Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΙΜΗΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ - ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 


Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Τα πνεύματα μέσα στην μικρή συνοδεία των μοναχών ήταν πολύ ηλεκτρισμένα. Η κατάσταση δεν έπαιρνε άλλο.

Μάλλον είχε έλθει η ώρα να πάρει ο πειρασμός πόδι από τον τόπο τους. Να πάει οπουδήποτε αλλού, μόνος η έστω με άλλους που τα κριτήριά τους όμως θα ήταν πολύ πιο κάτω από τα δικά τους. Οχι μόνο τους προκαλούσε με την στάση του, αλλά γινόταν και πολύ κακό παράδειγμα για τους διάφορους προσκυνητές που τύχαινε να περάσουν από εκεί και να βρεθούν μάλιστα σε κάποια αγρυπνία τους. Η κακή εικόνα του αντανακλούσε σε όλους τους.

Τι θα λέγανε και γι᾽ αυτούς;

Στην αρχή δεν πολυέδωσαν σημασία. Το αντιμετώπισαν μάλλον χαλαρά. Ορισμένοι ίσως και να το διασκέδασαν. ᾽Αλλά όταν παρόλη την παρατήρηση που του έγινε, αρχικά από κάποιον αδελφό κι έπειτα από τον ίδιο τον Γέροντα, εκείνος συνέχιζε την ίδια τακτική, άρχισαν να το θεωρούν ενοχλητικό. Και η ενόχληση γρήγορα πήρε την μορφή της ταραχής και των νεύρων.

Ναι, ο νέος καλόγερος που είχε φτάσει στην συνοδεία τους πριν από μερικές μήνες, με καλές συστάσεις είναι αλήθεια, χωρίς να προκαλεί κάποιο άλλο πρόβλημα πέρα από αυτό, έγινε το αγκάθι του μικρού μοναστηριού τους.

Μα να μην ακούει ούτε και τον Γέροντα; Μεγάλη ψυχή έχει ο Γέροντάς μας που τον ανέχεται ακόμη και δεν τον έχει διώξει᾽, ήταν το μόνιμο σχεδόν σχόλιο των παλαιοτέρων και γεροντοτέρων καλογέρων.Κάνα δυό προσπάθησαν να τον δικαιολογήσουν. Νέος είναι. Κάνει τον αγώνα του. Δεν μας ενοχλεί σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό. ᾽Αλλά, και σ᾽ αυτό που φαίνεται ότι ενοχλεί, κοιτάξτε: έρχεται πάντα στις ακολουθίες και στις αγρυπνίες. Δεν έλειψε ποτέ. Απλῶς...τον πιάνει ο ύπνος᾽.

Να, λοιπόν, το πρόβλημα με τον καλόγερο Αγάθωνα που είχε γίνει αγκάθι για τους πολλούς και τους τάραζε: στις ακολουθίες και μάλιστα στις αγρυπνίες μετά από λίγο κοιμόταν!

Τον πρώτο καιρό, είπαμε, δεν έδωσαν σημασία. Ύστερα όμως πήγαιναν και τον ξυπνούσαν. Μαλακά στην αρχή, έπειτα πιο απότομα. Κάποτε κυριολεκτικά τον τράνταζαν. Κι αυτός πεταγόταν επάνω, συγχυσμένος, τρομαγμένος, ψελλίζοντας συγγνώμη, για να σταθεί για λίγο ξυπνητός και πάλι στην συνέχεια να καταπέσει.
 


Είναι εκπληκτικό για εμάς τους ταλαίπωρους ανθρώπους το πως ένα μικρό θεωρούμενο πρόβλημα μπορεί να γίνει μεγάλο. Κάτι ανεπαίσθητο που σε άλλες στιγμές δεν του δίνουμε σημασία, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να πάρει τεράστιες διαστάσεις και να φτάσει στο σημείο να μας σπάει τα νεύρα᾽. Μία σταγόνα νερού για παράδειγμα. Ποιος της δίνει σημασία; Κι όμως, όταν σταλάζει επίμονα, στον ίδιο τόπο, με τον ίδιο ρυθμό, συνέχεια και συνέχεια, γίνεται ενόχληση, βάσανο, μαρτύριο.

Κάτι παρόμοιο έγινε και στους συγκεκριμένους καλόγερους. Η μικρή κοινωνία τους ταράχτηκε και συγχύσθηκε από ένα ελάχιστο πρόβλημα: την αδυναμία ύπνου ενός νέου καλογέρου, που δεν άντεχε στις αγρυπνίες. Και δεν είναι κάτι άγνωστο το πόσο μεγαλοποιούνται τα θέματα, τα όποια θέματα, εκεί που συνυπάρχουν πολλές φορές λίγοι. Μικρό χωριό κακό χωριό᾽ δεν λέει η παροιμία; Να, λοιπόν, πως το τίποτα η το ολίγιστο κατάντησε να γίνει μεγάλο.

Να δημιουργηθεί πρόβλημα, να φτάσουν στο σημείο οι καλόγεροι να συζητάνε και να ζητάνε από τον Γέροντα να διώξει τον...πειρασμό !

Ο Γέροντας τους άκουσε. Προσπάθησε να κατανοήσει τον πειρασμό τους, που είχε αρχίσει να γίνεται πειρασμός και για τον ίδιο. ᾽Αλλά κάτι μέσα του τον έτρωγε. Ενιωθε ότι το να απομακρύνει τον ᾽Αγάθωνα μπορεί να φαίνεται ως λύση, αλλά μάλλον θα αποτελεί και δική τους ήττα. Θα τους είχε νικήσει ο πειρασμός. ᾽Αλλά πάλι έτσι, η ταραχή θα συνεχιζόταν.
 


Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγελεί σοι᾽, μουρμούρισε. Νόμισε πως βρήκε την λύση. Ναι, αυτός θα μας κατευθύνει σωστά. Θα μας πει αν είναι σωστό να τον απομακρύνουμε η όχι. Ο αββάς Ποιμήν. Ο μεγάλος Γέροντας, ο διορατικός και προορατικός, ο σοφός και συνετός, που η αγάπη του είναι μια αγκαλιά για όλον τον κόσμο. ᾽Αρκεί να δεχτεί βεβαίως την πρόσκλησή μου᾽.

Ο αββάς δέχτηκε. Δεν μπορούσε να αρνηθεί το πέρασμά του από εκεί που υπήρχαν αδελφοί που πάλευαν και αγωνίζονταν τον πνευματικό αγώνα.

Γιατί ήξερε το πόσο ο πονηρός πολεμάει τους ανθρώπους και μάλιστα τους καλόγερους.
Λιοντάρι που ωρύεται και ζητάει ποιόν να καταπιεί᾽, κατά πως γράφει και ο μαθητής του Κυρίου άγιος Πέτρος.

Έκανε θερμή προσευχή προς τον Κύριο να ελεήσει τα πλάσματά Του.

Να του δώσει φώτιση να κατανοήσει το πρόβλημα για το οποίο τον ειδοποιούσε ο ηγούμενος.

Να γίνει το όργανο ᾽Εκείνου, ώστε αφενός να καταντροπιασθεί ο πονηρός, αφετέρου να δοξαστεί το άγιο όνομα του Κυρίου.
 


Τον υποδέχτηκαν όλοι με μεγάλες τιμές. Η παρουσία του κάθε φορά συνοδευόταν πράγματι με εκδηλώσεις που έφθαναν κάποιες φορές και σε επίπεδο υπερβολής. Ο αββάς Ποιμήν ήταν και για την συνοδεία αυτή ο μεγάλος καθοδηγητής τους. Ήξεραν πως ο,τι του έθεταν ως πρόβλημα και λογισμό θα έπαιρναν την απάντηση του Θεού. Περίμεναν λοιπόν και για το συγκεκριμένο που είχε αναφανεί. Γιατί ο ηγούμενος, ο οποίος είχε φροντίσει να στείλει σε εξωτερικό διακόνημα τον ᾽Αγάθωνα, τους είχε πληροφορήσει για τον σκοπό του ερχομού του.

Ο όσιος Πατέρας άκουσε το πρόβλημα. Είδε την ταραχή. Και κατάλαβε αυτό που τον λύπησε πιο πολύ από όλα: όχι την αδυναμία του αδελφού με τον ύπνο, αλλά την αδυναμία των υπολοίπων αδελφών να τον υπομείνουν και να αντιμετωπίσουν τον τρισκατάρατο που βρισκόταν καλά κρυμμένος από πίσω, δουλεύοντάς τους με τα εκ δεξιών λεγόμενα όπλα: τη διακράτηση εν προκειμένω ενός τυπικού. Η αυστηρότητά τους σχεδόν τον τρόμαξε.

᾽Αδελφοί᾽ είπε. Χαίρομαι που βρίσκομαι ανάμεσά σας, ανάμεσα σε πιστούς που λατρεύουν τον Κύριο και αγωνίζονται τον καλόν αγώνα. Η χάρη του Κυρίου που σας δίνεται και θα σας δοθεί είναι πλούσια. ᾽Αλλά δεν βλέπετε τι γίνεται με την συγκεκριμένη περίπτωση που μου λέτε;
Δεν βλέπετε πως το έλλειμμα βρίσκεται στην δική σας πλευρά ως έλλειμμα αγάπης;

Ο απόστολος δεν λέει πως η αγάπη πάντα στέγει, πάντα υπομένει, ουδέποτε εκπίπτει᾽; Η αγάπη όλα τα ανέχεται, όλα τα υπομένει, ποτέ δεν ξεπέφτει. Που είναι η δική σας η ανοχή;

Που είναι η υπομονή σας; Που η διάρκεια της αγάπης σας; Και η έλλειψη αυτή δεν αποδεικνύει ότι δεν ζείτε σωστά ως μέλη του Κυρίου μας; Ο καθένας μας δεν συνιστά μέλος του σώματος ᾽Εκείνου, συνεπώς είμαστε δεμένοι και με ᾽Εκείνον ως κεφαλή αλλά και μεταξύ μας; Αν υπάρχει κάποια αδυναμία σε ένα μέλος, σημαίνει ότι τα άλλα μέλη πρέπει να την δουν και ως δική τους αδυναμία. Πιστεύετε λοιπόν ότι η αυστηρότητα, η απότομη στάση σας απέναντι στον αδελφό σας θα τον διορθώσει; Άλλη στάση ζωής έξω από την αγάπη δεν υπάρχει, αν θέλουμε να διορθώσουμε τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας᾽.
 


Έκανε παύση ο αββάς. Δεν είχε συνηθίσει να ρητορεύει. Μόνιμη επιλογή του ήταν να είναι το παράδειγμα και όποιος θέλει μετά να τον ακολουθεί. Ο ποιήσας και διδάξας᾽ ήταν η κατευθυντήρια γραμμή του.

Δεν αισθάνομαι καλά που σας κάνω τον δάσκαλο᾽, είπε και έσκυψε το κεφάλι προς το μέρος της καρδιάς. Το ανασήκωσε και πάλι. ᾽Αλλά επειδή με κινεί το πνεύμα της υπακοής στον ηγούμενο σας τα λέω. Τω αιτούντί σε δίδου᾽, κατά τον λόγο του Κυρίου μας. Και δεν θέλω να σας περιπαίζει ο διάβολος᾽ συμπλήρωσε.

Γέροντα, σε καταλαβαίνουμε και ο λόγος σου μας φέρνει και πάλι στον ίσιο δρόμο του Χριστού μας᾽ είπε με συστολή ο ηγούμενος. Τί να κάνουμε συγκεκριμένα όμως με τον αδελφό; Να μην του πούμε ότι πρέπει να είναι ξύπνιος στις ακολουθίες; Να μην τον ξυπνάμε᾽; Κοντοστάθηκε.

Γέροντα, εσύ τι θα έκανες; Πες μας και θα το κάνουμε κι εμείς᾽.

Πιάστηκε η αναπνοή τους. Η απάντηση του οσίου θα καθόριζε και την δική τους στάση. Ήδη μέσα τους η συνείδηση τους έλεγχε. Καταλάβαιναν ότι δεν λειτουργούσαν απέναντι στον αδελφό με αγάπη. Ότι η στάση τους δεν ήταν χριστιανική. Ότι συμπεριφέρονταν σαν τους Φαρισαίους της εποχής του Χριστού, με υπερηφάνεια.

Ο αββάς δεν έσπευσε να απαντήσει. Φαινόταν ότι προσευχόταν με ένταση και θέρμη. Δάκρυα πήραν να αναβλύζουν στα αγιασμένα μάτια του.

᾽Αδελφοί᾽, είπε σιγά, έχοντας επίγνωση του βάρους των λόγων του. Στη θέση σας εγώ, όταν έβλεπα τον αδελφό να κοιμάται...᾽

-τα μάτια των αδελφών ανοίχτηκαν διάπλατα και τα αυτιά τους τεντώθηκαν στο έπακρο μη χάσουν το παραμικρό από τα λεγόμενά του-

...στη θέση σας, λοιπόν, θα έπαιρνα ένα μαξιλάρι να το βάλω κάτω από το κεφάλι του για να τον αναπαύσω περισσότερο. Γιατί ο αδελφός για μένα είναι ο κρυμμένος Χριστός......

(Από το Γεροντικό)


ΤΟ ΣΩΛΗΝΑΚΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ - ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 
  
Ο διάκονος Σπυρίδων της ενορίας της Αγίας Σοφίας και των Τριών Θυγατέρων της από την πόλι Κιπούσι μας διηγείται:
Ένας Χριστιανός, τ᾿ όνομά του Βασίλειος, ετοιμαζόταν να δώσει εξετάσεις, αλλά δεν ήξερε σχεδόν τίποτε ν᾿ απαντήσει στις ερωτήσεις που του είχαν δοθή.
Σκεπτόταν κι έλεγε, τι θα κάνω για να επιτύχω σ᾿ αυτές τις εξετάσεις. Τον εφώτισε το Άγιο Πνεύμα και μπήκε στην Εκκλησία. Μας ζήτησε αγιασμό, χωρίς να μας πεί τι τον θέλει. Έβαλε αγιασμό μέσα στο σωληνάκι του στυλού του και πήγε στο σχολείο. Μπήκε στην αίθουσα και πριν δοθούν τα θέματα, έβγαλε τον αγιασμό από τον στυλό του, εράντισε μ᾿ αυτό το κεφάλι του προσευχόμενος ταυτόχρονα: «Κύριε Ιησού Χριστέ, βοήθησέ με. Φώτισε το μυαλό μου να γράψω καλά». 

  

Ο καθηγητής έγραψε τα θέματα στον πίνακα. Ο Βασίλειος φωτιζόμενος από τον Θεό, έγραψε πολύ καλά και παρέδωσε πρώτος την κόλλα του. Ο καθηγητής απόρησε και έλεγε πως έγραψε αυτός τόσο γρήγορα, ενώ δεν παρηκολούθησε τα μαθήματά μου. Είδε το γραπτό του και εξεπλάγη, διότι ήσαν όλες οι απαντήσεις σωστές. Τον ερώτησε:
-Πως έγραψες, χωρίς να διαβάσεις;
-Δεν έκανα τίποτε, του απήντησε. 
 


Τον ερώτησε πάλι ο καθηγητής: σε ποιά εκκλησία προσεύχεσαι;
Ο μαθητής του απήντησε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
-Συνέχισε να προσεύχεσαι, του είπε ο καθηγητής, σ᾿ αυτήν την Εκκλησία, διότι, φαίνεται ότι λατρεύεται αληθινά εκεί ο Θεός


Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ - ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

 
 


Οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι μία δύσκολη περίοδος της σχολικής ζωής για τα παιδιά, προκαλούν άγχος και ψυχολογική φόρτιση. Το άγχος είναι διαχειρίσιμο, αν οι γονείς παρέχουν στα παιδιά ασφάλεια, σέβονται την προσπάθειά τους, αλλά ταυτόχρονα δεν τα φροντίζουν σαν είναι άρρωστα, δεν είναι υπερπροστατευτικοί.

Ενόψει των πανελλαδικών εξετάσεων που ξεκινούν τη Δευτέρα, για τις στρατηγικές που θα πρέπει ακολουθήσουν οι γονείς ώστε να ενισχύσουν την προσπάθεια των παιδιών τους μίλησε στην εκπομπή «Πανόραμα» στο «Πρακτορείο FM 104,9» η ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια, Άννα Καλυμνιού.

«Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η περίοδος των εξετάσεων είναι μία δοκιμασία της σχέσης μεταξύ παιδιών και γονιών, υπάρχει ένταση και επιθετικότητα από τα παιδιά προς τους γονείς, οι οποίοι είναι τα πιο κοντινά πρόσωπα» ανέφερε η κ. Καλυμνιού.

«Η βασική αιτία άγχους είναι ότι τόσο οι γονείς όσο και τα παιδιά υπερεκτιμούν την αξία των εξετάσεων, χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τη σημασία που έχουν. Οι εξετάσεις αντιμετωπίζονται σαν να είναι αυτό που θα καθορίσει τα πάντα, σαν να είναι το μοναδικό σημαντικό πράγμα στη ζωή του παιδιού κι αυτός είναι ένας φόβος των παιδιών, που πυροδοτεί το άγχος τους» σημείωσε.

Οι γονείς παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Δηλαδή, θεωρούν ότι η επιτυχία στις εξετάσεις αυτές είναι το παν και ότι αν δεν περάσουν τα παιδιά τους θα είναι καταστροφικό. Συχνά προβάλλουν τις δικές τους επιθυμίες, ή όνειρα, περιμένοντας τα παιδιά τους να έχουν μία τέτοια επιτυχία. Πολλές φορές ακόμη κι αν δεν το λένε το κάνουν με έμμεσο τρόπο μη λεκτικά, εξήγησε η ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια.
 
 
 
Πώς όμως μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά σε αυτή τη δύσκολη περίοδο;
Οι γονείς χρειάζεται να μην κάνουν συνεχώς κήρυγμα στα παιδιά όσον αφορά το πότε και πώς πρέπει να διαβάζουν, κάτι το οποίο γίνεται συχνά. Το παιδί ξέρει πολύ καλά πώς πρέπει να διαβάσει, πότε χρειάζεται να διαβάσει και αν έχει διαβάσει. Δεν πρέπει να τα πιέζουν να διαβάσουν. Αν νιώσουν τα παιδιά πίεση, αγχώνονται. Γενικά όσον αφορά τη στάση των γονέων είναι σημαντικό να είναι συνεπείς σε αυτά που λένε για να αισθανθούν τα παιδιά περισσότερη ασφάλεια και να μπορούν να τους εμπιστευθούν.
Είναι σημαντικό οι γονείς να σέβονται την προσπάθεια του παιδιού και να εξασφαλίζουν το κατάλληλο περιβάλλον για διάβασμα, για παράδειγμα να μην παρακολουθούν τηλεόραση με την ένταση του ήχου πολύ δυνατά, να μην υπάρχουν εντάσεις στο σπίτι τη συγκεκριμένη περίοδο.



Το παιδί είναι σημαντικό να γνωρίζει ποιες ώρες είναι ο γονιός στο σπίτι, ώστε αν χρειαστεί κάτι, αυτός να είναι διαθέσιμος, να είναι μαζί του. Αυτό δίνει στο παιδί μία αίσθηση ασφάλειας. Κατά την περίοδο των εξετάσεων ο έφηβος χρειάζεται να αισθάνεται τον γονιό κοντά του, επειδή περνάει όλη αυτή τη δοκιμασία. Μέχρι έναν βαθμό οι γονιός θα πρέπει να προσαρμοστεί στο πρόγραμμα του παιδιού, θα πρέπει είναι στο σπίτι. Ωστόσο, είναι καλό να μην το φροντίζει σαν να είναι άρρωστο. «Πολύ συχνά παρατηρούμε μία υπερπροστατευτικότητα των γονέων αυτή την περίοδο. Δεν είναι άρρωστο. Δίνει εξετάσεις και είμαστε κοντά σε ό,τι ζητήσει» σημειώνει η κ. Καλυμνιού.
Οι γονείς ενθαρρύνουν τα παιδιά, όταν ακούν τις ανησυχίες τους και είναι σημαντικό να λέγεται πόσο πολύ τα αγαπούν, είτε γράψουν καλά, είτε δεν γράψουν καλά στις εξετάσεις.
Οι γονείς επιδιώκουν να έχουν παράλληλα και τη δική τους προσωπική ζωή. Δηλαδή, η προσωπική τους ευτυχία δεν εξαρτάται από το αν τα παιδιά θα γράψουν καλά σε αυτές τις εξετάσεις. Αυτό τα επιβαρύνει πολύ.
Σε περίπτωση που ο γονιός διαπιστώσει ότι το παιδί δεν καταβάλλει την απαιτούμενη προσπάθεια, δεν μπορεί να το πιέσει περισσότερο. Θα μπορούσε να το συζητήσει με το παιδί, γιατί το ότι δεν καταβάλλει προσπάθεια μπορεί να δείχνει ότι έχει παραιτηθεί, ή ότι έχει πάρα πολύ έντονο άγχος.
Σε καμία περίπτωση να μην το συγκρίνει με αδέλφια, συμμαθητές, ξαδέλφια. Να μην του λέει, για παράδειγμα, «εκείνος έγραψε καλά και πέρασε στην τάδε Σχολή, κοίτα τι θα κάνεις εσύ».
Δεν είναι καλό οι γονείς να μιλούν για τα κατορθώματά τους και να θέτουν τη σχέση με τα παιδιά σε ανταγωνισμό. Πρέπει να αποφεύγονται φράσεις όπως «εγώ στην ηλικία σου ήμουν πολύ καλός μαθητής, να δω τώρα τι θα κάνεις εσύ». Σε καμία περίπτωση δεν μειώνουν το παιδί λέγοντας ότι «όταν εγώ ήμουν στην ηλικία σου, οι γονείς μου μου πρόσφεραν πάρα πολύ λίγα να δούμε πώς θα εκμεταλλευθείς εσύ όλα αυτά που σου προσφέρω". «Δεν ευθύνεται το παιδί για το ότι εμείς δεν είχαμε τότε τις ευκαιρίες» αναφέρει η κ. Καλυμνιού.
 
 

Ο γονιός, σύμφωνα με την κ. Καλυμνιού, πρέπει να αναγνωρίσει τα συμπτώματα, τα σημάδια του άγχους στο παιδί, για να μπορέσει να το βοηθήσει. Το παιδί βρίσκεται σε μία κατάσταση που θα αξιολογηθεί, είναι φυσιολογικό να αισθάνεται άγχος, το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι υπερβολικό.

«Το άγχος έχει να κάνει πάρα πολύ με σκέψεις και με φόβους. Δηλαδή, σε πρώτη φάση χρειάζεται το παιδί να σκεφθεί τι είναι εκείνο που το αγχώνει περισσότερο. Αν το ρωτήσουμε, θα μας πει πάρα πολλά αρνητικά σενάρια. Χρειάζεται αυτοί οι φόβοι να απαντηθούν, δηλαδή να υπάρχει και ένα δεύτερο πλάνο, ότι μπορούν να δώσουν και άλλες εξετάσεις, να γνωρίζει τι άλλες επιλογές έχει» λέει η κ. Καλυμνιού και προσθέτει: «Οι εξετάσεις αφορούν το παιδί, το παιδί αξιολογείται. Πολλές φορές οι γονείς λένε "πάμε να δώσουμε εξετάσεις", "φέτος θα δώσουμε πανελλήνιες" και είναι σαν να ταυτίζονται με το παιδί, σαν να είναι ένα. Κι αυτό προκαλεί πρόσθετο άγχος».

Σύμφωνα με την ίδια, σε περίπτωση που το άγχος φέρνει το παιδί σε μία κατάσταση που δεν μπορεί να λειτουργήσει, τότε καλό είναι να μη διστάσουν να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας, προκειμένου να το διαχειριστούν τόσο οι γονείς, όσο και τα παιδιά. Το άγχος συνδέεται με αρνητικές σκέψεις, αλλά μπορεί να έχει και αρνητικά συμπτώματα, σωματικά πολύ έντονα.

Συνήθη σωματικά συμπτώματα του άγχους αυτή την περίοδο είναι οι δυσκολίες στον ύπνο, αλλαγές στην όρεξη, ταχυκαρδίες, γαστρεντερικά προβλήματα.

Σε κάποιες περιπτώσεις το άγχος οδηγεί σε μπλακ άουτ, το παιδί αναφέρει ότι έρχεται ένα μαύρο κενό μπροστά του και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί και σπανιότερα μπορεί να συμβεί κρίση πανικού.

Το μήνυμα που πρέπει να μεταδώσουν οι γονείς στα παιδιά, σύμφωνα με την ψυχολόγο - ψυχοθεραπεύτρια, για να μετριάσουν το άγχος τους, είναι ότι δεν εξαρτάται η προσωπική τους αξία από την επιτυχία τους στις εξετάσεις, αλλά ότι θα έχουν επιτύχει έναν στόχο.

ΠΗΓΗ

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ;

 
 


Το καλοκαίρι έφτασε και πολλοί γονείς αναρωτιούνται πως να απασχοληθεί το παιδί τους κατά την διάρκεια των διακοπών. Είναι αρκετά συχνό το δυσάρεστο φαινόμενο κατά το οποίο παιδιά περνούν όλο το καλοκαίρι τους καθισμένα μπροστά στην τηλεόραση ή στην οθόνη ενός υπολογιστή ή tablet παίζοντας παιχνίδια και μασουλώντας ασταμάτητα πατατάκια ή άλλα επιβλαβή σνακ. Η δημιουργική απασχόληση, το ελεύθερο και ομαδικό παιχνίδι αλλά και η ελαφρά ενασχόληση με ορισμένα σχολικά γνωστικά αντικείμενα μπορεί να εξασφαλίσει στο παιδί ένα όμορφο, δημιουργικό και παραγωγικό καλοκαίρι.

Ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι το ότι τα παιδιά είναι πολύ πιεσμένα κατά την διάρκεια του σχολικού έτους (σχολείο, φροντιστήρια, εξωσχολικές δραστηριότητες). Έτσι, είναι σχεδόν απαραίτητο τα παιδιά να παίξουν και να ξεκουραστούν κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών τους διακοπών. Μιας και το ελεύθερο και ανέμελο παιχνίδι λείπει αισθητά στις μέρες μας, είναι καλό να βρούμε ένα τρόπο να το επαναφέρουμε στην ζωή των παιδιών μας.
 
 

Το ελεύθερο παιχνίδι βασίζεται κατά βάση στο απρόοπτο και στην επινόηση. Είναι σίγουρο πως όσο πιο δημιουργικά γίνουν τα παιδιά τόσο περισσότερο ψυχαγωγούνται. Σταδιακά, μέσω του παιχνιδιού και καθώς το παιδί αποκτά την πλήρη κυριαρχία του σώματος και των πράξεων του, αρχίζει να επινοεί, να δημιουργεί, να εκπλήσσει και να εκπλήσσεται. Με αυτόν τον τύπο παιχνιδιού, το παιδί αναπτύσσει δεξιότητες, συμμορφώνεται με σύνθετους κανόνες και μαθαίνει να πειθαρχεί.
 
 

Ένα βασικό εμπόδιο στην δημιουργική απασχόληση παιδιών αποτελεί το γεγονός ότι τα παιδιά ενθουσιάζονται εύκολα με μία δραστηριότητα αλλά απογοητεύονται και τα παρατούν πολύ εύκολα. Έτσι, αντί να κάνουμε συνεχή «πειράματα», προτού αποφασίσουμε ποια δραστηριότητα θα επιλέξουμε για το παιδί μας, θα πρέπει να εξοικειώσουμε το παιδί με διάφορες δραστηριότητες που θα μπορούσε να παρακολουθήσει, όπως να το πάμε σε μια συναυλία ή σε ένα αγώνα ποδοσφαίρου, να το πάμε σε μία θεατρική παράσταση, να του δώσουμε την ευκαιρία να παρατηρήσει παιδιά που ασχολούνται με κάποιο άθλημα. Κατόπιν, μπορούμε να το βοηθήσουμε να εξετάσει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα κάθε επιλογής. Αφού αποφασιστεί η δραστηριότητα και γίνει η εγγραφή, δεν πρέπει να τεθεί θέμα να σταματήσει το παιδί, καθώς τα παιδιά συχνά όταν συναντάνε ένα εμπόδιο σκέφτονται να τα παρατήσουν. Σε καμία περίπτωση βέβαια δεν καταπιέζουμε το παιδί να παραμείνει σε μία δυσάρεστη για αυτό δραστηριότητα.

Είναι βέβαιο πως ένας δημιουργικός προσανατολισμός των παιδιών μπορεί να τα εμπλουτίσει με τόσες γνώσεις που θα αποτελέσουν ένα πολυτιμότατο εφόδιο για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Σοφία Μεσσήνη
Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος
MSc Αναπτυξιακή Ψυχοπαθολογία,
Durham University, UK

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΗΚΕ - ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

  
 



Κάποιος από τους γέροντες διηγήθηκε για ένα μέθυσο γέροντα το εξής:

Αυτός ο γέροντας εργαζόταν όλη την ημέρα φτιάχνοντας ψάθες. Το βράδυ πήγαινε στο χωριό, τις πουλούσε και με τα χρήματα αυτά αγόραζε κρασί και έπινε. Ύστερα από καιρό ήρθε κοντά του σαν υποτακτικός ένας αδελφός και έμεινε μαζί του.

Ο υποτακτικός έπλεκε κι αυτός όλη μέρα ψάθες, τις οποίες πουλούσε ο γέροντας. Με τα χρήματα που εισέπρατε κι από τα δύο εργόχειρα, ο γέροντας αγόραζε κρασί και έπινε, φέρνοντας στον υποτακτικό του αργά το βράδυ μόνο λίγο ψωμί. Επί τρία χρόνια συνέβαινε αυτό, χωρίς να διαμαρτυρηθεί ο υποτακτικός.

Κάποτε όμως ο υποτακτικός είπε μέσα του: «Να, είμαι εδώ γυμνός και το ψωμί μου το τρώω με μεγάλη στέρηση. Λοιπόν, θα σηκωθώ να φύγω από εδώ». Αλλά πάλι σκέφτηκε: «Και που μπορώ να πάω; Ας καθήσω εδώ που βρίσκομαι, γιατί εγώ για τον Θεό κοινοβιάζω». Αμέσως μετά απ' αυτές τις σκέψεις εμφανίζεται μπροστά του ένας άγγελος και του λέει:

-Να μην πας πουθενά. Γιατί αύριο θα σε επισκεφθώ.

Την άλλη μέρα ο υποτακτικός παρακάλεσε τον γέροντά του λέγοντας:

-Πάτερ, σήμερα μην πας πουθενά. Γιατί έρχονται οι δικοί μου να με πάρουν.

Όταν όμως ήθρε η ώρα που συνήθιζε ο γέροντας να φεύγει, είπε στον υποτακτικό του:

-Παιδί μου, δεν βλέπω να έρχονται σήμερα οι δικοί σου, έχουν αργήσει...

-Ναι γέροντα, αλλά θα έρθουν οπωσδήποτε.
 
 

Και ενώ συζητούσε με το γέροντά του, κοιμήθηκε (αναπαύθηκε στην αιώνια μακαριότητα). Βλέποντας ο γέροντας αυτό το πράγμα άρχισε να κλαίει και να λέει:

-Αλλοίμονο, παιδί μου, γιατί τόσα χρόνια ζω με αμέλεια; Ενώ εσύ, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, έσωσες την ψυχή σου με την υπομονή σου.

Από τότε ο γέροντας σωφρονίστηκε και έγινε δόκιμος.


Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΕΡΑΠΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΣΚΕΠΗ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ 27 ΜΑΙΟΥ 2018



Θελω να ευχαριστησω ολους εσας που τιμησατε την Χαρη του Αγιου Θεραποντα και προσηλθατε σημερα Κυριακη 27 Μαιου στην Σκεπη του Παππου να Χαιρετίσουμε τον Αγιο και να του πουμε το "Χαιρε Πατερ Παγκοσμιε"!!!
Που λαβατε την Χαρη του Λειψανου του και μυρισατε το αεναο αρωμα της Εικονος του!!!
Το Αγιασμα του απο την Πολη και απο την Κυπρο ελουσε σημερα τον χωρο.

Μολις εξηλθε η Εικονα και η Κανδηλα του αγιου στον εξωτερικο χωρο, ο αερας κοπασε αμεσως και με τον τροπο του εδειξε τον σεβασμο στην Τελετη των Χαιρετισμων!!!
Να ειμαστε γεροι και ειληκρινεις με τον θεο να μας εχει υπο την Σκεπη του!!!
Θερμες ευχαριστιες στον σεβασμιότατο Μητροπολιτη Μεγαρων και Σαλαμινος κκ. Κωνσταντινοκαι  στους Ιερεις π. Γαβριηλ Ηλιοπουλο και π. Ειρηναιο Τζανη που τιμησαν τον Αγιο !!!