Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΛΕΒΗΣ








Τῇ ἐπισκιάσει σου τῇ σεπτῇ, μύρον ἀναβλύζει, ἡ Εἰκών σου ἡ ἱερά, οὗ τῇ λήψει Κόρη, λυτρούμεθα κινδύνων, καὶ πάσης ἀσθενείας, ἀπαλλαττόμεθα.

Ὤφθη μυροβλύτις νεύσει τῇ σῇ, ἡ Εἰκών σου Κόρη, ἐν τῇ Μάνδρᾳ τῆς Μαλεβῆς, ᾗ μετ' εὐλαβείας, Παρθένε προσιόντες, ὀσμῆς ἐπουρανίου, πίστει πληρούμεθα.

Λύει τῆς στειρώσεως τὰ δεσμά, τό μύρον σου Κόρη, λαμβανόμενον εὐλαβῶς˙ ὅθεν σου τὴν χάριν, κηρύττομεν τοῖς πᾶσι, καὶ τὰ πολλά σου θαύματα μεγαλύνομεν.

Ρῶσιν καὶ ὑγείαν νέμει ἡμῖν, τό μύρον σου Κόρη, καὶ κινδύνων ἀπαλλαγήν, καὶ καρκίνου πάθος, τό χαλεπόν ἰᾶται˙ διό σε Μυροοβλύτισσα μεγαλύνομεν.

Δεῦτε προσκυνήσωμεν ἀδελφοί, τῆς Μυροβλυτίσσης, τὴν Εἰκόνα ἐν Μαλεβῇ, ἵνα πληρωθῶμεν, ὀσμῆς ἐπουρανίου, καὶ πάσης δυσωδίας, θᾶττον ρυσθείημεν.

Ἔχει ἡ Μονή σου ἐν Μαλεβῇ, προπύργιον μέγα, τὴν Είκόνα σου τήν σεπτήν, ἐκβλύζουσαν μύρον, εὐῶδες Θεοτόκε˙ διό καὶ μεγαλύνει, ἀεὶ τὴν δόξαν σου

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑ'I'ΤΙΣΣΑΣ








Πρόσδεξαι τους ύμνους Μήτερ Αγνή, ους εν τω Ναώ Σου, Σοι προσφέρομεν ευλαβώς, και δος ημίν χάριν, του προσκυνείν αξίως, την πάνσεπτον Εικόνα Σου Πορταΐτισσα.

Ήκε ξενοτρόπως η ση Εικών, εν τω Όρει Άθω, και εδόθη ως θησαυρός, τη Μονή Ιβήρων, Αγνή θεογεννήτορ ˙ διο υμνολογούμεν τα σα θαυμάσια.

Χαίρε των Αγγέλων η χαρμονή, και Μονής Ιβήρων, Πορταΐτισσα αρωγή, και παντός του κόσμου εξαίρετος Προστάτις, και κηδεμών και σκέπη Θεογεννήτρια.

Στήλη θεοτύπωτος εμφανής, της περί ημάς σου, προστασίας η ση Εικών, πέλει Θεοτόκε ˙ διο άπας ο Άθως και μεγαλύνει σε Πορταΐτισσα.

Σκέπε την Μονήν σου πάσης οργής, και βλάβης Παρθένε, και μανίας του δυσμενούς, και εν ώρα δίκης, ημάς ακατακρίτους, φύλαξον Θεοτόκε τους πεποιθότας σοι.

Τους του Όρους Άθω Καθηγητάς, Μοναστάς Μιγάδας, Ιεράρχας και Αθλητάς, Ομολογητάς τε, Ποιμένας και Οσίους, των Μοναστών τα πλήθη, ύμνοις τιμήσωμεν.

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ











Ἴθυνον πρὸς τρίβους τῶν ἀρετῶν, Κεχαριτωμένη Ὁδηγήτρια τοὺς βροτούς, τοὺς τὰ μεγαλεῖα, τὰ Σὰ ὑμνολογοῦντας, καὶ σὺν τῷ Ἀρχαγγέλῳ, χαῖρε βοῶντάς Σοι.

Πάσης ἐπηρείας τῶν δυσμενῶν, λύτρωσαι Παρθένε τοὺς προσφεύγοντας Σῷ ναῷ, καὶ πάσης τε ἐκ βλάβης, ψυχῶν τε καὶ σωμάτων, καὶ θείας βασιλείας αὐτοὺς ἀξίωσον.

Πρόσδεξαι Κυρία Μήτηρ Χριστοῦ, ὕμνον Σοῦ ἱκέτου, ταπεινοῦ καὶ ἁμαρτωλοῦ, κατακεκρυμένου, καὶ βεβορβορωμένου, ἐκ βάθους τῆς καρδίας, καὶ μὴ παρίδης με.

Ἄχραντε Παρθένε Μήτηρ Θεοῦ, καὶ δεδοξασμένη, ὑπὲρ πᾶσαν φύσιν βροτῶν, Ὁδηγήτρια Κόρη, Ἁγία Θεοτόκε, περίσωζε τοὺς πίστει, Σὲ μεγαλύνοντας.

Τὸ θυμιατήριον τὸ χρυσοῦν, τὴν στάμνον τὴν ῥάβδον τὴν λυχνίαν τὴν θεαυγῆ, τὸν τόμον τὸν θεῖον, ἐν ᾧ Θεοῦ δακτύλῳ, ὁ Λόγος ἐνεγράφη, Σὲ μεγαλύνομεν.

Χαιρε τῶν Ἀγγέλων ἡ χαρμονή, καὶ τῶν Ἀποστόλων Ἀρχαγγέλων καὶ Προφητῶν, Μαρτύρων Ὁσίων, καὶ πάντων τῶν Δικαίων, ἀνύμφευτε Παρθένε, σκέπε τὴν πόλιν Σου.

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ













Την υψηλοτέραν των ουρανών,
και καθαρωτέρα λαμπηδόνων ηλιακών,
την Παραμυθίαν ημών των παροικούντων,
Μονή Βατοπαιδίου, ύμνοις τιμήσωμεν.

Δέσποινα και Μήτηρ του Λυτρωτού,
δέξαι παρακλήσεις μοναζόντων τη ση Μονή,
και Παραμυθία γενού ημών και σκέπη, και πρέσβυς τω Υιώ σου,
υπέρ των δούλων σου.


Νυν καιρός ανάγκης ήλθεν ημίν,
νυν παρέστη χρεία βοηθείας Κόρη της σης.
λύτρωσαι ουν πάσης ανάγκης και κινδύνου,
και χείρα βοηθείας, τάχιστα όρεξον.

Τέτρωμαι τω πόθω σου Μαριάμ,
φλέγει με ο έρως καθοράν σου της ιεράς,
εικόνος Παρθένε το κάλλος και την δόξαν,
και κόρον ου λαμβάνω του μεγαλύνειν σε.

Χαίρε Πανυπέρτιμε Μαριάμ,
η Παραμυθία της σης ποίμνης και αρωγή,
η τον Θεόν Λόγον κρατούσα εν αγκάλαις.
όν δίδου σοις ικέταις σεμνή ευϊλατον.

Κόρη πανακήρατε η ελπίς,
των απηλπισμένων και αντίληψις των πιστών,
σώσον σους οικέτας από παντοίας βλάβης,
Παρθένε Θεοτόκε, Παραμυθία μου.

Νυν ευαγγελίζεται Γαβριήλ,
το χαίρε κραυγάζων μετά δέους τη Μαριάμ.
ώ του ξένου τρόπου, εν μήτρα γαρ αχράντω,
συνείληπται ο Πλάστης, σώζων όν έπλασε.

Ζώνη πολυτίμητε της Αγνής,
πηγή των θαυμάτων, και χαρίτων ο θησαυρός,
σώσον τους σους δούλους, από παντοίας βλάβης,
ως της ζωής το σκεύος, συ περιζώσασα.

Τας σεπτάς εικόνας σου της μορφής,
την Παραμυθίαν προσκυνούμεν και τας λοιπάς,
την Αντιφωνούσαν, την θείαν Εσφαγμένην
και την Παντάνασσαν.

Τους ασπαζομένους σου ευλαβώς,
σορόν των λειψάνων, και τελούντας σου την φαιδράν,
μνήμην περιφρούρει, από πάσης ανάγκης,
Ευδόκιμε τρισμάκαρ, αξιοθαύμαστε.

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2018

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΩΝ ΒΛΑΧΕΡΝΩΝ





Άνασσαν Μαρίαν την του παντός, την ελευθερούσα από πάσης ημάς οργής και προς βασιλείαν την άνω οδηγούσαν, την μόνην Θεοτόκον ύμνοις τιμήσωμεν.

Χάριτί Σου θεία, Μήτερ Σεπτή, όντως ωραιώθη η Εικών Σου η θαυμαστή και της δωρεάς Σου παρέχει τας ιάσεις τοις ταύτη προσκυνούσιν και μεγαλύνουσιν.

Πάντας τοις εν θλίψεσιν και κακοίς, εν στενοχωρίαις, εν κινδύνοις και φυλακαίς, Κόρη Παναγία, τη Ση επιστασία, ως Μήτηρ του ελέους σπεύσον διάσωσον.

Νυν της Θεοτόκου τη θαυμαστή και σεπτή Εικόνι καταφύγωμεν οι πιστοί, ίνα λυτρωθώμεν παγίδων και κινδύνων και θείας πληρωθώμεν αγαλλιάσεως.

Και ημάς, Σους δούλους τους ταπεινούς προστρέχοντας, Μήτερ, τω ναώ Σου τω ιερώ πάσης επηρείας εχθρού του ολεθρίου, τη Ση επιστασία σώζε και φύλαττε.

Χαίρε των Αγγέλων η χαρμονή, των εν δυστυχίαις η ταχεία καταφυγή, χαίρε των πιστών Σου η σκέπη και προστάτης, και πάντων εν κινδύνοις, Μήτερ Πανάχραντε.

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΔΑΜΑΣΤΑΣ







Χαίρει τῆς Δαμάστας θεία Μονή, ἔχουσα ἐν κόλποις, τὴν Εἰκόνα σου τὴν σεπτήν, θαύματα τελοῦσαν, καὶ βρύουσαν ἰάσεις, Παρθένε Θεοτόκε, ψυχής και σώματος.

Ηκε παραδόξως πάλαι ἡμῖν, ἡ σεπτή Εἰκών σου, ἐπινεύσει σου θαυμαστῇ, καὶ παρέχει πᾶσι, τῆς σῆς κηδεμονίας, τὰς θείας χορηγίας, Παρθένε Ἄχραντε.

Σκέπε ἀπὸ πάσης ἐπιβουλῆς, καὶ σκανδάλων Κόρη, τὴν σεπτήν σου ταύτην Μονήν, την ἀνακειμένην, τῇ σῇ ἐπιστασίᾳ, καὶ πίστει καυχωμένην, ἐν τῇ Εἰκόνι σου.

Ἱδε τοὺς προστρέχοντας εὐλαβῶς, ταύτῃ τῇ Μονῇ σου, καὶ ἑστῶτας πίστει θερμῇ, τῇ χαριτοβρύτῳ, Εἰκόνι σου Παρθένε, καὶ πλήρου τὰς αἰτήσεις, πάντων δεόμεθα.

Πᾶσα ἡ Φθιῶτις μετὰ σπουδῆς, σπεύδει Θεομῆτορ, τῆς Δαμάστας ἐν τῇ Μονῇ, καὶ τὴν σὴν Εἰκόνα, πιστῶς ἀσπαζομένη, πληροῦται οὐρανίου, ἀγαλλιάσεως.

Ρύου νοσημάτων παντοδαπῶν, καὶ ποικίλων Κόρη, συμπτωμάτων ὀδυνηρῶν, τοὺς πιστῶς τιμῶντας, τὴν θείαν σου Εἰκόνα, πταισμάτων αἰτουμένη, ἡμῖν συγχώρησιν.

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΗΣ



Της Ελλάδος απάσης Συ προΐστασαι πρόμαχος, και τερατουργός εξαισίων τη εκ Προύσης Εικόνι σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ, και γαρ φωτίζεις εν τάχει τους τυφλούς, δεινούς τε απελαύνεις δαίμονας, και παραλύτους δε συσφίγγεις Αγαθή˙ κρημνών τε σώζεις και πάσης βλάβης τους σοι προστρέχοντας˙ δόξα τω σω ασπόρω τοκετώ, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια Σου τοιαύτα τέρατα.







Δεύτε την Εικόνα την Ιεράν, της Προυσιωτίσσης, ασπασώμεθα ευλαβώς, βρύουσαν παντοίων, νόσων και πάσης βλάβης, ρώσιν δαψιλεστάτην, και χάριν άφθονον.


Σφαίρας ουρανίους φωταγωγείς, αχράντω οικήσει, την υδρόγειον δε βολαίς, αρρήτων θαυμάτων, αυγάζεις όθεν πίστει πάντες σε προσκυνούμεν, ώ Προυσιώτισσα.


Τυφλοίς την ανάβλεψιν και κωφοίς, την ευηκοϊαν, και αλάλοις λύσιν γλωσσών, νέμεις Θεοτόκε, πιστώς σου δεομένοις, βαβαί σων θαυμασίων, Κόρη μητράνανδρε.


Ύδωρ ανέπήγασας θαυμαστώς, εκ πέτρας ανίκμου, Θεοτόκε τη ση Μονή, εξ ου οι πιόντες, ηδύτητος πληρούνται, Χριστόν υμνολογούντες, και σε δοξάζοντες.

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑΣ






Δεῦτε Παντανάσσης τὴν ἱεράν, Εἰκόνα ἐν πίστει, ἀσπασώμεθα ἀδελφοί˙ βρύει γὰρ θαυμάτων, τὰ ῥεῖθρα ἀενάως, παθῶν τὰς βορβορώδεις, πηγὰς ξηραίνουσα.

Χαίροις Παντευλόγητε Μαριάμ, Παντάνασσα Κόρη, ἡ τῆς κτίσεως βασιλίς, ἡ τὸν Βασιλέα, Χριστὸν φρικτῶς τεκοῦσα, τὸν σώσαντα κατάρας, γένος τὸ βρότειον.

Δέσποινα Μαρία Μῆτερ Θεοῦ, Παντάνασσα Κόρη, τὸν Υἱόν σου ὑπὲρ ἡμῶν, θερμῶς ἐκδυσώπει, ἵνα τοῦ Παραδείσου, τοῦ γλυκυτάτου κάλλους, καταπολαύσωμεν.

Γόνατα καρδίας ὦ ἀδελφοί, καὶ σώματος ἅμα, ὑποκλίνωμεν εὐλαβῶς, τῇ σεπτῇ Εἰκόνι, Μητρὸς τῆς Παντανάσσης, αὐτῇ ἀναβοῶντες· Σῷζε τοὺς δούλους σου.

Δέξαι παρακλήσεις ὡς ἀγαθή, Παντάνασσα Κόρη, τῶν ἀθλίων σου ἱκετῶν, αὐτοὺς ἐκ κινδύνων, δεινῶν ἐξαιρουμένη, καὶ πειρασμῶν καὶ νόσων, τῇ προμηθείᾳ σου.

Χαίροις Παναγία Μῆτερ Θεοῦ, Παντάνασσα Μῆτερ, τῶν ἀνθρώπων καταφυγή· χαίροις ἡ προστάτις, τῶν ἐπικαλουμένων, τὴν μητρικήν σου χάριν, ἐν περιστάσεσι.

Ταύτην σου τὴν ποίμνην Μῆτερ Θεοῦ, ἴθυνον τῇ ῥάβδῳ, τῆς θερμῆς σου ἐπισκοπῆς, πρὸς τὰς σωτηρίους, νομὰς τῆς εὐσεβείας· εἰς σὲ γὰρ τὴν ἐλπίδα, ἔχει Παντάνασσα.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2018

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΥ














Γοργοϋπηκόου τήν θαυμαστήν καί σεπτήν εἰκόνα προσκυνήσωμεν, ἀδελφοί, θαύματα τελοῦσαν καί βρύπυσαν ἰάσεις καί ταύτην μετά πόθου κατασπασώμεθα.

Ἔχοντες εἰκόνα σου τήν σεπτήν, ἀνύμφευτε Κόρη, ὡς προπύργιον ὀχυρόν, προσφεύγομεν ταύτῃ καιρῷ τῷ τῶν κινδύνων καί ἐπηρείας πάσης ἀπολυτρούμεθα.

Νῦν καιρός ἀνάγκης ἦλθεν ἡμῖν, νῦν παρέστη χρεία βοηθείας, Κόρη, τῆς σῆς˙ λύτρωσαι οὖν πάσης ἀνάγκης καί κινδύνου καί χεῖρα βοηθείας τάχιστα ὄρεξον.

Ἔχει μέν, Παρθένε, ὁ οὐρανός σῶμα καί ψυχήν σου ἐξαστράπτοντα φαεινῶς, ἔχει δέ μορφήν σου μονή Δοχειαρίου τήν ἐπικαλουμένην Γοργοϋπήκοον.

Ἆρον σου τά ὄμματα, Μαριάμ, καί ἴδε εὐσπλάχνως τούς εἰκόνι σου τῇ σεπτῇ παρεστῶτας, Κόρη, καί σέ παρακαλοῦντας, καί πλήρωσον αἰτήσεις τούτων, πανύμνητε.

Ἴδοιμι, Παρθένε, ψυχορραγῶν ἐν καιρῷ θανάτου τήν εἰκονα σου τήν σεπτήν, παραμυθουμένην καί ἱλαρῶς ὁρῶσαν καί ὄψεις τῶν δαιμόνων ἀποδιώκουσαν.

Τέτρωμαι τῷ πόθῳ σου, Μαριάμ, φλέγει με ὁ ἔρως καθορᾶν σου τῆς ἱερᾶς εἰκόνος, Παρθένε, τό κάλλος καί τήν δόξα, καί κόρον οὐ λαμβάνω τοῦ μεγαλύνειν σε.

Τί ἀνταποδώσομεν οἱ οἰκτροί δοῦλοί σου, Παρθένε, ἀντί χάριτος τῆς πολλῆς, ἥνπερ ἀνεδείξω ἡμῖν χαρισαμένη εἰκόνα σου τήν θείαν πλοῦτον οὐράνιον;

Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ - ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ και ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ κκ ΙΕΡΕΜΙΟΥ

 

Ἀλλά πῶς συνδέεται ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή μέ τήν Μεταμόρφωση; Ὅπως μᾶς διηγοῦνται τά ἅγια Εὐαγγέλια, ἀδελφοί, ἡ Μεταμόρφωση ἔγινε λίγο πρίν ἀπό τόν σταυρικό τοῦ Χριστοῦ.

Καί ἔγινε τότε γιά νά μάθουν οἱ μαθητές ὅτι ὁ Χριστός δέν πάσχει ἀπό ἀδυναμία, γιατί εἶναι Θεός, ὅπως τό δείχνει ἡ Μεταμόρφωση. Πάσχει ἑκούσια, μέ τήν θέλησή Του, γιά τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

Ἔτσι λέγει τό κοντάκιο τῆς ἑορτῆς, πού ἀκούσαμε καί σήμερα, σάν προεόρτιο ὕμνο. Λέγει ὅτι ὁ Χριστός μεταμορφώθηκε στό ὄρος ἐνώπιον τῶν μαθητῶν Του, «ἵνα ὅταν (οἱ μαθητές) σέ ἴδωσι σταυρούμενον τό μέν πάθος νοήσωσιν ἑκούσιον…».
 
 

Πῶς συνδέεται, λοιπόν, τό σημερινό Εὐαγγέλιο, πού μίλαγε γιά τήν θεραπεία ἑνός σεληνιαζομένου νέου, μέ τήν Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ; Ἄν προσέξατε, ἀδελφοί, τό σημερινό Ευαγγέλιο μιλοῦσε στό τέλος του γιά τό πάθος τοῦ Χριστοῦ, ὅτι θά τόν συλλάβουν οἱ ἐχθροί Του καί θά τόν θανατώσουν.


Μέ αὐτήν ἀκριβῶς τήν ἀναφορά στήν σταύρωση τοῦ Χριστοῦ συνδέεται ἡ σημερινή μας εὐαγγελική περικοπή μέ τήν Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ, πού ἔγινε λίγο πρίν ἀπό τό πάθος Του, ὅπως εἴπαμε παραπάνω.

Ἀλλά θέλω κάτι ἄλλο νά πῶ, χριστιανοί μου, γιά νά συνδέσω ἀκόμη περισσότερο τό πάθος τοῦ Χριστοῦ, γιά τό ὁποῖο μίλαγε τό Εὐαγγέλιο σήμερα, μέ τήν Μεταμόρφωση, τήν ὁποία θά γιορτάσουμε αὔριο. Σᾶς ἐρωτῶ: Γιατί γιορτάζουμε τήν Μεταμόρφωση στίς 6 Αὐγούστου, ἀφοῦ ἔγινε λίγο πρίν ἀπό τήν σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, πού ἔγινε σέ χειμερινή περίοδο (βλ. Ἰωάν. 18,18);

Σᾶς ἀπαντῶ, γιά νά μήν κουραστεῖτε: Μετά ἀπό 40 μέρες, στίς 14 Σεπτεμβρίου, θά ἑορτάσουμε τά πάθη τοῦ Χριστοῦ μέ τήν ἑορτή τῆς Ὕψωσης τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Ἡ ἑορτή αὐτή εἶναι σάν τήν Μεγάλη Παρασκευή. Οὔτε λάδι δέν ἐπιτρέπεται νά φᾶμε τήν ἡμέρα αὐτή. Καί 40 μέρες, λοιπόν, πρίν ἀπό τό πάθος τοῦ Χριστοῦ, πού τό γιορτάζουμε στίς 14 Σεπτεμβρίου, ἔβαλε ἡ Ἐκκλησία τήν Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ, πού μιλάει γιά τήν δόξα Του, γιά τήν θεότητά Του.


Ὥστε ἀρχίζει μία μυστική Τεσσαρακοστή ἀπό αὔριο, πού καταλήγει στήν σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, μέ τήν ἑορτή τοῦ Σταυροῦ. Ὅτι δέ αὐτό εἶναι ἀλήθεια φαίνεται ἀπό τίς Καταβασίες πού θά ἀκούσουμε αὔριο, τό «Σταυρόν χαράξας Μωσῆς».

Ὥστε, λοιπόν, πρός τόν Σταυρό, πρός τό πάθος τοῦ Κυρίου, μᾶς ὁδεύει ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ. Καί ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή μᾶς λέγει πῶς νά ζήσουμε, πῶς νά συμμετάσχουμε στό πάθος τοῦ Χριστοῦ.

Στό πάθος τοῦ Χριστοῦ, ἀδελφοί μου, συμμετέχουμε καί ᾽μεῖς μέ τήν ἄσκηση καί γενικά μέ τόν προσωπικό μας πνευματικό ἀγώνα. Ὄχι μέ τήν καλοπέραση, ὄχι μέ τήν ἄνεση καί τήν καλοζωΐα, ἀλλά μέ τήν ἄσκηση καί τόν ἀγώνα λέγω, μέ τήν προσευχή καί τήν νηστεία, ὅπως μᾶς εἶπε σήμερα ὁ Κύριος στό Εὐαγγέλιό Του.

Ἄν ἀγαπήσουμε τήν προσευχή καί νοιώθουμε τόν γλυκασμό πού ἔχει αὐτή ἡ συνομιλία μέ τόν Χριστό καί στήν Παναγία μας, καί ἄν καταφέρουμε μέ τήν νηστεία νά νικήσουμε τίς ἡδυπάθειες, τότε πραγματικά γίναμε σωστοί προσκυνητές τοῦ Σταυροῦ καί συμμετέχουμε στό πάθος τοῦ Χριστοῦ, πού ὑπέφερε γιά μᾶς στόν Γολγοθᾶ.

Ἀδελφοί μου, αὐτά τά δύο νά ἀγαπήσουμε γιά νά ζοῦμε σάν σωστοί χριστιανοί: Τήν προσευχή καί τήν νηστεία. Αὐτά τά δύο μᾶς εἶπε σήμερα στό Ευαγγέλιο ὁ Κύριος ὅτι ἔχουν μεγάλη δύναμη. Ξέρετε πόση δύναμη ἔχουν; Ἔχουν δύναμη νά βγάζουν καί δαιμόνια! Ἤ, νά τό πῶ ἀκριβέστερα, ὅπως τό εἶπε ὁ Κύριος, μόνο μέ αὐτά τά δύο βγαίνουν τά δαιμόνια. Ὁ Κύριος εἶπε: «Τοῦτο τό γένος – τῶν δαιμόνων τό γένος – οὐκ ἐκπορεύεται, εἰ μή ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ»!

Αὐτόν τόν λόγο τόν εἶπε ὁ Κύριος στούς μαθητές Του, οἱ ὁποῖοι δέν μπόρεσαν νά βγάλουν τό δαιμόνιο ἀπό ἕνα σεληνιαζόμενο νέο, πού ἔφερε ὁ πατέρας του σ᾽ αὐτούς γιά νά τόν θεραπεύσουν.

Ἀλλά τελικά ὁ δυστυχισμένος πατέρας πῆγε τό βασανιζόμενο παιδί του στόν Χριστό καί θεραπεύθηκε. Καί στό ἐρώτημα τῶν μαθητῶν πρός τόν Χριστό, γιατί αὐτοί δέν μπόρεσαν νά τόν θεραπεύσουν, ὁ Χριστός τούς ἀπήντησε ὅτι γιά τήν ἐκβολή τῶν δαιμόνων χρειάζεται δυνατή πίστη καί ζωή μέ προσευχή καί νηστεία.

Ἀδελφοί χριστιανοί! Μέ τήν προσευχή καί τήν νηστεία, πού μᾶς εἶπε σήμερα ὁ Κύριος στό Εὐαγγέλιο, θά καθαίρεται ἡ ψυχή μας, θά ἀτονοῦν καί θά νεκρώνονται τά ἁμαρτωλά μας πάθη καί θά νοιώθουμε ἔτσι πιό φωτεινό καί γλυκό τό Φῶς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Χριστοῦ. Καί ἡ ψυχή μας θά ἀπολαμβάνει γλυκύτερα τό θεῖο Φῶς τῆς Παναγίας μας, πού εἶναι «καθαρωτέρα λαμπηδόνων ἡλιακῶν»!

Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε σήμερα, ἀδελφοί, γιά προσευχή καί νηστεία. Ἀλλά, ὅπως ξέρετε, τήν περίοδο αὐτή κάνουμε τήν πιό ὡραία προσευχή, τήν Παράκληση στήν Παναγία, σάν μιά προετοιμασία γιά τήν μεγάλη Της ἑορτή πού περιμένουμε. Καί νηστεύουμε πάλι, κάνοντες μία θυσία, δηλώντας τήν ἀγάπη μας σ᾽ Αὐτήν, πού τήν ἔχουμε προστάτιδά μας καί καταφύγιό μας στίς δυσκολίες τῆς ζωῆς μας.

Παρακαλοῦμε τήν Παναγία μας νά πρεσβεύει στόν Κύριο γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας καί νά μᾶς ἀξιώσει νά εἴμαστε πάντοτε μαζί Της καί σ᾽ αὐτόν καί στόν μέλλοντα αἰώνα, εἰς αἰώνας αἰώνων, ΑΜΗΝ.


Μέ πολλές εὐχές,

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας