί που πάει ο πατέρας μου. Του ξαναλέγουν· γίνε Τούρκος. Το παιδί όμως ξανακάνει το σταυρό του. Εγινε από το αίμα του σταυρός. Πήραν τα κεφάλια τους στην Τριπολιτσά».

Οπως γράφει ο θεολόγος Λαμπρος Σκόντζος στο site «ποιμήν», το παιδί δεν δείλιασε μπροστά στο φοβερό θέαμα του αποκεφαλισμένου πατέρα του και δεν σκέφτηκε ούτε στιγμή να ανταλλάξει την πίστη του στον αληθινό Θεό με τη ζωή του. Οι δαιμονικοί και ανελέητοι αλλόθρησκοι δεν λυπήθηκαν το απροστάτευτο ορφανό παιδί. Γι’ αυτούς, όπως επιτάσσει το Κοράνιο και διδάσκει η ισλαμική παράδοση, όποιος φονεύσει «άπιστο», δηλαδή Χριστιανό, έχει εξασφαλισμένο τον παράδεισο! Ετσι, χωρίς δισταγμό ύψωσαν το φονικό ξίφος και έκοψαν το κεφάλι του ηρωικού Ιωάννη, ο οποίος προστέθηκε στη χορεία των Νεομαρτύρων και Παιδομαρτύρων. Η σφαγή των τριών αυτών ανθρώπων έγινε στις 24 Οκτωβρίου 1916, έξω από τον Ιερό Ναό του «Ελκομένου Χριστού» στην παλαιά Μονεμβασιά. Εκεί, στο δάπεδο της αυλής του Ναού, όπου έγινε η σφαγή του Παιδομάρτυρα Ιωάννη σχηματίστηκε με το αίμα του ένας Σταυρός, φανερό σημείο ότι εισήλθε στη Βασιλεία του Θεού, στη χορεία των Μαρτύρων!

Τα κεφάλια του Μάρτυρα Ιωάννη και των άλλων δύο ανδρών, τα πήραν οι Τούρκοι και τα έστειλαν πεσκέσι στον πασά της Τριπόλεως, τα δε σώματά τους τα έθαψαν σε άγνωστο μέρος στη Μονεμβασιά. Ο τόπος όπου εκτελέστηκε ο άγιος Ιωάννης και σχηματίστηκε ο τίμιος Σταυρός με το αίμα του, έγινε τόπος προσκυνήματος των Χριστιανών.

ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΓΙΝΟΣ Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ


Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΛΟΓΓΙΝΟΣ Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ

1.Καταγωγή - Επάγγελμα

Ο άγιος Λογγίνος έζησε κατά τους χρόνους της ενσάρκου οικονομίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Ο Συμεών ο Μεταφραστής στους βίους και την πολιτεία Αγίων Μηνός Μαρτίου αναφέρει ότι, ανήκε στην Ιουδαϊκή συναγωγή (P.G., Τόμ. 115, σ. 32 Α).

Ο Άγιος καταγόταν από την κωμόπολη Σανδιάλη της Καππαδοκίας (P.G., Τόμος 115, σελ. 41). Εκεί, λοιπόν, αποσύρθηκε μετά την Ανάσταση του Κυρίου, όταν παραιτήθηκε από το Ρωμαϊκό στρατό που υπηρετούσε και εκήρυξε «Χριστόν εσταυρωμένον και αναστάντα εκ νεκρών».

Ο Λογγίνος υπηρέτησε ως Αξιωματικός στο Ρωμαϊκό στρατό κα έφερε το βαθμό του Κεντυρίωνα - Εκατόνταρχου.
(Η λέξη Κεντυρίων προέρχεται από τη λατινική λέξη Centum που σημαίνει εκατό, διοικητής δηλαδή εκατό στρατιωτών , εκατόνταρχος).

Κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του Κυρίου επί της γης τελούσε υπό τις διαταγές του Ποντίου Πιλάτου, Ρωμαίου Επάρχου στην Ιουδαία (26 - 33 μ.Χ.).

2. Εποπτεύει κατά τη Σταύρωση του Χριστού

Κατά την παράδοση του Ιησού στους Εβραίους για να τον σταυρώσουν, ο Πιλάτος έδωκε εντολή στον εκατόνταρχο Λογγίνο να υπηρετήσει στα τίμια πάθη και τη σταύρωση, μετά των στρατιωτών του.

Το όνομα του Εκατόνταρχου δεν αναγράφεται σε κανένα από τα Ευαγγέλια. Σ' όλα μνημονεύεται με το αξίωμά του, είτε ως Κεντυρίων, είτε ως Εκατόνταρχος.

Έτσι, ο Λογγίνος, εκτελώντας τη διαταγή του Πιλάτου, επιστάτησε καθ' όλη τη διάρκεια των φρικτών Παθών του Κυρίου στο Γολγοθά. Ως εκ τούτου, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας όλων των εκεί θαυμαστών γεγονότων κατά τη Σταύρωση του Κυρίου.

Ο μακάριος θα μπορούσε να φαντασθεί, όταν έφθασε στο Γολγοθά, ότι - ευθύς μετά τη Σταύρωση του Χριστού - θα γινόταν ο πρώτος ομολογητής της Θεότητας Αυτού; Αδύνατον! Όπως γνωρίζουμε, μετά τη θεία Σταύρωση, οι Απόστολοι και οι άλλοι μαθητές του Κυρίου για το φόβο των Ιουδαίων απομακρύνθηκαν από το Γολγοθά.
Ο Λογγίνος όμως έμεινε κοντά στον Εσταυρωμένο. Η ψυχή του είχε συγκινηθεί από την άδικη Σταύρωση του αθώου Ιησού. Η προσωπικότητα του Ναζωραίου τον είχε σαγηνεύσει. Κάτι του έλεγε μέσα του πως αυτός δεν ήταν ένας κοινός άνθρωπος.

Και όντως, έτσι ήταν! Τα θαυμαστά γεγονότα που επακολούθησαν τον συντάραξαν και του μετέβαλαν σιγά - σιγά, αλλά σταθερά, την εσωτερική του αυτή φωνή σε ακλόνητη πίστη.

Την έκτη ώρα απλώθηκε πυκνό σκοτάδι σ' όλη τη γη, που διήρκεσε τρεις ώρες (Ματθ. κζ' 45, Μάρκου ε' 33 και Λουκά κγ' 44).

Την ενάτη ώρα ο Χριστός παρέδωκε το πνεύμα Του, όχι σαν κοινός άνθρωπος. Παραδόξως, δεν περιήλθε σε κωματώδη κατάσταση, ενώ βρισκόταν επί έξι (6)ώρες στο Σταυρό, γεγονός ανθρωπίνως αδύνατο και παντελώς άγνωστο στην ιστορία των σταυρικών εκτελέσεων. Αλλά, πριν να παραδώσει το πνεύμα Του, με δυνατή φωνή αναβόησε το: «ηλί, ηλί, λιμά σαβαχθανί» δηλαδή «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με έγκατέλιπες» (Ματθ. κζ 46, Μάρκου ιε, 34).

Και ευθύς, μετά τον θάνατό Του, η γη σείσθηκε, βουνά και πέτρες εσχίσθηκαν και μνημεία ανοίχθηκαν, άγιοι δε αναστήθηκαν και εμφανίσθηκαν σε πολλούς, μέσα στην Ιερουσαλήμ, μετά την ανάσταση του Κυρίου (Ματθ. κζ' 51-53, Μάρκου ιε' 38 και Λουκά κγ' 45-46).

Ο Λογγίνος ως συνετός άνθρωπος καταλήφθηκε από ιερό φόβο. Όλα αυτά τα παράδοξα γεγονότα δεν τα έβλεπε τυχαία. Εξ άλλου, για πρώτη φορά συνέβαιναν στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Ήταν θαύματα του Θεού, τα οποία οπωσδήποτε έγιναν χάριν αυτού που σταυρώθηκε στον Γολγοθά. Αυτού, που, όπως θα μάθει μετά την Ανάστασή Του, από άπειρη ευσπλαχνία, κατέβηκε από τον ουρανό, Θεός όντας, στη γη και έγινε και τέλειος άνθρωπος για να μας λυτρώσει από την αμαρτία, με τη σταυρική Του θυσία.
Ο Εκατόνταρχος συναισθάνεται την Παντοδυναμία του Θεού να μαρτυρεί την οργή Του γι' αυτόν τον αθώο.

3. Ομολογεί ότι ο Ιησούς «αληθώς Θεού Υιός ήν».

Μετ' απ' όλα αυτά τα θαύματα, που είδε και άκουσε ο Λογγίνος, άλλο ένα θαύμα εξίσου μεγάλο και συγκλονιστικό άρχισε να συντελείται στην ψυχή του. Αυτό, βέβαια, δεν μπορούσε να το συλλάβει, γιατί ήταν έργο της Θείας Χάριτος. Μετά το ληστή, ο Εκατόνταρχος, βλέπει τα γενόμενα, τα κρίνει όσο μπορεί ψύχραιμα και οδηγείται στη μετάνοια, στην αληθινή πίστη.

Ο Λογγίνος ήταν καλοπροαίρετος και ειλικρινής άνθρωπος. Κάτω από το επιβλητικό παράστημά του και το αυστηρό ύφος του κρυβόταν αγαθή διάθεση. Αφού παρακολούθησε με ενδιαφέρον όλα τα θαυμάσια και είδε τον άδικο και παράδοξο θάνατο του Ιησού, αισθάνθηκε συμπάθεια και συγκίνηση, αλλά και θαυμασμό προς τον εσταυρωμένο.

Τώρα πια, δεν είχε καμιά αμφιβολία, ότι ο Ιησούς ήταν Υιός του Θεού. Αυτό το επίστευσε με όλη τη δύναμη της ψυχής του. Εκεί, επάνω στο λόφο του Γολγοθά, εμπρός στον εσταυρωμένο Ιησού, ο Λογγίνος, κατεχόμενος από τη δύναμη της αληθείας που διέλαμψε μέσω των τόσων θαυμαστών γεγονότων, ανοίγει το στόμα του για να κάνει - αυτός πρώτος - τη μεγάλη ομολογία: «Αληθώς ο άνθρωπος ούτος, Υιός ήν Θεού» (Μάρκου ιε' 39, Λουκά κγ' 47 και Ματθ. κζ' 54). Είναι ο πρώτος Αξιωματικός, αλλά και ο πρώτος από τους επισήμους που ομολογεί τη Θεότητα του Χριστού ευθύς μετά την σταύρωσή Του.

Την ιδίαν ομολογίαν έκαναν και οι στρατιώτες, που φρουρούσαν τον Ιησού και ήταν υπό τις διαταγές του (Ματθ. κζ' 54).

Η ομολογία ήταν ενσυνείδητη, σαφής και σταθερή. Η ευστοχώτερη της ώρας εκείνης. Απαντητική φωνή προς την ταραγμένη και πενθούσα φύση, προς τους φοβισμένους και κατηφείς μαθητές του Θείου Διδασκάλου. Ομολογία συγκλονιστική, αξιωματούχου της Ρωμαϊκής Διοικήσεως στην Ιουδαία, της οποίας ο αντίλαλος θ΄ ακούγεται, όσο θα υπάρχει ζωή στον πλανήτη αυτό. Αναμφισβήτητα, υπήρξε πολύτιμη, γιατί από κάθε εχέφρονα εκτιμάται και σαν αποδεικτικό μέσο της Θεότητας του Ιησού Χριστού.

Έτσι, μέσα σ' αυτή την ατμόσφαιρα της παρανομίας, της μοχθηρίας και της κακίας, των βλασφημιών και ύβρεων, βρέθηκε και ένα στόμα από το οποίο εξήλθε το άρωμα της ομολογίας και της δοξολογίας προς το Θεό, συνάμα δε και το μεγαλείο της ταπεινώσεως.

«Και φωνήσας φωνή μεγάλη ο Ιησούς είπε˙ πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μου˙ και ταύτα ειπών, εξέπνευσεν˙ ιδών δε ο Εκατόνταρχος το γενόμενον εδόξασε τον Θεόν, λέγων, όντως ο άνθρωπος ούτος δίκαιος ήν» (Λουκά κγ' 46 - 47 και Μάρκου ιε' 39).

Και το στόμα αυτό δεν ήταν, ούτε των Γραμματέων, ούτε των Πρεσβυτέρων και Φαρισαίων, που και αυτοί είδαν και άκουσαν τα εξαιρετικά συμβάντα και ημπορούσαν να τα κατανοήσουν, αλλά του Εκατοντάρχου που υπηρετούσε υπό τις διαταγές του Πιλάτου.

Όμως, ο θεός, δεν τους αξίωσε. Γιατί ο Κύριος, ως παντογνώστης που είναι, δεν ημπορούσε να αξιώσει τέτοιας εξαιρετικής τιμής ανθρώπους, υποκριτές, συμφεροντολόγους, αδίκους, μοχθηρούς, φαντασμένους, υπερήφανους και αχάριστους. Με αυτή την τιμή αξίωσε τον Εκατόνταρχο, που είχε αγαθή ψυχή και διάθεση.

Ο Εκατόνταρχος Λογγίνος, αφού εγνώρισε την αλήθεια, με ενθουσιασμό, αλλά και απόλυτη πίστη στη Θεότητα του Χριστού, χωρίς κανένα φόβο και με ελευθέρα γλώσσα εμφανίσθηκε στο μέσο της συναγωγής των Ιουδαίων και επανέλαβε: «Αληθώς Θεού Υιός ήν ούτος». Ακολούθως, όταν ενταφίασαν το ζωοποιό και πανακήρατο σώμα του Κυρίου, ο Εκατόνταρχος διατάχθηκε από τον Πιλάτο να φυλάξει με την κουστωδία του τον τάφο, καίτοι είχε ευνοϊκή γνώμη για τον Χριστό και επίστευε, πως είναι Υιός Θεού. Προφανώς, στην ανάθεση και πάλι της φυλάξεως από τον Λογγίνο, οι Ιουδαίοι δεν αντέδρασαν, διότι, μετά τα τόσα θαυμαστά γεγονότα, κατά και μετά τη Σταύρωση του Κυρίου, οπωσδήποτε ευρίσκονταν υπό μεγάλη σύγχυση.

Έτσι, ο Εκατόνταρχος Λογγίνος, εκτελώντας τη διαταγή του προϊσταμένου του, βρέθηκε αυτόπτης μάρτυρας των όσων συνέβησαν κατά τη, με τρόπο θαυμαστό, αναγγελία της Αναστάσεως του Χριστού υπό του Γαβριήλ στις Μυροφόρες.
Συγκλονίστηκε μαζί με τους στρατιώτες του από το δυνατό σεισμό. Είδε το αστραπόμορφο άγγελο, ο οποίος εκύλησε το μέγα λίθο από τη θύρα του μνημείου και έζησε τα μετά το άγγελμα της Αναστάσεως του Χριστού θαυμάσια, μέσα σε αγωνία, φόβο, συγκίνηση αλλά και ανεκλάλητη χαρά. Η συγκίνησή του έγινε «πιστεύω». Η ξεχωριστή τιμή που του έκανε ο Κύριος να είναι «παρών» στο μνήμα Του, κατά τη διαπίστωση της Εγέρσεώς Του, εσφραγισμένου του Τάφου, από τους φρουρούς - Ρωμαίους στρατιώτες, Μαθητές Του και Μυροφόρες, έγινε «θρησκεία».
«Τώρα, ποιος μπορεί να μου κλονίσει το "πιστεύω" μου, έλεγε. Ιδού ο κενός Τάφος, τα εντάφια, το σουδάριο, ο αποκυλισθείς λίθος».

Οι Ευαγγελιστές δεν αναφέρουν πότε έγινε η Ανάσταση ακριβώς και αν είδε κανείς το Χριστό την ώρα της Αναστάσεώς Του. Ο Κύριος ηγέρθη του Τάφου, εσφραγισμένου - όντως - αυτού και φυλασσομένου από Ρωμαϊκή κουστωδία.

4. Συκοφαντείται η Ανάσταση, δωροδοκούνται φρουροί.

Μετά το θαυμαστό άνοιγμα του Τάφου και τη βεβαίωση των φρουρών, περί της Αναστάσεως του Κυρίου, έτρεξαν μερικοί από αυτούς και ανήγγειλαν τα γενόμενα στους Αρχιερείς.

Εκείνοι δε, επειδή εθεώρησαν μεγάλη ντροπή τους την Ανάσταση του Χριστού, έκαναν αμέσως με τους Πρεσβυτέρους συμβούλιο και για να σκεπάσουν το σφάλμα τους σκέφθηκαν την δωροδοκία.

Έδωκαν στου φρουρούς αρκετά χρήματα να συκοφαντήσουν την Ανάσταση και να διαδώσουν, ότι οι μαθητές του πήγαν κρυφά τη νύχτα, την ώρα που αυτοί εκοιμούντο, και έκλεψαν το σώμα του Χριστού (Ματθ. κη' 13).

Αυτά, λοιπόν, διεκήρυξαν οι στρατιώτες της κουστωδίας. Αλλά, πως ήταν δυνατό να είναι όλοι συγχρόνως κοιμώμενοι, όταν γνώριζαν ότι, μια τέτοια αμέλεια ο Ρωμαϊκός Νόμος την τιμωρούσε με θάνατο; Και, το σπουδαιότερο. Πως η σκηνή αυτή μαρτυρείται από ανθρώπους, οι οποίοι εκοιμούντο;

Ο πιστός Λογγίνος δεν έλαβε κανένα αργύριο, αλλ' ούτε και θέλησε να ενδώσει στις πιέσεις των Προεστώτων Ιουδαίων. Απεναντίας, με παρρησία ήλεγξε την συκοφαντία των Εβραίων και εκήρυξε ότι ο Χριστός είναι Θεός αληθινός και ηγέρθη εκ νεκρών. Ο Κύριος όμως, τον Οποίον ομολόγησε ως Θεόν, επεφύλαξε στον αγαθό Εκατόνταρχο και άλλη τιμή. Την τιμή του μαρτυρίου υπέρ αυτού.

5. Παραιτείται από το Ρωμαϊκό στρατό.

Αυτά, όταν τα έμαθαν ο Πιλάτος, οι Αρχιερείς και το Συνέδριο των Ιουδαίων, έστρεψαν κατά του Λογγίνου όλο το μίσος που είχαν κατά του Χριστού και ζητούσαν ευκαιρία να τον θανατώσουν. Ο Εκατόνταρχος, μόλις πληροφορήθηκε από ένα φίλο του το σχέδιο των Ιουδαίων και για να απαλλαγεί, όσο το δυνατόν ενωρίτερα απ' αυτούς, τους φθονερούς και θεοκτόνους, απορρίπτει τη ζώνη και τη χλαμύδα, περιφρονεί το αξίωμά του, απαρνείται τους συναδέλφους του, τους συνεργάτες του, τους συγγενείς και τους φίλους του και πηγαίνει στην πατρίδα του, την Καππαδοκία, μαζί με δύο στρατιώτες της συνοδείας του που επίστευσαν στον Χριστό.

Εκεί, λοιπόν, γίνεται - μετά των συντρόφων του - κήρυκας των παραδόξων και θαυμασίων του Χριστού και άλλος απόστολος. Κηρύττει δε, όσα έζησε κατά την Σταύρωση και Ανάσταση. Ομολογεί τον Χριστό Υιό του Θεού. Η ομολογία του διαδόθηκε σχεδόν σ' όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Χωρίς φόβο κηρύττει, ότι ο Εσταυρωμένος Ιησούς είναι Θεός αληθινός.

Αυτό, όταν το έμαθαν οι Χριστομάχοι Ιουδαίοι, όχι μόνο θορυβήθηκαν, αλλά και εξεμάνησαν εναντίον του. Μαζεύθηκαν και κατάφεραν τον Πιλάτο να γράψει κατηγορίες για τον Λογγίνο προς τον Καίσαρα της Ρώμης Τιβέριο.
Ο Πιλάτος ανέφερε, ότι ο Λογγίνος περιφρόνησε το αξίωμά του και την πίστη του και εκήρυττε έναν άνθρωπο Ιησού Χριστό για βασιλέα αιώνιο, παρέσυρε δε στη γνώμη αυτή τους περισσοτέρους από τους Καππαδόκες. Οι Ιουδαίοι, μαζί με την επιστολή προς τον Τιβέριο, έστειλαν και αργύρια για να τον πείσουν να καταδικάσει το Λογγίνο σε θάνατο.

6. Εκδίδεται διάταγμα καταδίκης του σε θάνατο.

Έτσι, αφού διέβαλαν τον Λογγίνο στη Ρωμαϊκή εξουσία, επέτυχαν την έκδοση αυτοκρατορικού διατάγματος, σύμφωνα με το οποίο ο Πιλάτος επροστάσσετο όπως φονεύσει αυτόν και τους δύο συντρόφους του.

Μόλις έλαβαν γνώση της αποφάσεως του Καίσαρα οι Ιουδαίοι, αμέσως, ως γύπες σαρκοβόροι εκινήθηκαν να τους θανατώσουν, αποστέλλοντας στην Καππαδοκία στρατιώτες προς το σκοπό αυτό.

Ο αγαθός Λογγίνος διέμενε έξω από την πόλη σ' ένα κτήμα που ήταν πατρικό του, ζώντας με τους δύο συντρόφους του μία ασκητική και ήρεμη ζωή Μπορεί δε, και να χαρακτηριστεί ως ιδρυτής του ατύπου κοινοβιακού χριστιανικού βίου.
Οι στρατιώτες, λοιπόν, που πήγαιναν να φονεύσουν το Λογγίνο, έφθασαν ένα βράδυ στο σπίτι του και μη γνωρίζοντες, ότι ήταν εκείνος που ζητούσαν, τον ρώτησαν μυστικά να τους υποδείξει τον τόπο που κατοικούσε ο πρώην Αξιωματικός του Ρωμαϊκού στρατού, Εκατόνταρχος Λογγίνος. Το είπαν αυτό, γιατί ήθελαν να υπάγουν αιφνιδίως να τον συλλάβουν. Επίστευαν, ότι αν το επληροφορείτο θα έφευγε και δε θα μπορούσαν να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους. Δεν ήταν ποτέ δυνατό να εννοήσουν οι άφρονες, ότι εκείνος δικαίως επιθυμούσε να θανατωθεί για την αγάπη του Χριστού, ο Οποίος τόσα φρικτά μαρτύρια υπέστη για τη δική μας σωτηρία, μιμούμενος το Πάθος Του.

7. Φιλοξενεί τους δημίους του.

Οι διώκτες του τον καταζητούν και μπαίνουν στο σπίτι του, αγνοώντας ποιος είναι ο οικοδεσπότης. Ο Λογγίνος εγνώρισε από πνεύμα Άγιο τι τον ήθελαν. Παρ' όλα αυτά τους είπε με φωνή ήρεμη και γεμάτη καλωσύνη.

«Μην ανησυχείτε, εγώ θα σας τον υποδείξω αυτόν που ζητείτε». Ανίκητη μυστική έλξη προς το μαρτύριο αποδεικνύεται, κυρίως, η αγάπη προς τον Κύριο. Ο Λογγίνος φλογερός εραστής του θείου Νυμφίου επιθυμεί να αποθάνει στην παλαίστρα, να ενωθεί με τον Χριστό. Νοσταλγεί την Άνω Ιερουσαλήμ και σπεύδει να Τον συναντήσει.
Επειδή εγνώριζε προ του μαρτυρίου, πόση ευχαρίστηση επρόκειτο να απολαύσει μετά τον θάνατό του, σκεπτόμενος έλεγε προς τον εαυτό του: «Ως ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων ειρήνην, των ευαγγελιζομένων τα αγαθά» (Ρωμ. Ι' 15, Ησαΐου νβ' 7).

«Τώρα , αξιώνομαι να ίδω τους ουρανούς ανοιγμένους, να ιστορήσω τη δόξα του μονογενούς Υιού του Πατρός, να θωρήσω την ανέκφραστη αστραπή του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Τώρα, θα είπω, Κύριε Ιησού Χριστέ, δέξαι το πνεύμα μου, όπως ο πρώτος των Μαρτύρων, Στέφανος. Τώρα, απέρχομαι στην ανωτάτη χρυσόπυργο Ιερουσαλήμ, όπου είναι η πατρίδα των αγγέλων και η μητρόπολη όλου του χορού των αγίων...Τώρα, γυμνώνομαι από τον πήλινο χιτώνα, ελευθερώνομαι από τους πολυστενάκτους δεσμούς της σάρκας και απαλλάσσομαι από τη φθορά. Ενδύομαι με τη μεγάλη χαρά, την αφθαρσία και πηγαίνω προς το λιμένα εκείνον της ζωής, όπου κατοικούν οι άγιοι. Ευφραίνου, λοιπόν, ψυχή μου, γιατί πηγαίνεις προς τον Σωτήρα και Ποιητή σου. Δείξε, ώ Λογγίνε, ευχάριστο και γελαστό πρόσωπο, γι' αυτή σου την κλήση».

Με αυτές τις σκέψεις που έκαμε, επήρε ο μακάριος τους δημίους στο σπίτι του. Μάλιστα, έδωκε εντολή στους οικείους του: «Πολυτελή παραθήσωμεν τράπεζαν, τοις επί το δείπνον ημών καλούσι το βασιλικόν». Οποία θεία φιλοσοφία κρύβεται στους λόγους του μελλοθανάτου. Οι δήμιοι φονεύοντας το Μάρτυρα προσκαλούν στο βασιλικό Δείπνο του Ουρανού. Ο Μάρτυς Λογγίνος οραματίζεται το Ουράνιο Δείπνο, θεωρεί ευεργέτες τους δημίους και παρακάθεται στο ίδιο τραπέζι με αυτούς. Αφού τους εφιλοξένησε πλουσιώτατα, τους ερώτησε για ποια αιτία ζητούσαν το Λογγίνο.

Εκείνοι ανύποπτοι, αφού τον όρκισαν να μην ανακοινώσει σε κανένα την υπόθεση, του ανέφεραν ότι ο Τιβέριος έγραψε στον Πιλάτο μα θανατώσει τον πρώην Εκατόνταρχο και τους δύο στρατιώτες που τον ακολούθησαν.

Τότε, ο Λογγίνος, ερώτησε να μάθει τα ονόματα των στρατιωτών και αφού βεβαιώθηκε ότι πρόκειται περί των συντρόφων του, τους είπε: «Αναπαυθείτε δύο μέρες στο σπίτι μου, γιατί αυτοί οι τρεις έρχονται εδώ μεθαύριο και θα σας τους παραδώσω, χωρίς να πάτε εσείς να τους αναζητήσετε».

Αυτό το είπε, γιατί οι άλλοι δύο έλειπαν σε κάποια υπηρεσία.
Έχοντας πόθο να μαρτυρήσουν και οι τρεις μαζί, τους ειδοποίησε να επιστρέψουν αμέσως. Εν τω μεταξύ ο Λογγίνος περιποιήθηκε τους δημίους του πλουσιοπάροχα, σαν τέλειος μαθητής του Δεσπότου Χριστού. Το επικείμενο μαρτύριο, καθόλου δεν τον εμπόδισε στη φιλοξενία των ανθρώπων που μετ' ολίγον θα τον αποκεφάλιζαν.

Απεναντίας έχαιρε και περίμενε πότε να επιστρέψουν οι αδελφοί-στρατιώτες του.

8. Αποκαλύπτεται στους δημίους του.

Όταν άκουσε πως έρχονταν και οι άλλοι δύο, τότε είπε προς τους δημίους του ο Λογγίνος:
«Αγαπητοί μου φίλοι, ήλθε η ώρα να σας ανακοινώσω το μυστικό, που σας έκρυβα μέχρι τώρα. Εγώ είμαι ο Εκατόνταρχος Λογγίνος, τον οποίον εσείς ζητείτε».

Εκείνοι, μόλις άκουσαν την πληροφορία - απο0κάλυψη, εξεπλάγησαν. Επειδή τον έβλεπαν με πρόσωπο χαρωπό στην αρχή δεν τον επίστευσαν. Όταν όμως, βεβαιώθηκαν ότι αυτός ήταν ο καταζητούμενος, επόνεσε η ψυχή τους και βαρειά αναστέναξαν. Τους έτυπτε η συνείδησή τους, γιατί ήταν υποχρεωμένοι να του ανταποδώσουν τέτοιο κακό, παρ' ότι τους εφιλοξένησε με τόση καλωσύνη και αγάπη, γνωρίζοντας ότι ήταν οι δήμιοί του. Του έλεγαν δε, με πόνο και θλίψη: «Γιατί, φίλε Λογγίνε, έκαμες τέτοιο εγχείρημα να υποδεχθείς τους δημίους σου στο σπίτι σου και η φιλοξενία τους να γίνει για σένα θάνατος; Τι σε έκανε να φιλοξενήσεις τόσο πλούσια τους σφαγείς σου, επί τρεις ημέρες;

Πήγαινε εις ειρήνην, ώ άνθρωπε, ας είναι η ζωή σου χάρισμα για το μισθό της φιλοξενίας σου. Φοβούμεθα να βάλουμε το μαχαίρι στο λαιμό σου. Ευλαβούμεθα το αλάτι και τα φιλεύματα που φάγαμε στο σπίτι σου. Φοβούμεθα ακόμα το Θεό, ου είναι ο έφορος της φιλοξενίας. Πώς να σηκώσουμε τα χέρια μας επάνω σου; Δειλιάζουν, όχι μόνο τα χέρια μας, αλλά και τα πόδια μας και όλο το σώμα. Πώς να κάνουμε τέτοιο κακό; Δεν μπορούμε να γίνουμε φονευτές του ευεργέτου και ξενοδόχου μας. Καλλίτερα να κινδυνεύσουμε από τον Πιλάτο, παρά να μολύνουμε τη συνείδησή μας και να διαπράξουμε ένα τέτοιο ανοσιούργημα».

Αυτά έλεγαν οι δήμιοι, στρατιώτες του Πιλάτου, διότι συμπονούσαν τον Άγιο. Αλλ' εκείνος }πρόθυμος και εύψυχος αθλητής» δεν παραιτείται του αγώνα υπέρ του ονόματος του Κυρίου και προς αυτούς «ευθαρσώς αποκρίνεται».
«Γιατί φθονείτε τα αγαθά, που μου δίνετε παρά τη θέλησή σας; Γιατί οδύρεσθε για τον θάνατό μου, που είναι η απαρχή της ζωής μου και βασιλεία αιώνιος; Μη λυπείσθε, φίλοι μου, αλλά παρηγορηθείτε, διότι τούτο το τέλος μου προξενεί αιώνιο αγαλλίαση, αφού με αξιώνει να συνευφραίνομαι πάντοτε στον Παράδεισο με το Δεσπότη μου Χριστό. Αυτός είναι Θεός αληθέστατος, όπως - όλα τα κτίσματά του κατά την ώρα του εκουσίου πάθους του - ομολόγησαν. Ο ουρανός εμαύρισε. Ο ήλιος εσκοτίσθη. Η γη εταλαντεύθη. Οι πέτρες εσχίσθηκαν. Και εγώ να γίνω αναισθητότερος από τα λιθάρια και τα άλλα κτίσματα; Να μη γνωρίσω τον κτίστη μου; Μη θελήσετε να με δείτε προδότην της ζωής κι' αποστερημένον της θείας χάριτος. Φοβούμαι, ότι θα εύρω κατήγορον την κτίσιν αν δείξω τέτοια απιστία. Δεν πρόκειται να αρνηθώ Εκείνον, τον οποίον άπαξ ωμολόγησα. Μη θελήσετε να ζημιωθώ την δόξαν εκείνην. Μη γένοιτο». Αυτά και έτερα, έλεγε ο Άγιος, για να πείσει τους απεσταλμένους να εκτελέσουν τη διαταγή που πήραν από τον Πιλάτο. Εν τω μεταξύ έφθασαν και οι δύο σύντροφοι του Λογγίνου. Μόλις τους αντίκρυσε, χάρηκε πάρα πολύ και αφού τους αγκάλιασε και τους κατεφίλησε αδελφικά, τους είπε: «Χαίρετε, ώ συστρατιώτες του Χριστού, νικητές των θείων αγώνων και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. Χαίρετε, γιατί άνοιξε για μας η πύλη του Ουρανού και άγγελοι του Θεού μέλλουν να παραλάβουν τις ψυχές μας και να τις προσφέρουν στο μονογενή Υιό του Θεού. Ιδού, βλέπω τις λαμπάδες και κατοπτεύω τα στεφάνια και τα βραβεία στοχάζομαι, με τα οποία θα σταθούμε προ του βήματος του Νυμφίου, αγαλλόμενοι».

Το θαύμα οφείλεται στην πίστη την «δι' αγάπης ενεργουμένην» (Γαλάτ. ε' 6). Ο Άγιος Μάρτυς Λογγίνος ντύνεται «στολήν καθαράν...ως επί γάμον και νυμφώνα καλούμενος», ευφραίνεται, μελετά τη θυσία του μαρτυρίου και βαδίζει χαίροντας προς τον Κύριο και Δεσπότη.

Μία μόνο επιθυμία είχε. Το σώμα του ήθελε να ενταφιασθεί σ' ένα λόφο, τον οποίον και υπέδειξε στους «φίλους» του δημίους.

9. Η αποκεφάλιση του Εκατοντάρχου και των δύο στρατιωτών του.

Ο άγιος Λογγίνος εραστής του Εσταυρωμένου, έχοντας το πλήρωμα της αγάπης προς το Χριστό και τους δημίους, πείθει τους φιλοξενηθέντες στρατιώτες - δημίους, κάμπτει το γόνατο, αποκεφαλίζεται και εγγράφεται στους χορούς των Αποστόλων και Μαρτύρων. Ακολούθως και οι σύντροφοί του πανευτυχείς, λαμπροστολισμένοι, έσκυψαν τις τίμιες κεφαλές τους και οι απεσταλμένοι τις απέκοψαν, εκτελώντας το αυτοκρατορικό πρόσταγμα. Έτσι, προστέθηκαν και αυτοί οι δύο στους πρώτους υπέρ του Χριστού ενδόξους Μάρτυρες.

Η αποκεφάλισή τους έλαβε χώραν την 16ην Οκτωβρίου. Οι μακάριες ψυχές των τριών «Αθλητών» της πίστεώς μας ανέβηκαν παρευθύς στα ουράνια, για να συναντήσουν τον νικητή του θανάτου, τον Ιησού Χριστό, ο Οποίος υπέρ της σωτηρίας αυτών και όλου του κόσμου απέθανε.

Όντως, στο Λογγίνο και στους δύο στρατιώτες του «εχαρίσθη το υπέρ Χριστού, ου μόνο εις αυτόν πιστεύειν, αλλά και υπέρ αυτού πάσχειν» (Φιλιπ. α' 29).

Είναι γεγονός, ότι η πίστη και ο μαρτυρικός θάνατος του Εκατοντάρχου, ο οποίος θανατώθηκε γιατί εκήρυττε την Ανάσταση του Κυρίου, ως και το μαρτύριο των δύο στρατιωτών του, για τον ίδιο λόγο αποτελούν, θα λέγαμε, αμάχητη απόδειξη της Αναστάσεως του Κυρίου εκ νεκρών.

Οι δήμιοι, μετά την αποκεφάλιση, πήραν την κεφαλή του Μάρτυρα Λογγίνου και την έφεραν στον Πιλάτο για να βεβαιωθεί πως τον θανάτωσαν και να ευφρανθούν και οι Ιουδαίοι βλέποντας αυτή.

Οι Ιουδαίοι, όταν είδαν την κεφαλή του Εκατοντάρχου Λογγίνου, χάρηκαν και έδωκαν στους δημίους - στρατιώτες πολλά αργύρια. Ο Πιλάτος, για να ικανοποιήσει πιο πολύ τους μοχθηρούς Ιουδαίους, διέταξε και πέταξαν την τίμια κεφαλή του Μάρτυρα περιφρονητικά, έξω από την Πόλη.

Αλλά ο Κύριος, για τον Οποίον κόπηκε η τιμία αυτή κεφαλή, δεν την άφησε να μείνει καταφρονημένη εκεί στις ακαθαρσίες που την έρριψαν. Την εφύλαξε αοράτως και δεν έπαθε καμία αλλοίωση, παρ' ότι έμεινε αρκετό χρονικό διάστημα μέσα σε βρώμικο τόπο.

Όχι μόνο το σημείο τούτο ετέλεσε, αλλά και άλλο πιο θαυμαστό.

10. Χήρα ανευρίσκει την τιμία κεφαλή του Μάρτυρα, μετά από όνειρο

Μία γυναίκα χήρα ήταν τυφλή και είχε μικρή παρηγορία στη χηρεία της και την τυφλότητά της ένα γυιό μονάκριβο. Αυτή, λοιπόν, είχε στο Θεό μεγάλη πίστη και ευλάβεια. Γι' αυτό, μίαν ημέρα πήρε το ραβδί της και με οδηγό το γιο της έφυγε για τα Ιεροσόλυμα να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο. Ήλπιζε, ότι ο Δεσπότης Χριστός, ως παντοδύναμος που είναι, θα την ελυπείτο και θα της έδινε το φως της.

Όταν έφθασε στους Αγίους Τόπους, επήρε χώμα και με ευλάβεια το έβαλε επάνω στα μάτια της. Δυστυχώς όμως, δεν αποκαταστάθηκε η όρασή της . Κοντά σ' αυτή τη στενοχώρια, τη βρίσκει κι' άλλη μεγαλύτερη συμφορά. Απρόοπτα, αρρώστησε ο γιος της, τον οποίο είχε - αντί των ματιών της - οδηγό και βοήθεια και απέθανε. Έκλαιε η ταλαίπωρη και οδυρόταν για τις συμφορές που την είχαν εύρει και έλεγε:

«Διατί, Κύριέ μου, με εγκατέλειπες τελείως την ταλαίπωρη; Εβαρύνθη εις εμέ η αγία σου χειρ και έκαμεν εις όλους παραβολήν και αισχύνονται εις εμέ οι δούλοι σου; Τάχα, εγώ μόνο αμάρτησα και δια τούτο μόνη κολάζομαι και με εστέρησες του μονογενούς μου υιού, το οποίον είχα αντί του φωτός των οφθαλμών μου; Ποία ελπίς σωτηρίας και παραμυθίας μου έμεινεν; Ώ γλυκύτατον τέκνον μου. παρηγορία του πάθους μου, τι να γίνω η ταλαίπωρος; Πώς να κυβερνηθώ χωρίς εσέ;».

Αυτά και άλλα παρόμοια μοιρολόγια, κατά τη συνήθεια των γυναικών, έλεγε η δυστυχής εκείνη γυναίκα. Καθώς ήταν κουρασμένη, από τον πόνο και τα δάκρυα, την πήρε ο ύπνος. Και, ώ του θαύματος! Βλέπει στο όνειρό της τον Άγιο Λογγίνο, ο οποίος, όχι μόνο της έδωκε κουράγιο, αλλά της υποσχέθηκε ότι θα γίνει καλά:

«Εγώ είμαι ο Λογγίνος ο Εκατόνταρχος, ο οποίος, όταν οι Εβραίοι σταύρωσαν το Χριστό και Σωτήρα μας, ομολόγησα ότι είναι Θεού Υιός και ο Πιλάτος, κατά διαταγήν του Τιβερίου, έστειλε στρατιώτες και με αποκεφάλισαν στην πατρίδα μου, την Καππαδοκία. Για να πεισθούν δε οι αιμοχαρείς Εβραίοι έφεραν την κεφαλήν μου εδώ και την έρριψαν εις την κοπριάν έξω της πόλεως. Ύπαγε, λοιπόν, εις τον τόπον αυτόν σκάλισε βαθέως εις την κοπριάν και θέλεις εύρεις την κεφαλήν μου. Έγγισον αυτήν εις τους οφθαλμούς σου και θα αναβλέψης. Τότε, θα σου δείξω και τον υιόν σου εις πόσην δόξαν ευρίσκεται και θα παρηγορηθής δια τα παθήματά σου».

Μόλις εξύπνησε η τυφλή επήγε στο τόπο που της είπε ο Άγιος, με κόπο πολύ, βοηθουμένη από άλλον, άρχισε δε με προθυμία να σκαλίζει την κοπριά με τα χέρια της. Και, ώ του θαύματος! Καθώς ερευνούσε βρήκε την τιμία κεφαλή του Αγίου Λογγίνου.

11. Η τιμία κεφαλή του Αγίου θαυματουργεί.

Η χαρά της τυφλής ήταν πολύ μεγάλη. Κατασυγκινημένη ακούμπησε την τιμία κεφαλή, όπως της είπε ο Άγιος στον ύπνο της, στα μάτια της και αμέσως ανέβλεψε. Ο ατίμητος αυτός θησαυρός έλαμπε σαν αστέρι υπέρλαμπρο. Ασπαζόταν, λοιπόν, και κατεφίλει - με θερμότατα δάκρυα - την τιμία κεφαλή του Μάρτυρα Λογγίνου. Δοξολογούσε το Θεό, διότι της έδωκε το φως της και ευχαριστούσε τον Άγιο για τη βοήθειά του. Έπειτα, αφού εκαθάρισε με επιμέλεια την τιμία κεφαλή του Αγίου, την άλειψε με μύρα και επέστρεψε στο σπίτι της, έχοντας προστασία, συντροφιά και ευλογία ένα τέτοιο πολύτιμο μαργαρίτη.

Κατά την επομένη νύχτα φάνηκε πάλι στον ύπνο της ο Μάρτυρας, κρατώντας το γιό της στην αγκαλιά του, σαν παιδί του. Ήταν δε ο γιός της ντυμένος με πλούσια ενδύματα γάμου και χαρούμενος. Τότε, της είπε ο Άγιος. «Ιδέ τον υιόν σου, δια τον οποίον εθρήνεις, πόσην απόλαυσιν εύρε, μη λυπήσαι λοιπόν, αλλά χαίρε, ότι ο Θεός τον αξίωσε της Βασιλείας Του και μου τον έδωκε συνοδείαν, να μη αποχωρισθή ποτέ από εμέ. Λάβε, λοιπόν, την κεφαλήν μου και το λείψανον του υιού σου και θάψον εις ένα τάφον αμφότερα, ευχαρίστει δε τον Κύριον, όστις τον ανέπαυσεν εις τόσην δόξαν και ευφροσύνην αιώνιον».

Αυτά, μόλις άκουσε η γυναίκα, έβαλε σε θήκη την κεφαλή του Μάρτυρα και το λείψανο του γιού της και τα μετέφερε στην πατρίδα του αγίου, την Καππαδοκία, στην κωμόπολη Σανδιάλη. Παραδόξως και αυτή έπαθε το ίδιο, που έπαθε και ο Σαούλ. Διότι , καθώς εκείνος ζητούσε τους όνους του πατέρα του και βρήκε - παρ' ελπίδα - βασιλεία, έτσι κι΄ αυτή, καθώς ζητούσε να απολάβει το φως των ματιών της και αυτό έλαβε και θερμόν προστάτην τον Άγιον Λογγίνο βρήκε.
Μετά ταύτα, έκτισε Εκκλησία προς τιμή του Αγίου και αποθησαύρισε σε αυτή την ιερά κεφαλή του Μάρτυρα. Έτσι, απόκτησε για τον εαυτό της, αλλά και για όλους τους συμπατριώτες της Χριστιανούς πηγή ιαμάτων. Στις ευχαριστίες που ανέπεμπε προς τον Θεό, έλεγε:

«Τώρα εγνώρισα πόσων αγαθών αξιούνται όσοι αγαπώσι τον Κύριον»! Οφθαλμούς εζήτουν σώματος, εγώ δε και τους του πνεύματος έλαβον, ελυπούμην δια την ζημίαν του τέκνου μου και είδα αυτό εις δόξαν μεγάλην, συγκληρονόμον των Αγίων, πλησίον Θεού παριστάμενον, συναυλιζόμενον μετά των Προφητών και των Μαρτύρων και μετά του Εκατοντάρχου Λογγίνου, ενδεδυμένους λαμπρότατα και ψάλλοντας ομού ωδήν επινίκιον, λέγοντες την ιεράν εκείνην φωνήν. «Αληθώς Θεού Υιός ήν ούτος (Ματθ. κζ' 54) και έστι και έσται η Βασιλεία Αυτού αιώνιος και η δεσποτεία Αυτού ατελεύτητος. Αυτώ η δόξα εις τους αιώνας. Αμήν».

12. Παρεκκλήσιο του Αγίου στο Ναό της Αναστάσεως.

Εντός του πανθαυμάστου κτιριακού συγκροτήματος του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως, όπου ο Ιερός Γολγοθάς και ο ζωηφόρος Πανάγιος Τάφος, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ανήγειρε προς τιμήν του αγίου Λογγίνου, ακριβώς όπισθεν του Ιερού του ναού των Ορθοδόξων, παρεκκλήσιο.

Το παρεκκλήσιο ανήκει στους Ορθοδόξους και μέσα σ' αυτό φυλάσσεται μέρος από τα κομμάτια του Γολγοθά, που κόπηκαν για την ανοικοδόμηση του Ναού της Αναστάσεως το έτος 1810 μ.Χ.

Κατά μία πληροφορία, στην τοποθεσία όπου βρίσκεται το παρεκκλήσιο, ενταφιάσθηκε η τιμία κάρα του Αγίου, ενώ κατ' άλλους, είναι η θέση στην οποία βρισκόταν ο Άγιος, όταν θαυματουργικά πετάχθηκε στον «πάσχοντα οφθαλμό του» σταγόνα αίματος - κατά τη Σταύρωση του Κυρίου - και τον εθεράπευσε (κατά τον αείμνηστο ιεροκήρυκα Δημ. Παναγόπουλον).

Οι προσκυνητές του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως δε χάνουν και την ευκαιρία να προσέλθουν και στο παρεκκλήσιο του Αγίου Λογγίνου. Θα σταθούν με ευλάβεια και ταπείνωση και θα ζητήσουν στη δέησή τους να αποκτήσουν και αυτοί, αν όχι το θριαμβευτικό μαρτύριό του, τουλάχιστον τα χάρισμα της καλής ομολογίας.

13. Ανέγερση ναϋδρίου επ' ονόματι του Αγίου.

Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε ότι, με ιδιαιτέρα χαρά - ο ευσεβής Ελληνικός λαός - πληροφορήθηκε από το περιοδικό «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» (φύλλο 462/1988) την απόφαση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου να ανεγείρει ναΰδριο προς τιμήν του Αγίου Λογγίνου, του Εκατοντάρχου, στο χωριό Πύργοι - Εορδαίας, το οποίο κατά την εποχή της κατοχής είχε 318 νεκρούς - μάρτυρες, σφαγιασθέντες από τις χιτλερικές ορδές. Το ναΰδριο αυτό θα είναι μοναδικό στην Ελλάδα επ' ονόματι του γενναίου τούτου Ομολογητού της πίστεώς μας και των συμμαρτυρησάντων δύο στρατιωτών του.

Επίσης, πρέπει να γνωρίσουμε προς τους ευσεβείς αναγνώστες, ιδία δε προς τους φιλακολούθους, ότι ο Οσιολογιώτατος π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, Υμνογράφος της Εκκλησίας μας το έτος 1987 συνέταξε στο Άγιον Όρος, εις τον γενναίον τούτον Ομολογητήν και Μάρτυρα Ασματική Ακολουθία μετά Παρακλητικού Κανόνος.

Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"
ο Οσιος Φιλόθεος της Πάρου

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2019

Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΗ Η ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ


Η Αγία Χρυσή γεννήθηκε στο χωριό Σλάτενα (σημερινή Χρυσή) της επαρχίας Αλμωπίας Νομού Πέλλης. Ο πατέρας της ήταν φτωχός και είχε τέσσερις θυγατέρες. Η Χρυσή ήταν ωραία στο σώμα και στην ψυχή.

Κάποτε, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλες γυναίκες στους αγρούς και μάζευε καυσόξυλα, την απήγαγε κάποιος Τούρκος και τη μετέφερε στο σπίτι του. Ο Τούρκος προσπάθησε με κολακείες να την εξισλαμίσει και να την κάνει γυναίκα του. Η Χρυσή όμως αντιστάθηκε και δυναμικά απάντησε: «Εγώ τον Χριστό μόνο γνωρίζω για νυμφίο μου, που δεν θα αρνηθώ και αν ακόμα με κομματιάσεις». Οι γονείς και οι συγγενείς της Χρυσής, με εξαναγκασμό των Τούρκων, την παρακαλούσαν να δεχτεί τον μωαμεθανισμό για να σωθεί. Αλλά η μεγαλόψυχη Χρυσή τους απάντησε ότι: «πατέρα έχω τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, μητέρα την Κυρία Θεοτόκο, αδελφούς δε και αδελφές έχω τους Αγίους και τις Αγίες της Εκκλησίας μας».
 



Μπροστά λοιπόν στη σταθερότητα της Χρυσής, οι Τούρκοι απάντησαν με φρικτά βασανιστήρια. Τελικά στις 13 Οκτωβρίου 1795 μ.Χ., κατέκοψαν το σώμα της με μαχαίρια και έτσι πανάξια έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου από τον Νυμφίο Χριστό.


Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

ΟΙ ΟΜΟΡΟΙ ΔΗΜΟΙ ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ - ΘΗΒΑΙΩΝ - ΑΛΙΑΡΤΟΥ / ΘΕΣΠΙΩΝ ΠΗΡΑΝ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΟΥ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΑΧΡΟ ΜΑΝΔΡΑΣ ΕΙΔΥΛΛΙΑΣ ΕΡΥΘΡΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΦΑΝΤΟΣ



Σε ενα θεμα μειζωνος σημασιας που αφορα μια κοινωνια ολοκληρη ως προς την καταναγκαστικη ενταξη και αποδοχη λαθρομεταναστων με διαφορετικα ηθη , εθιμα, παραδοσεις και κουλτουρα , καλο ειναι να γνωριζουμε τις θεσεις- αποψεις και τα πιστευω των Δημοτικων μας Αρχοντων που εκλεχθηκαν για να λυνουν προβληματα / οχι να δημιουργουν. 
Οι Δημαρχοι Χαιδαριου - θηβαιων- Αλιαρτου & θεσπιων με δελτια Τυπου και ανακοινωσεις πηραν θεση (σ.σ. θα τις δειτε παρακατω) 
Ο Δημαρχος Μανδρας - Ειδυλλιας - Ερυθρων γιατι δεν μας λεει την θεση του για αυτο το ζητημα; Οεο; 
Η τοπικη Αυτοδιοίκηση των Ερυθρων γιατι δεν μιλαει να γνωρισουμε και εμεις τις προθεσεις της; 
Ο Δημαρχος Μανδρας - Ειδυλλιας - Ερυθρων , συμφωνει ή διαφωνει με την εγκατασταση λαθρομεταναστων στις Ερυθρες; 
Ποιος ειναι ο λογος που δεν εμφανιζεται στο χωριο και δεν εβγαλε κουβεντα για το κλεισιμο της Εθνικης Τραπεζας μας 60 ημερες μετα την παραλαβη των καθηκοντων του ως Δημαρχος για να λυσει τα προβληματα (υποτιθεται); 
Γιατι επαψαν οι διαμαρτυριες μετα την εκλογη του απο διαφορα συγκεκριμενα "κουτσαβακια" που χρεωναν ακομα και την Καταστροφη της Σμυρνης στην προηγουμενη Δημαρχο για να εχουν να λενε οτι προσφερουν εργο; 
Δηλαδη με την αντιληψη της Νεας Τοπικης Αυτοδιοικησης να υποθεσω οτι ολα πανε καλα και ενω στο μικρο Σπιτι στο λιβαδι σερβιριζονταν η σουπα , εσκασαν τα λεωφορεια με τους λαθρομεταναστες και οι Συμβουλοι σας θα κοιτανε ο ενας τον αλλον στα ματια σε σημειο ερωτισμου και αποριας.... κλπ κλπ κλπ... 
Στο Αλεποχωρι, εχετε υποψιν οτι κλεινει το περιφερειακο Ιατρειο στο τελος του μηνα. 
Τι ενέργειες κάνει γι αυτό το περιφερειακό ιατρείο που εξυπηρετεί Ψάθα Αλεποχωρι Βενιζα δημότες του απομακρυσμενες περιοχές απο την ΜΆΝΔΡΑ ο Δημαρχος Μανδρας Ειδυλλιας - Ερυθρων; 
Απο τα λιγα που σας ειπα, μπορειτε να καταλαβετε οτι θα αρχισουν τα μεγαλα προβληματα που δεν σας ειπα, αλλα θα τα δειτε μονοι σας οι Ερυθραιοι κατοικοι και δημοτες. 
Επειδη ως Αξιωματικος του Πολ. Ναυτικου αλλα και ως μονιμος κατοικος και δημοτης Ερυθρων ενδιαφερομαι για τον τοπο μου, την κουλτουρα του, τα ηθη και εθιμα του αλλα και τις Παραδοσεις του, με ενοχλει οταν καποιος που ενω αλλα ελεγε , κανει τα αντιθετα. Και οπως μου ελεγε ο Γεροντας Κλημης Ζωκαρης " Οταν βλεπεις καποιον να μην κανει αυτα που λεει, τοτε ο λογος του δεν εχει καμια σημασια" Και ο λογος, μας δινει την αξιωση ή  την απαξιωση των ανθρωπων που συναναστρεφομαστε αγαπητε κκ Χ. Σταθη. 
Με ολο τον σεβασμο σε καλω να παρεις θεση με ανακοινωση η Δελτιο Τυπου (ακομα και απο το twitter)               



Δήμος Χα'ι'δαρίου : 
Όχι Στη Νέα Διόγκωση Του Κέντρου Φιλοξενίας Προσφύγων 
Στο Σκαραμαγκά




Η μεταφορά άλλων 50 προσφύγων στο Κέντρο Φιλοξενίας στον Σκαραμαγκά ανεβάζει τον συνολικό πληθυσμό φιλοξενούμενων στον χώρο στους 2500. Αυτός ο αριθμός ξεπερνάει την πραγματική δυναμικότητα του Κέντρου με αποτέλεσμα την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των φιλοξενούμενων προσφύγων, ανάμεσα στους οποίους και αρκετά μικρά παιδιά.
Άλλωστε, είναι πλέον ευρέως αποδεκτό, ότι η πιο ορθή αντιμετώπιση της κατάστασης δεν είναι η συνέχιση της γκετοποίησης των προσφύγων σε «κέντρα φιλοξενίας», όπου δεν πληρούνται οι βασικοί όροι για την ομαλή διαβίωση των ανθρώπων αυτών, αλλά η διαμονή τους σε διαμερίσματα ή τουριστικά καταλύματα.


Παράλληλα, οι συνθήκες υπερπληθυσμού στο Κέντρο Φιλοξενίας του Σκαραμαγκά προκαλούν μεγαλύτερη επιβάρυνση και στην πόλη του Χαϊδαρίου. Το Χαϊδάρι έχει υπάρξει πολύ δεκτικό και φιλόξενο από την αρχή της λειτουργίας του Κέντρου κατανοώντας την ανάγκη συνεισφοράς όλων στην αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος. Όμως η καλή διάθεση μας δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Η πίεση που υφίστανται λόγω της συνεχούς διόγκωσης του Κέντρου Φιλοξενίας Προσφύγων κρίσιμης σημασίας λειτουργίες στην πόλη είναι μεγάλη. Το Αστυνομικό Τμήμα της πόλης μας διαθέτει όλο και μεγαλύτερη δύναμη στον Σκαραμαγκά, αποσπώντας την από τα καθήκοντα της ασφάλειας στην πόλη. Οι διερχόμενες λεωφορειακές γραμμές οι οποίες εξυπηρετούν τις συνοικίες του Σκαραμαγκά και του Δαφνίου υφίστανται μεγαλύτερο φόρτο. Σε κάθε περίπτωση, μια επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων στον Σκαραμαγκά λόγω της υπερβολικής αύξησης του αριθμού τους θα έχει αναπόφευκτα και σειρά αρνητικών επιπτώσεων στην τοπική μας κοινωνία.

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η έκταση όπου λειτουργεί το Κέντρο δικαιωματικά ανήκει στον Δήμο Χαϊδαρίου και θα έπρεπε να έχει παραχωρηθεί σ’ αυτόν εδώ και αρκετά χρόνια. Αποτελεί ζωτικό χώρο για την πρόσβαση του Χαϊδαρίου στην Ακτή Σκαραμαγκά, το φυσικό επίνειο της σύγχρονης πόλης από την ίδρυση της. Με την έναρξη λειτουργίας του Κέντρου είχε υπάρξει δέσμευση από την τότε κυβέρνηση ότι η έκταση θα παραχωρηθεί στον Δήμο μόλις ολοκληρωθεί η λειτουργία του Κέντρου. Θεωρούμε ότι αυτή η δέσμευση πρέπει να πάρει άμεσα επίσημη νομική μορφή.

Ζητάμε:

Να σταματήσουν τώρα οι νέες μεταφορές προσφύγων στον Σκαραμαγκά και η συνεχής διόγκωση του Κέντρου.
Να ενισχυθούν άμεσα από την κεντρική εξουσία οι λειτουργίες της πόλης και του Δήμου οι οποίες επιβαρύνονται από την χωροθέτηση του Κέντρου στον Σκαραμαγκά (ασφάλεια, συγκοινωνία, υπηρεσίες καθαριότητας του Δήμου).
Να διαμοιραστεί με δίκαιο τρόπο σε όλη την χώρα η διαχείριση της φιλοξενίας των προσφύγων και να μην επιβαρύνονται υπέρμετρα συγκεκριμένοι μόνον Δήμοι όπως ο δικός μας.


Απο την Σελίδα του Δήμου Χα'ι'δαρίου


-----------------------------------------------------------------------

Δήμαρχος Θηβαίων Γ. Αναστασίου: 
Δεν Υπάρχει Δυνατότητα Για Τη Θήβα 
Να Φιλοξενήσει Επιπλέον Μετανάστες



 


Ο Δήμαρχος Θηβαίων κ. Γιώργος Αναστασίου, μετά τη συνάντηση εργασίας που είχε με τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας κ. Φάνη Σπανό, την Αντιπεριφερειάρχη ΠΕ Βοιωτίας κα Φανή Παπαθωμά και τους Δημάρχους των Δήμων της Βοιωτίας, την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου, στα γραφεία της Περιφέρειας στη Λιβαδειά, προέβη σε δήλωση, σχετικά με τα θέματα που συζητήθηκαν, μεταξύ των οποίων ήταν και το ζήτημα της φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών από τη νησιωτική στην ηπειρωτική Ελλάδα και κυρίως την πιθανή φιλοξενία τους στη Θήβα.


Ακολουθεί η δήλωση του Δημάρχου:
“Είχαμε μία συνάντηση εργασίας οι Δήμαρχοι της Βοιωτίας με τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας κ. Φάνη Σπανό και την Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Βοιωτίας κα Φανή Παπαθωμά για να συζητήσουμε θέματα που αφορούν την τοπική αυτοδιοίκηση α’ και β΄ βαθμού, για έργα τα οποία είναι σε εξέλιξη και αφορούν και τον Δήμο Θηβαίων και κυρίως τα χρηματοδοτούμενα από το ΠΔΕ και το ΕΣΠΑ. Η συνεργασία τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης είναι άλλωστε απαραίτητη και σίγουρα λειτουργεί προς όφελος των πολιτών, προκειμένου να γίνονται έργα που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των πολιτών και τα έχει ανάγκη ο τόπος.

Στο πλαίσιο αυτής της συνάντησης, συζητήσαμε και το μεταναστευτικό θέμα, που βαρύνει όλη τη χώρα, αφού έχει προκληθεί αναστάτωση στις τοπικές κοινωνίες σχετικά με τη μετακίνηση προσφύγων- μεταναστών από τη νησιωτική στην ηπειρωτική Ελλάδα, με σκοπό να αποσυμφορηθούν τα νησιά και να ανακουφιστούν οι κάτοικοί τους.

Την όλη στρατηγική έχει αναλάβει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, όπου στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, έκανε έρευνα και στην περιοχή της Θήβας, αλλά και γενικότερα στη Βοιωτία, σχετικά με τη δυνατότητα φιλοξενίας προσφύγων σε ξενοδοχειακά καταλύματα. Από τις πληροφορίες που έχουμε και είναι βάσιμες, οι ξενοδόχοι της Θήβας δεν δέχθηκαν να φιλοξενήσουν μετανάστες. Αυτή την πληροφορία έχουμε ως Τοπική Αυτοδιοίκηση και αυτή η πληροφορία μας μεταφέρθηκε και από τον Περιφερειάρχη, ο οποίος βέβαια δεν είναι αρμόδιος, την αρμοδιότητα έχει το Υπουργείο.

Στην ουσία δεν υπάρχει κάτι επίσημο σχετικά με το αν θα έρθει συγκεκριμένος αριθμός μεταναστών, άμεσα και που θα τους φιλοξενήσουν. Ακούγονται πολλά. Σήμερα το πρωί δέχτηκα και ένα τηλεφώνημα από μια αξιόπιστη πηγή, κατά τα δικά μου δεδομένα, ότι επίκειται επίσκεψη του Αρχηγού ΓΕΣ στο στρατόπεδο της Θήβας. Πραγματικά, επειδή θορυβήθηκα, θέλησα να ακούσω ο ίδιος από τον Διοικητή του Στρατοπέδου τι συμβαίνει και επισκέφθηκα το ΚΕΠΒ, όπου μάλιστα γίνεται και κατάταξη αυτές τις ημέρες. Εκεί έλαβα τη διαβεβαίωση ότι δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο το στρατόπεδο της Θήβας, όπως λειτουργεί, να γίνει προαναχωρησιακό κέντρο μεταναστών όπως θέλουν να τα λένε τώρα, γιατί αυτό συμβαίνει. Άρα λέμε ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση από το Υπουργείο αυτή τη στιγμή να χρησιμοποιηθεί το στρατόπεδο της Θήβας για μετανάστες. Αυτή τη στιγμή δέχεται κόσμο, έχει 800 στρατιώτες ήδη μέσα σαν σειρά και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός είναι συγκεκριμένος και ξεκάθαρος για το στρατόπεδο το δικό μας. Είναι εθιμοτυπική η επίσκεψη του Αρχηγού του ΓΕΣ, όπως με διαβεβαίωσε ο κ. Ταξίαρχος. Στα πλαίσια της λήξης της άσκησης “Παρμενίων” επισκέπτεται και κάποια στρατόπεδα στο εσωτερικό της χώρας, πέρα της νησιωτικής Ελλάδας, αν έχει χρόνο, θα έρθει και στης Θήβας, γιατί θα πάει πρώτα στη Λαμία.

Θέλω να καθησυχάσω τους πολίτες στην παρούσα φάση ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα όσον αφορά τη φιλοξενία μεταναστών στο στρατόπεδο της Θήβας.
Ωστόσο θέλω να τονίσω ότι σε έναν σχεδιασμό θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κάποια ζητήματα. Θα πρέπει να ληφθεί, λοιπόν, πολύ σοβαρά υπόψη, από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ότι η Θήβα έχει αναλάβει ένα μεγάλο μερίδιο συμμετοχής στη φιλοξενία των προσφύγων με την υφιστάμενη και λειτουργούσα δομή, όπου φιλοξενούνται αυτή τη στιγμή γύρω στα 800 άτομα και υπάρχει μία σωστή λειτουργία.

Δεν υπάρχει η δυνατότητα για τη Θήβα να φιλοξενήσει επιπλέον μετανάστες, σύμφωνα με την ισχύουσα κατάσταση που αντιμετωπίζει, με τον παράνομο καταυλισμό των ΡΟΜΑ και με τους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στα χωράφια της περιοχής, που είναι αρκετές χιλιάδες και δεν είναι μόνο οι νόμιμοι και καταγεγραμμένοι αλλά και οι παράτυποι. Έχουμε να κάνουμε με μία περιοχή αρκετά επιβαρυμένη και θα πρέπει στα πλαίσια αυτά τουλάχιστον να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο αν τελικά θα μπορέσει η Θήβα να φιλοξενήσει και άλλους ανθρώπους.

Πρέπει να ληφθούν υπόψη όλα αυτά τα ζητήματα που υπάρχουν και πως θα ληφθούν και κάποια άλλα, δηλαδή θέματα ασφάλειας, διαπαιδαγώγησης, το θέμα σίτισης όλων αυτών των ανθρώπων , τα προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν. Ήδη υπάρχουν προβλήματα με την ασφάλεια, γιατί η ασφάλεια τουλάχιστον του Θηβαίου πολίτη έχει τρωθεί όλα αυτά τα χρόνια, με τα ζητήματα που έχουν δημιουργηθεί και υπάρχει μία διάχυτη υπόνοια ότι η Θήβα δεν θα πρέπει να γίνει ανεξέλεγκτος τόπος συγκέντρωσης ψυχών. Θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη όλα αυτά τα ζητήματα από το Υπουργείο πριν οποιαδήποτε απόφαση. Εμείς έχουμε δείξει ως Θήβα την ανθρωπιστική μας διάθεση και τον ανθρωπισμό μας γενικότερα και φιλοξενούμε ήδη 800 ανθρώπους και τα παιδιά τους πηγαίνουν ήδη στα σχολεία κανονικά, θεωρώ λοιπόν ότι θα πρέπει να υπάρξει ένας καλύτερος σχεδιασμός ούτως ώστε αυτοί οι άνθρωποι που θα μεταφερθούν στο εσωτερικό της χώρας να φιλοξενηθούν σε τόπους όπου θα υπάρχει δυνατότητα. Η Θήβα νομίζω ότι πλέον δεν αντέχει άλλο”.


Απο την του Σελίδα Δήμου Θηβαίων



-------------------------------------------------------------------------------------

Αυστηρό μήνυμα:
Όχι Γ. Ντασιώτη στη φιλοξενία προσφύγων στο δήμο 
Αλιάρτου - Θεσπιών




Σε κοινή σύσκεψη μεταξύ του περιφερειάρχη και των δημάρχων της περιφέρειας κάλεσε μέσω της εκπομπής Στέρεα Λόγια ο δήμαρχος Αλιάρτου - Θεσπιών Γιώργος Ντασιώτης ώστε να υπάρξει κοινή στάση έναντι της πρόθεσης της κυβέρνησης να ενισχύσει τον αριθμό των φιλοξενουμένων προσφύγων στην περιφέρεια.


Κατηγορηματικά δήλωσε ότι ο δήμος του δεν δύναται να φιλοξενήσει πρόσφυγες και ότι θα σταθεί απέναντι σε οπουδήποτε απόφαση ερήμην της τοπικής κοινωνίας και του δήμου


Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2019

ΤΟ ΦΙΔΙ ΣΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ - ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ

 

Έστειλε μια φορά τον υποτακτικό του ο Αββάς Δωρόθεος ο Θηβαίος, να φέρη νερό από το πηγάδι. Καθώς έσκυψε εκείνος να τραβήξη, είδε μέσα μια μεγάλη ασπίδα (σ.σ. εννοεί το φίδι). Άφησε συγχυσμένος τον κουβά κι’ έτρεξε στο Γέροντά του.
– Αββά, χαθήκαμε. Το νερό μας δηλητηριάστηκε. Βρήκα ασπίδα στο πηγάδι.
– Κι αν ο διάβολος αποφασίση να ρίξη ασπίδες σ’ όλα τα πηγάδια, εσύ θα πεθάνης από τη δίψα; ρώτησε ο Γέροντας κουνώντας το κεφάλι του για τη δειλία του υποτακτικού του.
Ύστερα πήγε στο πηγάδι, πήρε τον κάδο κι’ έβγαλε μόνος του νερό. Έκανε το σημείο του σταυρού και ήπιε πρώτος, κατόπιν έδωσε στον υποτακτικό του.
– Όπου υπάρχει ο σταυρός, είπε, δε μπορεί να σταθή η κακία του εχθρού.

Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΚΗΤΗ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ -ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ



Πήγαινε συχνά ο διάβολος στη σπηλιά κάποιου Ερημίτη, για να τον τρομοκρατήση και να τον κάνη να φύγη από κει. Εκείνος όμως όχι μόνο δε δείλιαζε, αλλά περιφρονούσε το πονηρό πνεύμα. Τότε ο διάβολος, για να τον παραπλανήση, του παρουσιάστηκε με τη μορφή του Χριστού. – Είμαι ο Χριστός, του είπε.
Ο Ερημίτης έκλεισε τα μάτια του.
– Γιατί κλείνεις τα μάτια σου; του φώναξε ο διάβολος ερεθισμένος. Σου είπα είμαι ο Χριστός.
– Εγώ δε θέλω να ιδώ τον Χριστό σ’ αυτό τον κόσμο, αποκρίθηκε ο Ερημίτης, κρατώντας ακόμη τα μάτια του κλειστά.
Με τη θαρρετή απάντησι του ανθρώπου του Θεού ο διάβολος εξαφανίστηκε και δεν τόλμησε πια να τον πειράξη.

ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΕΙΝΩΣΗ - ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ

 

Η Οσία Θεοδώρα συνήθιζε να λέγει στις μαθήτριες της πολύ συχνά, πως ούτε η μεγάλη άσκησις, ούτε ο υπερβολικός κόπος, ούτε οποιαδήποτε άλλη κακοπάθεια μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, όσο η αληθινή ταπεινοφροσύνη της καρδιάς. Διηγείτο και το ακόλουθο ανέκδοτο:
Κάποιος Ερημίτης είχε χάρισμα από το Θεό να διώχνει τα πονηρά πνεύματα. Μια φορά ζήτησε να μάθει τι φοβούνται περισσότερο κι’ αναγκάζονται να φύγουν.
– Μήπως τη νηστεία; ρώτησε ένα απ’ αυτά.
– Εμείς, αποκρίθηκε εκείνο, ούτε τρώμε, ούτε πίνουμε ποτέ.
– Την αγρυπνία τότε;
– Εμείς δεν κοιμώμεθα καθόλου.
– Την φυγή του κόσμου;
Το δαιμόνιο γέλασε περιφρονητικά:
– Σπουδαίο πράγμα τάχα. Εμείς περνάμε τον περισσότερο καιρό μας τριγυρίζοντας στις ερημιές.
– Σ’ εξορκίζω, να ομολογήσεις τι είναι εκείνο που μπορεί να σας δαμάσει, επέμενε ο Γέροντας.
Το πονηρό πνεύμα, αναγκασμένο από υπερκόσμια δύναμη, βιάστηκε ν’ απαντήσει:
– Η ταπείνωση, που δεν μπορούμε ποτέ ν’ αποκτήσωμε.

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2019

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ - ΔΥΝΑΜΗ - ΣΗΜΑΣΙΑ - ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ

 


ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
2011
Πρὶν ἀπὸ εἴκοσι αἰῶνες ὁ σταυρὸς ἦταν ὄργανο ἀτιμωτικῆς τιμωρίας καὶ φρικτοῦ θανάτου. Οἱ Ρωμαῖοι καταδίκαζαν στὴν ποινὴ τῆς σταυρώσεως τοὺς πιὸ μεγάλους ἐγκληματίες.

Σήμερα ὁ σταυρὸς κυριαρχεῖ σ᾿ ὁλόκληρη τὴ ζωὴ τῶν πιστῶν χριστιανῶν, σ᾿ ὁλόκληρη τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, ὡς ὄργανο θυσίας, σωτηρίας, χαρᾶς, ἁγιασμοῦ καὶ χάριτος. Ὅπως γράφει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, «αὐτὸ τὸ καταραμένο καὶ ἀποτρόπαιο σύμβολο τῆς χειρότερης τιμωρίας τώρα ἔχει γίνει ποθητὸ καὶ ἀξιαγάπητο». Παντοῦ τὸ βλέπεις. «Στὴν ἁγία Τράπεζα, στὶς χειροτονίες τῶν ἱερέων, στὴ θεία λειτουργία, στὰ σπίτια, στὶς ἀγορές, στὶς ἐρημιὲς καὶ στοὺς δρόμους, στὶς θάλασσες, στὰ πλοῖα καὶ στὰ νησιά, στὰ κρεββάτια καὶ στὰ ἐνδύματα, στοὺς γάμους, στὰ συμπόσια, στὰ χρυσὰ καὶ τ᾿ ἀσημένια σκεύη, στὰ κοσμήματα καὶ στὶς τοιχογραφίες... Τόσο περιπόθητο σ᾿ ὅλους ἔγινε τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ δῶρο, ἡ ἀνέκφραστη αὐτὴ χάρη.»

Πράγματι, ὅπου κι ἂν στρέψει κανεὶς τὸ βλέμμα του, μέσα κι ἔξω ἀπὸ τὸν ναό, θὰ δεῖ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ. Σὰν ὁρατό, σχηματικὸ σύμβολο, ἀλλὰ καὶ σὰν ἱερὴ χειρονομία. Τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ δεσπόζει στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Γιατί ὅμως;

Γιατὶ ἀπὸ τότε, ποὺ πάνω στὸν σταυρὸ καρφώθηκε καὶ πέθανε γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ὄργανο αὐτὸ τῆς τιμωρίας ἔγινε ὄργανο σωτηρίας. «... Οὐ γὰρ ἔτι καταδίκης ἐστι τιμωρία, ἀλλὰ τρόπαιον ἐδείχθη ἡμῖν σωτηρίας», λέει ἕνα τροπάριο. Τὸ ἀντικείμενο τῆς αἰσχύνης ἔγινε ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας. Τῆς κατάρας τὸ σύμβολο, ἔγινε «ἀρᾶς τῆς ἀρχαίας λύτρον». Τῆς ὀδύνης καὶ τοῦ θανάτου τὸ ξύλο, ἔγινε «χαρᾶς σημεῖον» καὶ «ζωῆς ταμεῖον». Καὶ ὅλ᾿ αὐτά, ἐπειδὴ πάνω στὸ ξύλο τοῦ σταυροῦ, μαζὶ μὲ τὸ πανάχραντο σῶμα Του, ὁ Κύριος κάρφωσε καὶ τὶς ἁμαρτίες μας. Ὅπως γράφει ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος, μᾶς χάρισε «πάντα τὰ παραπτώματα, ἑξαλείψας τὸ καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφον... προσηλώσας αὐτὸ τῷ σταυρῶ.»

Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ μᾶς συμφιλίωσε μὲ τὸν οὐράνιο Πατέρα, ἀπὸ τὸν Ὁποῖο μᾶς εἶχε χωρίσει ὁ διάβολος, ἐξαπατώντας τοὺς προπάτορες. Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἄνοιξε τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἀφοῦ μέχρι τὴ σταύρωση Ἐκείνου ὁ ἅδης κατάπινε ἀχόρταγα ἀκόμη καὶ τοὺς δικαίους. Γι᾿ αὐτὸ ἔχει τόση δύναμη καὶ χάρη, τὴ δύναμη καὶ τὴ χάρη τοῦ Χριστοῦ, πού, ὅταν σταυρώθηκε, τὴ μεταβίβασε μὲ τρόπο μυστικὸ καὶ ἀκατάληπτο στὸν τίμιο σταυρό Του, ὅπως σοφὰ μᾶς λέει καὶ ἡ ὑμνολογία: «Ὁ σταυρός σου, Χριστέ, εἰ καὶ ξύλον ὁρᾶται τῇ οὐσίᾳ, ἀλλὰ θείαν περιβέβληται δυναστείαν, καὶ αἰσθητῶς τῷ κόσμω φαινόμενος, νοητῶς τὴν ἡμῶν θαυματουργεῖ σωτηρίαν...».
 
 

Ὁ σταυρὸς λοιπὸν ἔγινε τὸ σύμβολο τοῦ ἰδίου τοῦ Χριστοῦ. Σύμβολο, ποὺ τρέμουν τὰ δαιμόνια.
Ἡ ἀνεκτίμητη ἀξία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

Ἂν εἶναι ὅμως πράγματι ἔτσι, γιατί τότε ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ποὺ ἀρνοῦνται, ἀποστρέφονται καὶ ἀτιμάζουν τὸν σταυρό; «Πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν», γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν, νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω, τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ, ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια...».

Πράγματι, ὁρισμένοι αἱρετικοὶ εἶναι «ἐχθροὶ τοῦ σταυροῦ». Ὁ σταυρός, λένε, εἶναι ὄργανο ἐγκλήματος, καὶ ἀποτελεῖ εἰδωλολατρία ἡ ἀπόδοση σ᾿ αὐτὸν τιμῆς. Ὑποστηρίζουν μάλιστα πὼς ἡ ἀρχαία Ἐκκλησία δὲν χρησιμοποιοῦσε τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ.

Ἡ ἄποψη αὐτὴ εἶναι πλανεμένη. Πρῶτον, ἐπειδὴ ἡ Ἐκκλησία μας δὲν τιμᾶ τὸν σταυρό, σὰν ἕνα τυχαῖο γεωμετρικὸ σχῆμα. Δεύτερον, ἐπειδὴ ἡ τιμὴ πρὸς τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ ἔχει τὴν ἀρχή της στοὺς ἀποστολικοὺς ἤδη χρόνους. Τρίτον, ἐπειδὴ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς φανέρωσε μὲ ὑπερφυσικὰ γεγονότα, σὲ διάφορες περιπτώσεις καὶ ἐποχές, ὅτι ὁ σταυρὸς ἀποτελεῖ τὸ σύμβολό Του. Καὶ τέταρτον, ἐπειδὴ μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ ἔγιναν καὶ γίνονται ἐξαίσια θαύματα.

Ἂς πάρουμε ὅμως τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά.
Α´. Ἡ τιμὴ στὸν σταυρὸ εἶναι ἀναπόσπαστα συνδεδεμένη
μὲ τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ Ἀναστάντα Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό

Ἡ Ἐκκλησία μας δὲν τιμᾶ τὸν σταυρὸ αὐτὸ καθεαυτό, ὡς ἁπλὸ σχῆμα, ἀποδεσμευμένο ἀπὸ τὸν ἐσταυρωμένο Κύριο. Αὐτὸ θὰ ἦταν πράγματι εἰδωλολατρία. Ἀλλὰ τὸν τιμᾶ, ὡς τὸ σύμβολο τῆς μεγάλης θυσίας τοῦ Χριστοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπορρέει ἡ χάρη, ὁ ἁγιασμὸς καὶ ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Τὸν ἀσπάζεται καὶ τὸν προσκυνεῖ ὡς τὸ σημεῖο τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου (Ματθ. 24, 30), ποὺ ἔχει προσλάβει μυστικὰ καὶ ἀκατάληπτα, ὅπως εἴπαμε, τὴ χάρη καὶ τὴ δύναμή Του.

Βλέποντας ὁ πιστὸς τὸ σχῆμα τοῦ σταυροῦ, κάνοντας τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, προσκυνώντας τὸν «τύπον» καὶ τὸ σύμβολο τοῦ σταυροῦ, βλέπει μὲ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του καὶ προσκυνεῖ τὸν ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ. «Δὲν ἀσπαζόμαστε τὸν σταυρὸ ὡς Θεό, ἀλλὰ δείχνουμε ἔτσι τὴ γνήσια διάθεση τῆς ψυχῆς μας πρὸς τὸν Ἐσταυρωμένο», γράφει ὁ ἅγιος Ἱερώνυμος. Καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς διευκρινίζει ὅτι, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ τίμιο Ξύλο, «προσκυνοῦμε καὶ τὸν τύπο τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυροῦ, ἂν καὶ εἶναι ἀπὸ διαφορετικὴ ὕλη κατασκευασμένος, ὄχι βέβαια τιμώντας τὴν ὕλη, μὴ γένοιτο, ἀλλὰ τὸν τύπο, ὡς σύμβολο τοῦ Χριστοῦ».

Πόσο δίκαιο ἔχουν οἱ ἅγιοι Πατέρες, θὰ διαπιστώσουμε παρακάτω, ἐξετάζοντας τὴν ἁγιαστικὴ καὶ θαυματουργικὴ δύναμη τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ.
Β´. Ἡ τιμὴ στὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ
ὑπῆρχε πάντοτε καὶ ἐξαρχῆς στὴν Ἐκκλησία

Ἡ ἀρχὴ τῆς τιμῆς πρὸς τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ χάνεται στὰ βάθη τῆς χριστιανικῆς ἀρχαιότητος, μιὰ καὶ μᾶς παραδίδεται ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς χρόνους.

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος διακηρύσσει: «Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι᾿ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ».

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Πέτρος καταδικάστηκε σὲ θάνατο σταυρικό, ὅπως ὁ Κύριος. Τόσο τιμοῦσε ὅμως τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, ὥστε ἱκέτευε τοὺς δημίους του: «Δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ μὲ σταυρώσετε ὄρθιο, ὅπως τὸν Χριστό μου. Ἐκεῖνος σταυρώθηκε ἔτσι γιὰ νὰ βλέπει στὴ γῆ, ἐπειδὴ θὰ πήγαινε στὸν ἅδη νὰ ἐλευθερώσει τὶς ψυχές, ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ. Ἐμένα ὅμως νὰ μὲ σταυρώσετε μὲ τὸ κεφάλι κάτω, γιὰ νὰ βλέπω τὸν οὐρανό, ὅπου πρόκειται νὰ πάω.»

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀνδρέας ὁ πρωτόκλητος, ὅταν ἀντίκρυσε τὸν σταυρὸ τοῦ μαρτυρίου τοῦ (σχήματος Χ), ἀναφώνησε μὲ δέος καὶ συγκίνηση: «Χαῖρε, σταυρέ, ποὺ μὲ τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἁγιάστηκες καὶ μὲ τὰ μέλη του, σὰν μὲ μαργαριτάρια, στολίστηκες! Πρὶν καρφωθεῖ ἐπάνω σου ὁ Κύριός μου, ἤσουν φοβερὸς γιὰ τοὺς ἀνθρώπους. Τώρα ὅμως ὅλοι οἱ πιστοὶ γνωρίζουν πόση χάρη εἶναι κρυμμένη μέσα σου. Ἄφοβα καὶ χαρούμενα σὲ πλησιάζω. Πρόθυμα δέξου με κι ἐσύ, τὸν μαθητὴ τοῦ ἐσταυρωμένου Χριστοῦ... Ὦ μακάριε καὶ παμπόθητε σταυρέ, πάρε με ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ παράδωσέ με στὸν Δάσκαλό μου!».

Τὴν ἀρχαιότητα τῆς χρήσεως τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ ἐπιβεβαιώνει καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἀπολογητές, ὁ Τερτυλλιανός (περίπου 160-220 μ.Χ.), ποὺ γράφει: «Ὁπουδήποτε κι ἂν πρόκειται νὰ φθάσουμε, γιὰ ὁπουδήποτε κι ἂν πρέπει νὰ ξεκινήσουμε, ὅταν φθάνουμε καὶ ὅταν ξεκινοῦμε, ὅταν βάζουμε τὰ παπούτσια μας, ὅταν πλενόμαστε, ὅταν τρῶμε, ὅταν ἀνάβουμε τὸ λυχνάρι, ὅταν πέφτουμε στὸ κρεββάτι, ὅταν καθόμαστε στὸ σκαμνί, ὅταν ἀρχίζουμε κάποια συζήτηση, κάνουμε στὸ μέτωπό μας τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ» (De corona 3,11).
Γ´. Ὁ Θεὸς φανερώνει μὲ ὑπερφυσικὰ γεγονότα
τὴ δύναμη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, μὲ ὑπερφυσικὰ γεγονότα καὶ θαυμαστὲς ἀποκαλύψεις, φανέρωσε σὲ διάφορες περιστάσεις, μὲ τρόπο κραυγαλέο, πὼς τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ ἀποτελεῖ τὸ σύμβολό Του καὶ τὸ ἀήττητο τρόπαιο τῶν πιστῶν. Θ᾿ ἀναφερθοῦμε σ᾿ ἐλάχιστα παραδείγματα ἀπὸ τ᾿ ἀναρίθμητα ποὺ διασώζουν ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ τὰ Συναξάρια.

1. Ὁ γνωστὸς ἐκκλησιαστικὸς ἱστορικὸς Εὐσέβιος Καισαρείας (†340), σύγχρονος τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, περιγράφει ἐναργέστατα καὶ ἀδιάψευστα τὸ πασίγνωστο περιστατικὸ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ φωτεινοῦ σταυροῦ στὸν Μ. Κωνσταντῖνο μὲ τὴν ἐπιγραφὴ «ἐν τούτῳ νίκα», καὶ μάλιστα μέρα μεσημέρι, μὲ μάρτυρες ὅλους τοὺς ἄνδρες τοῦ στρατεύματός του.

2. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν παραπάνω ὑπερφυσικὴ φανέρωση τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ, ἔγινε καὶ μία ἄλλη, πάλι μπροστά σε ἀναρίθμητους αὐτόπτες μάρτυρες, ὅταν βασιλιὰς ἦταν ὁ Κωνστάντιος, γιὸς τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου, καὶ ἀρχιεπίσκοπος Ἱεροσολύμων ὁ ἅγιος Κύριλλος. Τὸ θαῦμα διηγεῖται ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Κύριλλος στὸν βασιλιὰ μὲ μία ἐπιστολή του, στὴν ὁποία ἀναφέρει ὅτι τὴν ἡμέρα ἐκείνη (7 Μαΐου τοῦ 346 μ.Χ., τὴν περίοδο τῆς Πεντηκοστῆς), γύρω στὴν τρίτη ὥρα (9 π.μ.), φάνηκε στὸν οὐρανὸ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου σταυροῦ, τεράστιο, ὁλοφώτεινο, ἐκτεινόμενο ἀπὸ τὸν ἅγιο Γολγοθᾶ μέχρι τὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν. Δὲν τὸ εἶδαν ἕνας καὶ δύο, ἀλλὰ ὅλοι οἱ κάτοικοι τῶν Ἱεροσολύμων. Καὶ δὲν φάνηκε γιὰ μία στιγμὴ μόνο, ἀλλὰ γιὰ ὧρες πολλὲς κρεμόταν στὸ στερέωμα. Καὶ ἦταν τόσο λαμπρό, ὥστε ξεπερνοῦσε στὴ λάμψη τὶς ἀκτίνες τοῦ ἡλίου, γι᾿ αὐτὸ καὶ μποροῦσαν νὰ τὸ δοῦν φανερὰ μέρα μεσημέρι. Βλέποντας αὐτὸ τὸ θαῦμα ὁ λαὸς τῆς πόλεως ἔτρεξε στὸν ναὸ τῆς Ἀναστάσεως. Ὅλοι ἔσπευσαν νὰ δοξάσουν μ᾿ ἕνα στόμα τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, ἔχοντας τώρα διδαχθεῖ ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ πράγματα ὅτι τὸ πανευσεβὲς δόγμα τῶν χριστιανῶν δὲν στηρίζεται σὲ ἀνθρώπινη σοφία, ποὺ πείθει μὲ τὰ λόγια καὶ τὴ λογική, ἀλλὰ στὶς ἀποδείξεις, ποὺ δίνουν τὰ πνευματικὰ χαρίσματα καὶ οἱ θαυματουργικὲς δυνάμεις. Καὶ τὸ δόγμα δὲν κηρύσσεται μόνο ἀπὸ ἀνθρώπους, ἀλλὰ μαρτυρεῖται καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Θεό, ἀπὸ τὸν οὐρανό.

Τὴν ἀνάμνηση «τοῦ ἐν οὐρανῶ φανέντος σημείου τοῦ Τιμίου Σταυροῦ» ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 7 Μαΐου, ἡμέρα τῆς ἐμφανίσεώς του.

3. Ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς Εὐστάθιος (20 Σεπτεμβρίου) ἀξιώθηκε νὰ δεῖ ἕνα θαυμαστὸ ὅραμα, χάρη στὸ ὁποῖο μεταστράφηκε ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία στὴ χριστιανικὴ πίστη. Συνετός, ἐγκρατής, φιλάνθρωπος καὶ φιλοδίκαιος, ἂν καὶ εἰδωλολάτρης, ὁ ἅγιος Εὐστάθιος (ποὺ λεγόταν τότε Πλακίδας) εἵλκυσε πάνω του τὴ χάρη τοῦ Χριστοῦ, ποὺ τοῦ ἀποκαλύφθηκε μὲ παράδοξο τρόπο. Συγκεκριμένα, ἐνῶ μιὰ μέρα κυνηγοῦσε στὸ δάσος, βλέπει ἀπὸ μακριὰ ἕνα ὡραιότατο καὶ μεγαλόσωμο ἐλάφι, πού, ἐνῶ ἔφευγε, ἔστρεφε κάθε τόσο τo κεφάλι καὶ τὸν παρατηροῦσε κατάμματα. Ὁ ἅγιος σπιρούνισε τὸ ἄλογό του γιὰ νὰ τὸ φτάσει, ἀλλὰ δὲν μπόρεσε. Ἔτρεξαν πίσω του καὶ οἱ σύντροφοί του, ἀλλὰ μάταια. Μετὰ ἀπὸ ὥρα ἀναγκάστηκαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν προσπάθεια, γιατὶ τὰ ἄλογά τους εἶχαν ἐξαντληθεῖ. Μόνο ὁ ἅγιος ἐπέμεινε νὰ καλπάζει πίσω ἀπὸ τὸ ἀκούραστο ἐλάφι. Τελικά, καταϊδρωμένοι αὐτὸς καὶ τὸ ἄλογό του, ἔφτασαν μπροστὰ σ᾿ ἕνα μεγάλο χάσμα. Τὸ ἐλάφι εὔκολα πήδηξε ἀπέναντι, ὅπου στάθηκε καὶ κοίταζε τὸν ἅγιο. Τὸ ἄλογο ὅμως δὲν μποροῦσε νὰ πηδήξει, καὶ ἀναγκάστηκε νὰ σταματήσει. Τότε, μὲ ἀπερίγραπτη ἔκπληξη, βλέπει ὁ ἅγιος ἀνάμεσα στὰ κέρατα τοῦ ἐλαφιοῦ ἕναν ὑπέρλαμπρο φωτεινὸ σταυρό, ποὺ ἔφερε τὸν ἐσταυρωμένο Κύριο, καὶ ἀκούει μία φωνὴ νὰ τοῦ λέει: «Γιατί, Πλακίδα, μὲ κυνηγᾶς; Ἐγὼ εἶμαι ὁ Χριστός, ποὺ δὲν μὲ γνωρίζεις, ἀλλὰ μ᾿ εὐαρεστεῖς μὲ τὰ καλά σου ἔργα. Γιὰ χάρη σου λοιπὸν φάνηκα πάνω σ᾿ αὐτὸ τὸ ἐλάφι. Οἱ ἐλεημοσύνες καὶ οἱ καλές σου πράξεις μ᾿ εὐχαρίστησαν. Γι᾿ αὐτὸ κι ἐγὼ σοῦ φανερώθηκα, γιατὶ δὲν εἶναι δίκαιο ἕνας ἄνθρωπος σὰν κι ἐσένα νὰ μὴ γνωρίζει τὴν ἀλήθεια...». Αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλὰ τοῦ εἶπε ὁ Κύριος, πρὶν τὸν στείλει στὸν ἐπίσκοπο τοῦ τόπου, ὁ ὁποῖος τὸν βάπτισε μαζὶ μὲ ὁλόκληρη τὴν οἰκογένειά του, δίνοντάς του τὸ ὄνομα Εὐστάθιος.

Τρία ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα παραδείγματα θεϊκῶν ἀποκαλύψεων, σχετικὰ μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, εἶναι ὅσα ἀναφέραμε πιὸ πάνω, μὲ τὰ ὁποῖα διδασκόμαστε ὅτι τὸ σημεῖο αὐτὸ εἶναι ἡ σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ.
Δ´. Τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ θαυματουργεῖ

Γιὰ νὰ αἰτιολογηθεῖ μὲ περισσότερα στοιχεῖα ἡ τιμή, ποὺ ἀποδίδει στὸν σταυρὸ ἡ Ἐκκλησία, καὶ γιὰ νὰ φανεῖ παραστατικὰ ἡ δύναμη τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ, ὡς σημείου τοῦ Χριστοῦ, θὰ διηγηθοῦμε παρακάτω μερικὰ σποραδικὰ θαύματα -τὰ πιὸ πολλὰ ἀπὸ τοὺς Βίους τῶν ἁγίων- ποὺ ἔγιναν κατὰ καιροὺς μ᾿ αὐτὸ τὸ πανίερο σύμβολο.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος (26 Σεπτεμβρίου) θεράπευσε στὴν Πάτμο τὸν παράλυτο εἰδωλολάτρη ἱερέα τοῦ Ἀπόλλωνα, σφραγίζοντάς τον μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ.

Ὁ ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας (17 Ἰανουαρίου), θέλοντας νὰ καταισχύνει κάποιους εἰδωλολάτρες σοφούς, ποὺ πῆγαν νὰ τὸν πειράξουν, ἔφερε μπροστά τους μερικοὺς δαιμονισμένους καὶ εἶπε: «Ἢ καθαρίστε τους ἐσεῖς μὲ τοὺς συλλογισμούς σας καὶ μ᾿ ὁποιαδήποτε ἄλλη τέχνη ἢ μαγεία θέλετε, ἐπικαλούμενοι τὰ εἴδωλά σας, ἤ, ἂν δὲν μπορεῖτε, παραιτηθεῖτε ἀπὸ τὴν πολεμικὴ ἐναντίον μας, καὶ θὰ δεῖτε τὴ δύναμη τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ!». Καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ ἐπικαλέστηκε τὸν Κύριο, σφραγίζοντας τοὺς δαιμονισμένους τρεῖς φορὲς μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ. Ἀμέσως ἐκεῖνοι ἐλευθερώθηκαν ἀπὸ τὰ δαιμόνια καὶ σηκώθηκαν θεραπευμένοι, δοξάζοντας τὸν Θεό.

Ὅταν ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος, ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου (12 Μαΐου) ἦταν ἀκόμα μικρὸ δεκάχρονο παιδί, ἕνα ἀτίθασο μοσχάρι τὸν τραυμάτισε σοβαρὰ στὸν μηρὸ καὶ τὸν ἔριξε χάμω, ἀνίκανο πιὰ νὰ σηκωθεῖ. Τότε ἕνας εὐσεβὴς χριστιανός, ὁ Κλεόβιος, τὸν σταύρωσε τρεῖς φορὲς στὸ χτυπημένο μέλος, καὶ ἀμέσως ὁ μικρὸς Ἐπιφάνιος γιατρεύτηκε καὶ σηκώθηκε. Ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος, πολὺ ἀργότερα, σταύρωσε τρεῖς φορὲς ἐπίσης τὴ θυγατέρα τοῦ βασιλιὰ τῆς Περσίας, καὶ τὴν ἀπάλλαξε αὐτοστιγμεὶ ἀπὸ τὸ δαιμόνιο, ποὺ τὴ βασάνιζε.

Ὁ ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας (1 Ἰανουαρίου), ὅταν ὁ ἀρειανὸς βασιλιὰς Οὐάλης διέταξε νὰ παραδοθεῖ ὁ καθεδρικὸς ναὸς τῆς Νίκαιας στοὺς ἀρειανούς, ζήτησε ν᾿ ἀφήσουν τὸν Θεὸ ν᾿ ἀποφανθεῖ γιὰ τὸ ζήτημα. Πρότεινε νὰ κλείσουν τὸν ναό, κι ἔπειτα νὰ προσευχηθοῦν, τόσο οἱ ἀρειανοί, ὅσο καὶ οἱ ὀρθόδοξοι. Κι ἂν ἀνοίξει μὲ τὴν προσευχὴ τῶν ὀρθοδόξων, νὰ παραμείνει σ᾿ αὐτούς. Ἀλλιῶς, ἂν δηλαδὴ ἀνοίξει μὲ τὴν προσευχὴ τῶν ἀρειανῶν ἢ ἀκόμα κι ἂν δὲν ἀνοίξει καθόλου, νὰ τὸν πάρουν οἱ ἀρειανοί. Ἔτσι κι ἔγινε. Ἀλλὰ οἱ προσευχὲς τῶν αἱρετικῶν δὲν καρποφόρησαν. Ἀντίθετα, μόλις ὁ ἅγιος Βασίλειος σχημάτισε τρεῖς φορὲς τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ πάνω στὴν κλειστὴ πύλη τοῦ ναοῦ, λέγοντας, «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς τῶν χριστιανῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων», ἀμέσως ἔσπασαν οἱ μοχλοὶ κι ἀνοίχτηκαν τὰ θυρόφυλλα. Ἔτσι ἡ ἐκκλησία παρέμεινε στοὺς ὀρθοδόξους.

Ἡ ἁγία Βασίλισσα (3 Σεπτεμβρίου), ὅταν ὁ ἡγεμόνας τῆς Νικομηδείας Ἀλέξανδρος τὴν ἔριξε μέσα σ᾿ ἕνα καμίνι, σφραγίστηκε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, καὶ δὲν πειράχτηκε καθόλου ἀπὸ τὴ φωτιά.

Μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ γιάτρευε ὅλους τοὺς ἀρρώστους, ποὺ ἔτρεχαν κοντά του, γιὰ νὰ βροῦν τὴν ὑγεία τους, ὁ ἅγιος Θαλλέλαιος (20 Μαΐου).

Μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ ὁ ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς (28 Μαΐου) καὶ ὁ ἅγιος Ζαχαρίας ὁ σκυτοτόμος (17 Νοεμβρίου) ἄνοιγαν τὶς νύχτες τὶς κλειδωμένες πύλες τῶν ἐκκλησιῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου πήγαιναν καὶ προσεύχονταν κρυφὰ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο τὶς ἔκλειναν πάλι, φεύγοντας.

Ἀλλὰ δὲν ἔχουν τέλος τὰ θαύματα τοῦ σταυροῦ!

Ἕνα διαρκές, ἐπαναλαμβανόμενο θαῦμα εἶναι αὐτὸ τοῦ ἁγιασμοῦ. Μόνο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ Κιβωτὸς τῆς Ἀληθείας, ἔχει αὐτὸ τὸ θεϊκὸ δῶρο καὶ προνόμιο. Μόνο ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἔχει ἁγιασμό. Μὲ τὴ σταυροειδὴ εὐλογία τοῦ ἱερέως καὶ τὴν τριπλῆ σταυροειδὴ βύθιση τοῦ σταυροῦ στὸ νερό, αὐτὸ ἁγιάζεται καὶ γίνεται «ἰαματικὸν ψυχῶν καὶ σωμάτων, καὶ πάσης ἀντικειμένης δυνάμεως ἀποτρεπτικόν», ἐνῶ, ἐπιπλέον, παραμένει ἀκέραιο καὶ ἀναλλοίωτο μέσα στὸν χρόνο!

Ἔχει δίκαιο λοιπὸν ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης, ὅταν γράφει: «Ὁ σταυρὸς εἶναι εἰκόνα τοῦ ἐσταυρωμένου Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸ σημεῖο του, καὶ ἡ σκιὰ τοῦ ἀκόμα μόνη, προκαλοῦν τρόμο στοὺς δαίμονες, ἐπειδὴ εἶναι τὸ σημεῖο τοῦ Χριστοῦ, ἐπειδὴ εἶναι ἡ σκέπη τοῦ Ἐσταυρωμένου. Γι᾿ αὐτὸ ἀρκεῖ νὰ βυθίσει κανεὶς τὸν σταυρὸ στὸ νερό, γιὰ νὰ τὸ ἁγιάσει. Μετὰ ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ νερὸ γίνεται ἰαματικό, καὶ διώχνει τὰ δαιμόνια.»
Ἡ ἀξία τοῦ σημείου τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
καὶ ἡ ἀνάγκη συχνότατης χρήσης του ἀπὸ τοὺς πιστούς

Μὲ ὅλα ὅσα πολὺ συνοπτικὰ ἐκθέσαμε ὡς ἐδῶ αἰτιολογεῖται καὶ κατανοεῖται ἀπόλυτα ἡ μεγάλη τιμή, μὲ τὴν ὁποία περιβάλλει ἡ Ἐκκλησία μας τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, καθὼς καὶ ἡ συχνότατη χρήση του, τόσο στὴ θεία λατρεία, ὅσο καὶ στὴν καθημερινὴ ζωὴ τῶν πιστῶν:

Σ᾿ ὅλες τὶς κινήσεις τοῦ λειτουργοῦ, κατὰ τὴν τέλεση τῆς θείας Λειτουργίας, ἀπὸ τὸ «Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία» μέχρι τὸ «Δι᾿ εὐχῶν», κυριαρχεῖ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ.

Σ᾿ ὅλες τὶς λατρευτικὲς πράξεις καὶ τελετές, ὅπου γίνεται λόγος γιὰ εὐλογία, κατὰ τὴν ἄγραφη παράδοση τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νὰ σχηματίζεται ἀπὸ τὸν ἱερέα «σταυροῦ τύπος».

Ὅπου κι ἂν στρέψει κανεὶς τὸ βλέμμα του, μέσα κι ἔξω ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο ναό, θὰ δεῖ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ ἀποτυπωμένο: στὴ ναοδομία, στὴν εἰκονογραφία, στὴν ἐκκλησιαστικὴ διακοσμητική, στὰ λειτουργικὰ βιβλία, στὰ ἱερὰ ἄμφια καὶ σκεύη...

Ἀλλὰ καὶ στὴν καθημερινή μας ζωὴ ὅλοι οἱ πιστοὶ διαφυλάσσουμε, ὡς πολύτιμη πνευματικὴ καὶ ἁγιαστικὴ παρακαταθήκη, τὴν ἱερὴ συνήθεια τῆς χρήσεως τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ.

Οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοὶ κάνουν πολὺ συχνὰ τὸν σταυρό τους: Τὸ πρωί, ποὺ σηκώνονται ἀπὸ τὸν ὕπνο. στὴ διάρκεια ὅλων τῶν προσευχῶν τους. ὅταν φεύγουν ἀπὸ τὸ σπίτι τους. ὅταν περνοῦν μπροστὰ ἀπὸ ἱεροὺς ναούς. ὅταν ἀρχίζουν κάποια ἐργασία, ὅταν τελειώνουν τὴν ἐργασία, πρὶν πιοῦν νερὸ ἢ ἄλλο ποτό, πρὶν ἀπὸ τὸ φαγητό, μετὰ τὸ φαγητό, πρὶν κατακλιθοῦν γιὰ ὕπνο, ὅταν ἀκούσουν, εἴτε εὐχάριστη, εἴτε δυσάρεστη εἴδηση... Σὲ κάθε περίσταση, τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ!... Ἡ ἡμέρα τοῦ πιστοῦ ἀρχίζει -καὶ πρέπει ν᾿ ἀρχίζει- μὲ τὸν σταυρὸ καὶ τελειώνει μὲ τὸν σταυρό! Ἀλλὰ καὶ ἀντίστροφα, ἡ νύχτα του ἀρχίζει καὶ τελειώνει πάλι μὲ τὸν σταυρό!

Πολλὲς φορὲς ἐπίσης οἱ χριστιανοὶ καταφεύγουν στὸν ναό, ἀναζητώντας τὸν ἱερέα, γιὰ νὰ τοὺς «σταυρώσει», δηλαδὴ νὰ τοὺς εὐλογήσει σταυροειδῶς (εἴτε μὲ σταυρό, εἴτε μὲ ἄλλο ἱερὸ σκεῦος ἢ ἄμφιο), προκειμένου νὰ ἐνισχυθοῦν ἐναντίον τῶν πειρασμῶν ἢ ν᾿ ἀνακουφιστοῦν ἀπὸ κάποια ἀσθένεια.

Τόσο μεγάλη εἶναι ἡ δύναμη τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ, σημείου τοῦ παντοδυνάμου Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Τόσο μεγάλη ἡ χάρη, ποὺ περικλείει μυστικὰ μέσα του! Ὅπως συνοπτικὰ καὶ παραστατικὰ διατυπώνει ὁ ἅγιος Μακάριος Μόσχας (†1563), «πολλὲς φορὲς ἕνα καὶ μόνο σημεῖο τοῦ σταυροῦ, ποὺ γίνεται μὲ πίστη καὶ ἔντονα βιώματα, εἶναι ἰσχυρότερο ἀπὸ πολλὰ λόγια προσευχῆς μπροστὰ στὸν θρόνο τοῦ Ὑψίστου. Σ᾿ αὐτὸ ὑπάρχει τὸ φῶς, ποὺ καταυγάζει τὴν ψυχή, ἡ ἰαματικὴ δύναμη, ποὺ θεραπεύει τὰ ἀσθενήματα τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων, ἡ μυστικὴ δύναμη, ποὺ ἀντιδρᾶ σὲ κάθε βλάβη. Ταράζουν τὴν ψυχή σου ἀκάθαρτοι λογισμοὶ καὶ ἐπιθυμίες; Περιτειχίσου μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, διπλασίασε καὶ τριπλασίασε αὐτὸ τὸ τεῖχος, καὶ οἱ ἀκάθαρτοι λογισμοὶ θὰ δαμαστοῦν. Κατατυραννιέται ἡ καρδία σου ἀπὸ τὴ μελαγχολία καὶ τὴ θλίψη; Σὲ κυριεύει ὁ φόβος ἢ σὲ περιστοιχίζουν οἱ πειρασμοί; Αἰσθάνεσαι τὶς πονηρίες τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν; Καταφύγε σ᾿ αὐτὴ τὴ δύναμη τοῦ σταυροῦ, καὶ ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς θὰ ξαναγυρίσει, οἱ πειρασμοὶ θὰ ἀπομακρυνθοῦν, ἡ παρηγορία τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ πνευματικὴ εὐφροσύνη θὰ πλημμυρίσουν τὴν καρδία σου.»
Γιατί δὲν ἀπολαμβάνουμε πάντοτε
τὴν εὐλογία τοῦ σημείου τοῦ Τιμίου Σταυροῦ;

Ὕστερ᾿ ἀπ᾿ αὐτὰ ὅμως, εὔλογα μᾶς γεννιέται τὸ ἐρώτημα: Ἂν ἔχει τόση χάρη καὶ τόση δύναμη τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, γιατί δὲν μποροῦμε κι ἐμεῖς ὅλοι ν᾿ ἀπολαύσουμε πάντοτε τὶς εὐλογίες καὶ τὶς δωρεές του;

Δὲν εἶναι δύσκολη ἡ ἀπάντηση: Ἐπειδὴ δὲν τὸ χρησιμοποιοῦμε σωστά, ὅπως πρέπει, ὅπως θέλει ὁ Θεὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία. Θ᾿ ἀναφερθοῦμε ἐνδεικτικὰ μόνο σὲ τέσσερις αἰτίες:

α) Ἴσως ἐπειδὴ εἴμαστε ὀλιγόπιστοι καὶ χλιαροί. Δὲν κάνουμε τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ μὲ ζωντανὴ πίστη στὸν ἐσταυρωμένο Κύριο καὶ στὴ δύναμη τῆς χάριτος τοῦ σταυροῦ Του.

β) Ἴσως ἐπειδὴ δὲν ἔχουμε ταπεινοφροσύνη. Ἔτσι, ἂν ὁ Κύριος ἐνεργοποιήσει τὴ δύναμη τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ Του, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ πέσουμε σὲ ὑπερηφάνεια, θεωρώντας τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς θείας δυνάμεως ὡς δικά μας κατορθώματα.

γ) Ἴσως γιὰ τὴ σκληροκαρδία, τὴν ἁμαρτωλότητα καὶ τὴν ἀμετανοησία μας. Ὅπως λέει χαρακτηριστικὰ ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, πρέπει, «νὰ ἔχωμεν τὸ χέρι μας καθαρὸν ἀπὸ ἁμαρτίες καὶ ἀμόλυντο, καὶ τότε, ὡσὰν κάνωμεν τὸν σταυρόν, κατακαίεται ὁ διάβολος καὶ φεύγει. Εἰδὲ καὶ εἴμεσθεν μεμολυσμένοι μὲ ἁμαρτίες, δὲν πιάνεται ὁ σταυρός, ὅπου κάνωμεν... [καὶ τότε] οἱ δαίμονες δὲν φοβοῦνται.»

δ) Τέλος, ἴσως ἐπειδὴ δὲν κάνουμε τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ σωστά, μὲ τὸν τρόπο ποὺ μᾶς ἔχει παραδώσει ἡ ἁγία Ἐκκλησία μας, προσβάλλοντας ἔτσι τὴν ἱερότητά του καὶ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο.

Αὐτὸ τὸ τελευταῖο πρέπει νὰ τὸ προσέξουμε πολύ. Πάρα πολύ. Ὅλοι μας -κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ- εἴμαστε ἔνοχοι, ἄλλος λίγο, ἄλλος πολύ, γιὰ ἀπρόσεκτη ἢ μηχανικὴ ἢ καὶ ἀσεβῆ ἐκτέλεση τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ πάνω στὸ σῶμα μας.

Ὁρισμένοι κινοῦν βιαστικὰ τὸ χέρι πάνω στὸ στῆθος ἢ καὶ στὸν ἀέρα, χωρὶς ν᾿ ἀκουμποῦν καθόλου τὸ σῶμα τους, ἄλλοτε σχηματίζοντας τρίγωνο ἢ Χ, καὶ ἄλλοτε παίζοντας, θαρρεῖς, κιθάρα. Πῶς νὰ χαρακτηρίσει κανεὶς μιὰ τέτοια ἄσκοπη καὶ ἀκατανόητη κίνηση, ποὺ φτάνει στὰ ὅρια τῆς βλασφημίας; Βαρύς, μὰ ἀληθινός, εἶναι ὁ λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ποὺ γράφει κάπου ὅτι ὁ ἴδιος ὁ διάβολος κινεῖ τὸ χέρι τῶν ἀπρόσεκτων αὐτῶν χριστιανῶν, γιὰ νὰ χλευάσει τὸ πανίερο σύμβολο τοῦ τιμίου σταυροῦ καὶ γιὰ νὰ κολάσει τοὺς ἰδίους!

Κάποιοι χριστιανοὶ πάλι πέφτουν σὲ ἄλλο σφάλμα. Εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἔρχονται στὴν ἐκκλησία, στέκονται συνήθως σὲ ἐμφανῆ σημεῖα, καὶ ἐκεῖ, μπροστὰ σὲ ὅλους, μὲ κούφια ἐπιδεικτικότητα, λυγίζουν τὴ μέση σὲ βαθιὲς μετάνοιες, ἁπλώνουν ἀνεξέλεγκτα τὰ χέρια πέρα-δῶθε καὶ σταυροκοπιοῦνται μὲ κινήσεις πληθωρικές, ἀδιάκριτες, κάποτε μάλιστα καὶ γελοῖες...

Ὑπάρχει καὶ μιὰ τρίτη κατηγορία χριστιανῶν, ποὺ ἀποφεύγουν ἐντελῶς νὰ κάνουν τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, καὶ μάλιστα δημόσια. Εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ντρέπονται νὰ ὁμολογήσουν τὴν πίστη τους στὸν Χριστὸ καὶ στὸν σταυρό Του. Φοβοῦνται τὴν εἰρωνεία, τὴν περιφρόνηση, τὴ χλεύη τῶν ἀνθρώπων τοῦ κόσμου. Ἀγαποῦν, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, «τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ». Ἂν ἀνήκουμε σ᾿ αὐτούς, ἂς θυμηθοῦμε τὴν παραγγελία τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Παύλου, «μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτω», καθὼς καὶ τὴ σοβαρὴ προειδοποίηση τοῦ ἰδίου τοῦ Κυρίου, «πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθέν των ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθέν του πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.» Καί, πέρα ἀπ᾿ αὐτά, ἂς συνειδητοποιήσουμε ὅτι στεροῦμε τὸν ἑαυτό μας καὶ ἀπὸ ἕνα πανίσχυρο ὅπλο κατὰ τῶν πειρασμῶν, τῶν παθῶν, τῶν ἀσθενειῶν καὶ τῶν δαιμόνων. Ἂς προσέξουμε τί μᾶς συμβουλεύει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων: «Μὴ ντρεπόμαστε τὸν σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Κι ἂν ἄλλος ντρέπεται καὶ τὸν κρύβει, ἐσὺ κάνε φανερὰ τὸν σταυρό σου, γιὰ νὰ δοῦν οἱ δαίμονες τὸ σημεῖο αὐτὸ τοῦ βασιλιᾶ Χριστοῦ, καὶ νὰ φύγουν μακριά, τρέμοντας. Κάνε μάλιστα τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ συχνά, εἴτε τρῶς, εἴτε πίνεις, εἴτε κάθεσαι, εἴτε ξαπλώνεις, εἴτε σηκώνεσαι, εἴτε μιλᾶς, εἴτε περπατᾶς, δηλαδὴ σὲ κάθε περίσταση. Γιατὶ ὅποιος σταυρώνεται ἐδῶ στὴ γῆ, βρίσκεται νοερὰ πάνω στὸν οὐρανό... Εἶναι μεγάλο τὸ φυλακτήριο. Δωρεὰν τὸ παίρνουν οἱ φτωχοὶ καὶ ἄκοπα οἱ ἄρρωστοι, ἐπειδὴ ἡ χάρη τοῦ προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεό. Σημάδι εἶναι τῶν πιστῶν καὶ φόβος τῶν δαιμόνων.»
Πῶς κάνουμε σωστὰ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ;

Πῶς ὅμως θὰ γίνει καὶ γιὰ μᾶς φυλακτήριο τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ; Πῶς θὰ γίνει στὰ χέρια μᾶς φόβητρο τῶν δαιμόνων; Ἂν τὸ κάνουμε σωστά! Ἂν τὸ κάνουμε, ὅπως μᾶς παραδίδει καὶ μᾶς διδάσκει ἡ ἁγία Ἐκκλησία μας, δηλαδὴ μὲ πίστη, εὐλάβεια, συναίσθηση, ἱεροπρέπεια, ταπείνωση καὶ διάκριση.

Πῶς δηλαδή;

Ἀρχικὰ ἑνώνουμε τὰ τρία πρῶτα δάκτυλα τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ, ὀμολογώντας ἔτσι τὴν πίστη μας σ᾿ ἕνα Θεό, ποὺ εἶναι ταυτόχρονα καὶ τρεῖς ὑποστάσεις, τρία πρόσωπα -ὁ Πατήρ, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα-, ὁμοούσια, ἑνωμένα μεταξύ τους «ἀχωρίστως» καὶ «ἀδιαιρέτως». Τὰ ἄλλα δύο δάκτυλα, ποὺ ἀκουμποῦν στὴν παλάμη, συμβολίζουν τὶς δύο φύσεις, δύο θελήσεις καὶ δύο ἐνέργειες τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ, δηλαδὴ τὴ θεία καὶ τὴν ἀνθρώπινη. Μ᾿ αὐτὸ τὸν τρόπο κάνουμε μιὰ συμβολικὴ ὁμολογία τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας, ποὺ βάσεις καὶ θεμέλιά της ἀποτελοῦν τὸ τριαδολογικὸ καὶ τὸ χριστολογικὸ δόγμα.

Μετὰ φέρνουμε τὸ χέρι στὸ μέτωπο, τὴ σωματικὴ περιοχὴ τῆς διανοητικῆς λειτουργίας, φανερώνοντας ἔτσι ὅτι ἀγαποῦμε τὸν Θεὸ μ᾿ ὅλη τὴ διάνοιά μας, καὶ ὅτι ἀφιερώνουμε σ᾿ Αὐτὸν ὅλες τὶς σκέψεις μας.

Τὸ χέρι ἔρχεται κατόπιν στὴν κοιλιά. Ἔτσι δηλώνουμε συμβολικὰ ὅτι προσφέρουμε στὸν Κύριο ὅλες τὶς ἐπιθυμίες μας καὶ ὅλα τὰ συναισθήματά μας.

Τέλος, φέρνουμε τὸ χέρι στοὺς ὤμους, πρῶτα στὸν δεξιὸ καὶ μετὰ στὸν ἀριστερό, ὀμολογώντας ἔτσι ὅτι καὶ κάθε σωματική μας δραστηριότητα ἀνήκει σ᾿ Ἐκεῖνον.

Μιὰ ἄλλη συμπληρωματικὴ ἑρμηνεία, θεολογικώτατη μέσα στὴν ἁπλότητά της, μᾶς δίνει στὴν πέμπτη διδαχή του ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὃ Αἰτωλός:

«Ἀκούσατε, χριστιανοί μου, πῶς πρέπει νὰ γίνεται ὁ σταυρὸς καὶ τί σημαίνει. Μᾶς λέγει τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον πὼς ἡ ἁγία Τριάς, ὁ Θεός, δοξάζεται εἰς τὸν οὐρανὸν περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους. Τί πρέπει νὰ κάμῃς καὶ ἐσύ; Σμίγεις τὰ τρία σου δάκτυλα μὲ τὸ δεξιὸν τὸ χέρι σου καί, μὴν ἠμπορώντας νὰ ἀνεβῇς εἰς τὸν οὐρανὸν νὰ προσκυνήσῃς, βάνεις τὸ χέρι σου εἰς τὸ κεφάλι σου, διότι τὸ κεφάλι σου εἶναι στρογγυλὸ καὶ φανερώνει τὸν οὐρανόν, καὶ λέγεις μὲ τὸ στόμα: Καθὼς ἐσεῖς οἱ ἄγγελοι δοξάζετε τὴν ἁγίαν Τριάδα εἰς τὸν οὐρανόν, ἔτσι καὶ ἐγώ, ὡς δοῦλος ἀνάξιος, δοξάζω καὶ προσκυνῶ τὴν ἁγίαν Τριάδα. Καὶ καθὼς αὐτὰ τὰ δάκτυλα εἶναι τρία -εἶναι ξεχωριστά, εἶναι καὶ μαζὶ- ἔτσι εἶναι καὶ ἡ ἁγία Τριάς, ὁ Θεός, τρία πρόσωπα καὶ ἕνας μόνος Θεός. Κατεβάζεις τὸ χέρι σου ἀπὸ τὸ κεφάλι σου καὶ τὸ βάνεις εἰς τὴν κοιλίαν σου καὶ λέγεις: Σὲ προσκυνῶ καὶ σὲ λατρεύω, Κύριέ μου, ὅτι κατεδέχθης καὶ ἐσαρκώθης εἰς τὴν κοιλίαν τῆς Θεοτόκου διὰ τὰς ἁμαρτίας μας. Τὸ βάζεις πάλιν εἰς τὸν δεξιόν σου ὦμον καὶ λέγεις: Σὲ παρακαλῶ, Θεέ μου, νὰ μὲ συγχωρήσῃς καὶ νὰ μὲ βάλῃς εἰς τὰ δεξιὰ μὲ τοὺς δικαίους. Βάνοντάς το πάλι εἰς τὸν ἀριστερὸν ὦμον, λέγεις: Σὲ παρακαλῶ, Κύριέ μου, μὴ μὲ βάλῃς εἰς τὰ ἀριστερὰ μὲ τοὺς ἁμαρτωλούς. Ἔπειτα, κύπτοντας κάτω εἰς τὴν γῆν: Σὲ δοξάζω, Θεέ μου, σὲ προσκυνῶ καὶ σὲ λατρεύω ὅτι, καθὼς ἐβάλθηκες εἰς τὸν τάφον, ἔτσι θὰ βαλθῶ καὶ ἐγώ. Καὶ ὅταν σηκώνεσαι ὀρθός, φανερώνεις τὴν Ἀνάστασιν, καὶ λέγεις: Σὲ δοξάζω, Κύριέ μου, σὲ προσκυνῶ καὶ σὲ λατρεύω, πὼς ἀναστήθηκες ἀπὸ τοὺς νεκρούς, διὰ νὰ μᾶς χαρίσῃς τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον. Αὐτὸ σημαίνει ὁ πανάγιος σταυρός.»
Συμπέρασμα

Ὅπως διαπιστώνουμε ἀπὸ τὰ παραπάνω, τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ κλείνει μέσα του ὅλα τὰ σωτηριώδη γεγονότα, ποὺ οἰκονόμησε ἡ ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν «πεπτωκότα» ἄνθρωπο. Γι᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι σημεῖο σωτήριο, σημεῖο ζωοποιό, σημεῖο ἁγιαστικό, «νικοποιὸν ὅπλον» (ἅγιος Σωφρόνιος Ἱεροσολύμων), «τῶν κακῶν ἀλεξιτήριον» (ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης), «κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων» (ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος) γιὰ τοὺς χριστιανούς. Ἂς τὸ χρησιμοποιοῦμε λοιπόν, ὅσο μποροῦμε πιὸ συχνά, ἀγιάζοντας μ᾿ αὐτὸ κάθε πτυχὴ τῆς καθημερινῆς καὶ τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς.