ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ - Η ΠΑΙΔΟΥΛΑ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

 

Αγία Μαρίνα η παιδούλα που νίκησε τον διάβολο.

Η Αγία Μαρίνα η μεγαλομάρτυρας του Χριστού γεννήθηκε σε οικογένεια ειδωλολατρική και επιφανή. Ο πατέρας της Αιδέσιος ήταν επίσημος ιερέας των ειδώλων. Γεννήθηκε κατά το 270 μ.Χ. και έμεινε ορφανή από μητέρα κατά την γέννησή της. Ο πατέρας της την παρέδωσε σε γυναίκα για να τη θηλάσει και να τη μεγαλώσει. Κατά θεία πρόνοια η γυναίκα αυτή ήταν Χριστιανή.

Έτσι η Μαρίνα μεγάλωνε σε ένα περιβάλλον Χριστιανικό. Άκουγε για τον Χριστό, για τη διδασκαλία Του, τα θαύματά Του, το εκούσιο Πάθος, την Σταύρωση, την Ταφή, την Ανάστασή και την Ανάληψή Του. Εποχή διωγμών των Χριστιανών και άκουγε για τα μαρτύρια, τα βάσανα και τις θανατώσεις που υφίσταντο οι Χριστιανοί και μέσα της γεννήθηκε ο πόθος να μαρτυρήσει για τον Σωτήρα Χριστό.

Άρχισε να κατηχεί τα συνομήλικα παιδιά και πολλά δέχονταν τον Χριστιανισμό. Η φήμη έφθασε στα αυτιά του πατέρα της. Την κάλεσε στο σπίτι και η Μαρίνα αφού πρώτα προσευχήθηκε ομολόγησε θαρρετά ότι είναι Χριστιανή. Η προσπάθεια του πατέρα της να την αλλαξοπιστήσει ήταν μάταια, όπως και η προσπάθεια η δική της να απαρνηθεί αυτός τα είδωλα.

Η Μαρίνα έγινε δεκαπέντε ετών,. Ήταν πολύ όμορφη και σωστή Χριστιανή. Ο έπαρχος Ολύμβριος πληροφορήθηκε για την Μαρίνα και την κάλεσε στο κριτήριο. Βλέποντας την απαράμιλλη ομορφιά της την ερωτεύτηκε σαρκικά και σκέφτηκε να την παντρευτεί. Φθάνοντας η Μαρίνα ο έπαρχος της ζητά να μάθει το όνομά της και ποιον θεό πιστεύει. Του απαντά η Μαρίνα, αφού προηγουμένως προσευχήθηκε στον Χριστό να την βοηθήσει: «Μαρίναν με λέγουσι, είμαι ελευθέρων γονέων τέκνον, εύχομαι δε να γίνω δούλη του Θεού και Σωτήρος μου Ιησού Χριστού, όστις έκαμεν όλον τον κόσμον» . Αμέσως διατάχθηκε η φυλάκισης της Μαρίνας.

Την επομένη ήταν γιορτή και έφεραν και την Μαρίνα, ελπίζοντες οι άθλιοι, ότι θα θυσίαζε στους ειδωλολατρικούς βωμούς. Άδικα ήλπιζαν και μάταια προσπαθούσαν να την πείσουν. Δεν φοβήθηκε απειλές, ούτε υπέκυψε σε προτάσεις για δώρα και ζωή πλούσια σε υλικά αγαθά. Το δεκαπεντάχρονο κορίτσι όλα αυτά τα περιφρόνησε, δεν την ενδιέφερε ο μάταιος τούτος κόσμος, είχε αφιερωθεί στον Νυμφίο Χριστό. Με θάρρος τους απαντά: «Μην έχεις τινα ελπίδα ματαίως, ηγεμών, εις εμέ, να δειλιάσω ποσώς τα κολαστήρια, ότι δεν θέλει με χωρίσει από τον Χριστόν καμμία θλίψις, λιμός, πυρ, ξίφος και άλλη χαλεπωτέρα βάσανος, ούτε βίαιος και πολυώδυνος θάνατος, ούτε πάλιν απολαύσεις χρυσίου και άλλου πλούτου και τιμής θα με δελεάσωσιν, επειδή όλα αυτά είναι φθαρτά και πρόσκαιρα, η δε ψυχή είναι αθάνατος και ποθεί τα αιώνια. Αν δε νομίζεις ότι ψεύδομαι, εδώ είμαι, και δοκίμασόν με ίνα γνωρίσεις και με το έργον την αλήθειαν. Δείρέ με, σφάξον, κατάκαυσον, πνίξον και παίδευσόν με με κολαστήρια μύρια, όσον θέλεις με βασανίσει χειρότερα, τόσον περισσότερον θέλει με δοξάσει ο Χριστός εις την μέλλουσαν ζωήν και μακαριότητα. Δεν λυπούμαι λοιπόν ζωήν πρόσκαιρον, αλλά παραδίδω προθύμως το σώμα εις τον θάνατον, δια τον αθάνατον Θεόν και Δεσπότη μου, καθώς και αυτός δια την αγάπην μου εσταυρώθη ο αναμάρτητος.» Η απάντηση της δεκαπενταετούς κοπελιάς, εξόργισε τον έπαρχο αλλά έκανε μια προσπάθεια προτείνοντας η Μαρίνα να θυσιάσει και αυτός θα την παντρευόταν και θα αποκτούσε πλούτη και τιμές

Στην αρνητική απάντηση της Μαρίνας διατάσσει την γύμνωσή της και να την δείρουν άσπλαχνα. Πράγματι, από τους ραβδισμούς το αίμα της Αγίας κοκκίνησε το έδαφος . Το σώμα της γέμισε πληγές. Ατάραχη προσευχόταν και ζητούσε δύναμη να υπομένει τα βάσανα . Την έκλεισαν σε σκοτεινή φυλακή χωρίς νερό και τροφή.

Μετά από ημέρες την έφεραν πάλι στο κριτήριο, την κρέμασαν, την βασάνισαν τόσο ώστε το τρυφερό σώμα της έγινε μια άμορφη μάζα. Ο έπαρχος δεν μπορούσε να το αντικρύσει. Την κλείνουν πάλι φυλακή και ο χαιρέκακος διάβολος θέλησε να την κάνει να σταματήσει την προσευχή της εμφανιζόμενος ως δράκοντας έτοιμος να την καταπιεί. Η Αγία προσευχήθηκε και ο δράκοντας έγινε άνθρωπος μαύρος τον οποίο η Αγία κτύπησε με ένα σφυρί στο κεφάλι και στην ράχη και τον εξουδετέρωσε. Αμέσως μόλις ο διάβολος εξαφανίστηκε, εμφανίστηκε φως εξερχόμενον από ένα Σταυρό. Επάνω στο Σταυρό πετούσε λευκό περιστέρι Η περιστερά ήλθεν πλησίον της Αγίας και της λέγει: «Χαίρε, Μαρίνα, η λογική περιστερά του Θεού, ότι ενίκησας τον πονηρόν και τον εχθρόν κατήσχυνας, χαίρε δούλη πιστή και αγαθή του Κυρίου σου, τον οποίο επόθησας εξ όλης της καρδίας σου και εμίσησας πάσαν απόλαυσιν πρόσκαιρον. Χαίρε και ευφραίνου, ότι έφθασεν η ημέρα να λάβεις της νίκης τον στέφανον και να εισέλθεις αξιοχρέως εστολισμένη με τας φρονίμους παρθένους εις τον νυμφώνα του νυμφίου και βασιλέως σου». Μετά ταύτα οι πληγές επουλώθηκαν και ούτε ίχνος κακοποίησης φαίνονταν. Όλη την νύκτα δοξολογούσε και ευχαριστούσε τον Θεό.

Το πρωί την έφεραν στο κριτήριο και ο έπαρχος απέδωσε την ίαση των πληγών στους ειδωλολατρικούς θεούς και ζήτησε από την Αγία να ευχαριστήσει και να θυσιάσει στα είδωλα. Η δήλωσή της ότι η ίαση έγινε από τον Χριστό, πολύ εξόργισε τον έπαρχο που διέταξε νέα βασανιστήρια. Να κρεμάσουν την Αγία γυμνή και να καίουν το σώμα της με λαμπάδες. Υπέμενε τους πόνους προσευχόμενη και ευχαριστούσα τον Χριστό. Μετά γέμισαν ένα μεγάλο λέβητα με νερό και βούτηξαν την Αγία με το κεφάλι προς τα κάτω για να πνιγεί. Η Αγία προσεύχεται και ζητά από τον Χριστό να την απαλλάξει από τα δεσμά και να γίνει το νερό εκείνο ύδωρ Βαπτίσματος και να απαλλαγεί από τον παλαιό άνθρωπο και ενδυθεί τον νέο άνθρωπο. Σεισμός έγινε πάλι εμφανίστηκε ο Σταυρός, το φως και η περιστερά με τον στέφανον της δόξης για την Αγίαν.

Βλέποντας αυτά ο έπαρχος διέταξε να αποκεφαλίσουν την Αγία η οποία, αφού προσευχήθηκε θερμά δοξολογώντας και ευχαριστώντας τον Κύριο, ζήτησε να συγχωρεθούν οι δήμιοι. Ο δήμιος δίστασε να την αποκεφαλίσει, αλλά η Αγία τον παρακάλεσε να το πράξει. Ήταν 17 Ιουλίου. Η Αγία Μαρίνα παρέδωσε στον Σωτήρα Χριστό την ψυχή της και σε μας το μήνυμα να μη φοβόμαστε κανέναν όταν έχουμε μαζί μας τον Χριστό.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΕΡΥΘΡΩΝ

 

Μέσα στην φύση και τον κάμπο των Ερυθρών τελέστηκε ο Εσπερινός της Αγίας Μαρίνας στο όμορφο και ευλογημένο εκκλησάκι όπου οι παππούδες μας το είχαν αφιερώσει στην χάρη της!! Βοήθεια μας η Αγία!!   

ΑΚΟΥΣΜΑ ΚΑΙ ΛΑΛΗΜΑ ΦΡΙΚΤΟ - ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑ / ΜΑΡΤΥΣ ΕΛΕΝΗ

 

Ευχαριστώ θερμα τον Αγαπητό πνευματικό αδερφό κ. Γεώργιο Γαλάνη που μου έδωσε την άδεια του να γίνει γνωστο σε όλους το μαρτύριο των Αγίων που δόξασαν τον Χριστό μας στην αρχαία Μονή Καρυών Θέρμης της νήσου Λέσβου!! 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ - ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΕΡΥΘΡΩΝ

 

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΝ ΚΑΠΟΤΕ τον αββά Αντώνιο γέροντες και μαζί τους ήταν ο αββάς Ιωσήφ. Ο γέροντας θέλησε να τους δοκιμάσει και διαλέγοντας ένα ρητό από την Αγία Γραφή τους ρωτούσε τι σημαίνει, αρχίζοντας από τους μικρότερους. Και ένας – ένας έλεγε όπως μπορούσε τη γνώμη του.

Όταν τελείωναν ο γέροντας έλεγε σε όλους:

– Δεν το κατάλαβες ακόμα.


Τέλος ρώτησε και τον αββά Ιωσήφ:

– Εσύ τι νομίζεις ότι σημαίνει αυτό το ρητό;

Κι εκείνος απάντησε:

– Δεν ξέρω.

Τότε ο αββάς Αντώνιος είπε:

– Πάντως ο αββάς Ιωσήφ βρήκε τον δρόμο. επειδή είπε, δεν ξέρω. [Γεροντικόν, ιστ΄]

ΑΓΙΑ ΟΛΓΑ Η ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

 

Αγία Όλγα Ισαπόστολος.

Βασίλισσα των Ρως.

Μεγάλη η μεταμορφωτική δύναμη της πίστεως εις την χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού. Αλλάζει ριζικά τον άνθρωπο που πιστεύει στον Χριστό και τον μεταμορφώνει. Πολλές έχουμε περιπτώσεις ανθρώπων των οποίων η σκληρή καρδιά όχι μόβνο μαλάκωσε από τον Θεϊκό Λόγο, αλλά έφθασε στο σημείο να γίνει δοχείο θείας χάριτος. Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός διακήρυξε «ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Ματθ. 9, 13), που ειπώθηκαν με αφορμή την επιτίμηση των Φαρισαίων προς τον Χριστό, διότι συναναστρέφονταν τελώνες και πόρνες, βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε εποχή. Στο Συναξάρι συναντάμε περιπτώσεις ανθρώπων που νέοι ήταν εναντίον του Χριστιανισμού, μετανόησαν και
αγωνίστηκαν σθεναρά για την Αλήθεια και τη Σωτηρία των ανθρώπων και
τελικά η Αγίας μας Εκκλησία τους ονόμασε Αγίους και Ισαποστόλους,
δηλαδή ισάξιους των Αποστόλων.

Μια ξεχωριστή , τέτοια, περίπτωση αποτελεί η Αγία Όλγα η ισαπόστολος.
Η πρώτη βασίλισσα Αγία των Ρως, των προγόνων των σημερινών Ρώσων και
Ουκρανών. Η χρονολογία γεννήσεως της Όλγας δεν είναι γνωστή. Γνωστό είναι ότι ήταν κόρη βαράγγων ευγενών και γεννήθηκε στο Πσκόβ. Το όνομά της ήταν Χέλγκα. Σε πολύ μικρή ηλικία το 903 μ.Χ. παντρεύτηκε τον Ιγκόρ, μετέπειτα βασιλιά των Ρως. Το 945 ο Ιγκόρ δολοφονείται από τους Δρεβλιανούς κατά τη συλλογή φόρου υποτελείας. Η εξουσία ανήκει στο γιό τους Σβιάτοσλαβ και επειδή είναι πολύ μικρός η Όλγα ορίζεται επίτροπός του. Πρώτο μέλημα της ήταν να εξοντώσει τους δολοφόνους του άνδρα της, όχι μόνο τους φυσικούς αυτουργούς αλλά όλους τους Δρεβλιανούς. Πολλούς κατέσφαξε, άλλους έβαλε σε καράβια τα οποία βούλιαξε. Χαρακτηριστικά αναφέρεται το εξής: υποσχέθηκε σε κατοίκους
πολιορκούμενης πόλης ότι θα αποχωρήσει αν κάθε οικογένεια της χάριζε ένα οικόσιτο περιστέρι. Οι κάτοικοι πίστεψαν και της το πρόσφεραν. Αυτή έβαλε φωτιά στα πόδια των περιστεριών και τα άφησε ελεύθερα. Αυτά επέστρεψαν στη φωλιά τους και έτσι η πόλη καταστράφηκε. Μετά από αυτά η ψυχή της επαναστάτησε και εγκατέλειψε την ειδωλολατρία και αηδιασμένη από “το απάνθρωπο εθιμικό δίκαιο της εποχής της”, προσχώρησε στον Χριστιανισμό τον οποίο διακόνησε κατά το υπόλοιπο του βίου της με θυσίες και αυταπάρνηση. Κατηχητής της ήταν ο Κιβιενός
ιερέας Γρηγόριος. Η βάπτισή της έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 955 ή 957 μ.Χ. με ανάδοχο τον βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ τον Πορφυρογέννητο, ο οποίος γράφει: «ο Πατριάρχης Πολύευκτος που την βάπτισε της πρόσφερε ως ευλογία σταυρό που πάνω του έγραφε: “Ἡ Ρωσική γη υψώθηκε στην κατά Θεόν ζωή, με το βάπτισμα της ευλογημένης Όλγας“». 

Για τη διατύπωση αυτή ο μοναχός Ἐπιφάνιος Chernov γράφει ότι υπήρξε προφητική. Επιστρέφοντας στη Ρωσία η Όλγα- Ελένη( το βαπτιστικό της
όνομα) άρχισε να κηρύττει το Χριστιανισμό στην απέραντη χώρα. Ο Χριστιανισμός δεν ήταν εντελώς άγνωστος, είχαν μιλήσει πριν για αυτόν έμποροι από το Βυζάντιο. Έγινε Ισαπόστολος με την κυριολεκτική έννοια του όρου και όχι με την μεταφορική. Ήταν ζηλώτρια της νέας πίστεως. Καθένας μπορούσε να το αντιληφθεί. Δίδασκε και με το λόγο της και με το παράδειγμά της.
Πριν τον θάνατό της έπεισε τον γιό της Μεγάλο Ηγεμόνα Σβιατοσλάβο να ασπαστεί τον Χριστιανισμό, αλλά αυτός μετάνιωσε. Τότε η Αγία προέβλεψε τον άγριο θάνατό του και την αιώνια απώλεια. Συγχρόνως προφήτεψε την επικράτηση του Χριστιανισμού στην Ρωσία.

Τρία χρόνια μετά ο γιος της στον πόλεμο με τους Πετσενέγους συνελήφθηκε αιχμάλωτος και αυτοί έφτιαξαν το κρανίο του κύπελο και το πρόσφεραν στον αρχηγό τους. Κατά το Ρωσικό Χρονικό η Αγία Όλγα ήταν «η πρόδρομος της Χριστιανικής γης της Ρωσίας, ως η ηώς προηγείται του ηλίου και η αυγή της ημέρας, διότι αυτή έλαμψεν ως η σελήνη εν νυκτί και ηκτινοβόλει μεταξύ των
απίστων ως ο μαργαρίτης εν βορβόρῳ».
Κατά την εποχή της βαπτίσεως της Όλγας ο βασιλιάς των Φράγκων Όθων ο Α΄ θέλησε να προσαρτήσει τους ανατολικούς Σλάβους με την μέθοδο της ιεραποστολής. Ο επίσκοπος Λιβούτιο πέθανε κατά την διαδρομή και ὁ
Ἀδαλβέρτος συνάντησε την αδιαφορία της Αγίας και αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Οι προαναφερθέντες ήταν αιρετικοί. Παπικοί και όχι Ορθόδοξοι.

Μετά την κοίμηση της Αγίας ο εγγονός της Βλαδίμηρος βασιλιάς των Ρως
κατόρθωσε μετά από ένα διπλωματικό μαραθώνιο να παντρευτεί την αδελφή του μεγάλου βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄, προσφέροντας στην πατρίδα του κύρος και το κυριότερο, κατόρθωσε να κάνει αυτό που δεν κατάφερε η Αγία γιαγιά του‧ την επικράτηση και διάδοση του Ευαγγελικού λόγου στη χώρα των Ρως. Επαληθεύτηκε, όμως, η προφητεία της Αγίας. Επί πλέον ο Βλαδίμηρος βαπτίστηκε στην Εκκλησία του Αγίου Βασιλείου μπροστά στους πρωτάρχοντας της χώρας του. Μαζί με τον Βλαδίμηρο βαπτίστηκαν εκατό άρχοντες.

Να σημειώσουμε ότι όταν ο γιός της Αγίας βρισκόταν σε εκστρατείες εκείνη ασχολούνταν με τα εγγόνια της και φυσικά τα είχε γαλουχήσει στην χριστιανική πίστη. Δεν προχώρησε στην βάπτιση σεβόμενη την άρνηση του πατέρα της. Ακόμη να συμπληρώσουμε ότι η Αγία ως επίτροπος του ανήλικου γιού της, όπως γράψαμε, ασκούσε την εξουσία και είχε προσφέρει τεράστιο έργο προς ανακούφιση των υπηκόων. Σύμφωνα με τον ιερό Συναξαριστή, «δύσκολα μπορεί να περιγράψει κανείς τις άοκνες προσπάθειές της για την χριστιανική διαφώτιση του Ρωσικού
λαού».

Η Αγία Όλγα κοιμήθηκε το 969 ειρηνικά σε μεγάλη ηλικία, την 11η Ιουλίου. Την ημερομηνία αυτή η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη της. 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ & ΠΑΥΛΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ

 

ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΑ ΖΩΑ !! ΔΕΝ ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ ΟΜΩΣ!!

Αγαπάμε τα ζώα.Δεν τα λατρεύουμε. Δεν τα υιοθετούμε.

Είναι γνωστό ότι ο Δημιουργός Θεός σε επτά ημέρες (χρονικά διαστήματα (που δεν ταυτίζονται με το ημερονύκτιο) δημιούργησε τον κόσμο. Την πρώτη ημέρα «είπεν ο Θεός ‘’γενηθήτω φως’’ και εγένετο φως». Την τελευταία ημέρα της δημιουργίας ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατασκευάζοντας πηλό. Αυτή η λεπτομέρεια, κατά τους ερμηνευτές, δίνει ιδιαίτερη αξία στον άνθρωπο, που έχει τη δυνατότητα να γίνει «θεός κατά χάριν» και είναι προικισμένος με λογικό και, κυρίως, με την αθάνατη ψυχή. Ο άνθρωπος είναι το τελειότερο πλάσμα και τα άλλα δημιουργήματά Του έγιναν για να υπηρετούν τον άνθρωπο. 

Ο άνθρωπος πορεύτηκε εις την μακραίωνα ιστορική πορεία του δεχόμενος ή αν θέλετε εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες ή υπηρεσίες των ζώων. Τα προστάτευε, τα αγαπούσε και έδειχνε ενδιαφέρον για την τροφή, την υγεία και καλυτέρευση της ζωής των. Με τη πάροδο του χρόνου τα ζώα έγιναν «συνεργάτες» και υπηρέτες του ανθρώπου. Εξημερώθηκαν και έγιναν, ένα μέρος αυτών, οικόσιτα. Συγχρόνως νέμονται και την βλάστηση της φύσης. Η πρόοδος της κτηνιατρικής και της τεχνολογίας δημιούργησαν ράτσες ζώων πιο παραγωγικών εις το κρέας, εις την γαλακτοπαραγωγή κλπ. Ο άνθρωπος, συναισθηματικό όν, αγαπά τα ζώα, όπως και τα υπόλοιπα δημιουργήματα του του Θεού. Έχουμε το φαινόμενο της φιλοζωίας, πράγμα υγιές. 

 

Μέχρι ενός σημείου τα πράγματα είναι φυσιολογικά. Μετά το όριο αυτό, τα πράγματα εκτρέπονται και ενίοτε φθάνομε εις την υπερβολή. Αγαπάμε περισσότερο τα ζώα από τους συνανθρώπους μας. Λατρεύουμε τα ζώα και αγνοούμε τον συνάνθρωπο γείτονα, τον συγκάτοικο του διπλανού διαμερίσματος. Ακόμη βγάζουμε έξω από τα σπίτια μας παππούδες ή γιαγιάδες και το κενό το καλύπτουν τα ζώα συντροφιάς, όπως ονομάζονται και θα έλεγα όχι τυχαία, από κείνους που απεργάζονται τη διάλυση οικογενείας και κοινωνίας. Είπαμε αγάπη προς τα ζώα, όχι λατρεία. Τον Τριαδικό Άγιο Θεό λατρεύουμε και προσκυνάμε και όχι τα κτίσματά Του. 

Αυτό αποτελεί σύγχρονη ειδωλολατρία.

 

Περιορίζοντας τη ζωή και τη δράση ενός ζώου εις τα όρια ενός διαμερίσματος ή το πολύ εις τα όρια μιας μονοκατοικίας και επιβάλλοντάς του ένα τύπο ζωής ξένο προς τη φύση του, όταν εμείς προγραμματίζουμε τις «ανάγκες» ή τις εξόδους του φοβάμαι ότι το καταδυναστεύομε Το βάζουμε να κινείται εις τους δικούς μας ρυθμούς. Εις το δικό μας πρόγραμμα.

Τα ζώα της συντροφιάς σπάνε την μοναξιά μοναχικών ανθρώπων, διότι αισθάνονται ότι έχουν κάτι ζωντανό δίπλα τους το οποίο τους συντροφεύει. Εις την μοναξιά τους να πούνε μια λέξη εις το ζώο, αφού δεν έχουν άνθρωπο δίπλα τους. Μεγάλο, τεράστιο το ερώτημα γιατί να υπάρχουν άνθρωποι μοναχικοί ; Πολλά, ίσως, τα αίτια και πολλές οι απαντήσεις. Δεν είναι του παρόντος κειμένου.
Ο άνθρωπος της σύγχρονης εποχής με την ραγδαία πρόοδο της τεχνολογίας, τον εγωισμό, την υπερηφάνεια έγινε απόμακρος του Θεού και των συνανθρώπων του και του στρέψανε το ενδιαφέρον του εις την αρρωστημένη φιλοζωία, Ο γράφων μεγάλωσε σε περιβάλλον με ζώα, τα αγαπούσε και τα αγαπά. Δεν τα λατρεύει. Λατρεύει τον Δημιουργό και Σωτήρα του τον Ιησού Χριστό.

Θεωρώ και είναι αρρωστημένη ζωοφιλία να καθίσταται αποκλειστικός κληρονόμος περιουσίας ο σκύλος ή γάτα μας και να ονομάζομε παιδιά τα ζώα του διαμερίσματος. Σύλλογοι και φορείς καλούν τους συμπολίτες μας να υιοθετήσουν ένα ζώο, ένα σκύλο ή μια γάτα. Η ελληνική γλώσσα είναι πλούσια και πάρα πολύ σαφής. Ας ανοίξουμε ένα λεξικό, ας αναλύσουμε την λέξη υιοθεσία, υπάρχει κάπου η υπόνοια της εννοίας ζώο; Η απάντηση είναι πως όχι. Υιοθεσία είναι η (νομική διαδικασία) να αποκτήσει μια άτεκνη οικογένεια παιδί από μια άλλη και το παιδί αποκτά όλα τα δικαιώματα ως τέκνο της νέας του οικογενείας. Οι θετοί γονείς έχουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του γεννήτορος γονιού. Το ίδιο ισχύει

και για το παιδί.

Αγαπητοί μου, αγαπάμε τα ζώα ως κτίσματα του Θεού, δεν τα λατρεύομε και δεν τα έχουμε παιδιά μας. Ο όρος είναι, λίαν επιεικώς, αδόκιμος και η πλούσια γλώσσα μας με τη δυνατότητα δημιουργίας όρων και λέξεων θα δώσει λύση εις το πρόβλημα της ονοματολογίας.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΔΑ ΤΟ ΘΑΔΔΑΙΟ

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΔΑ ΤΟ ΘΑΔΔΑΙΟ


Λέγεται, πως όταν συναντάμε προβλήματα ή όταν δε φαίνεται να υπάρχει βοήθεια κι έχουμε απελπιστεί.


Οι προσευχές του εννεαημέρου πρέπει να λέγονται επτά (7) φορές την ημέρα, επί εννέα (9) συνεχείς ημέρες.
Οι προσευχές εισακούγονται την εννάτη και πριν και ποτέ μέχρι τώρα δεν απέτυχαν.
Θα λάβετε τη Χάρη που ζητάτε, όσο απραγματοποίητη κι αν φαίνεται.


Ο Απόστολος Ιούδας ο Θαδδαίος, δεν έχει καμία σχέση με τον Ιούδα τον Ισκαριώτη που πρόδωσε τον Θεάνθρωπο.


Αρχίζοντας την προσευχή σας μπορείτε να προσεύχεστε ως εξής:


«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού δια της μεσιτείας του Αγίου και ενδόξου σου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, ελέησον με τον αμαρτωλό».


Στη συνέχεια συνεχίζεται επαναλαμβάνοντας το
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με» όσες φορές θέλετε και πάλι στο τέλος:
«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού δια της μεσιτείας του Αγίου και ενδόξου σου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, ελέησον με τον αμαρτωλό».


ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΔΑ ΤΟ ΘΑΔΔΑΙΟ


"Αγιώτατε Απόστολε, Άγιε Ιούδα Θαδδαίε, πιστέ υπηρέτα και φίλε του Ιησού Χριστού, η Ορθοδοξία, σ΄ όλον τον κόσμο σε τιμά και σε επικαλείται ως Προστάτη των απελπισμένων υποθέσεων, αυτών για τις οποίες έχει χαθεί κάθε ελπίδα… Προσευχήσου για μένα. Είμαι τόσο απελπισμένος και μόνος.
Σε ικετεύω, κάνε χρήση αυτής της ιδιαίτερης Χάρης πού σού έχει δοθεί, να φέρνεις ορατή και γρήγορη βοήθεια, εκεί όπου δεν υπάρχει καμία σχεδόν ελπίδα βοηθείας… Βοήθησέ με τούτη την ώρα τής ανάγκης μου, για να μπορέσω να λάβω την παρηγοριά και την βοήθεια της Αγίας Τριάδος, σ΄ όλες μου τις ανάγκες, δοκιμασίες, και βάσανα ( …εδώ λέμε αιτήματα ) και να μπορώ να υμνώ τον Χριστό μαζί με σένα και με όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.
Υπόσχομαι, ω ευλογημένε Άγιε Ιούδα Θαδδαίε, να ενθυμούμαι πάντοτε αυτή την μεγάλη Χάρη Σου. Να σε τιμώ πάντοτε, ιδιαίτερα ως τον πιο δυνατό προστάτη μου, και μ΄ ευγνωμοσύνη να ενθαρρύνω την ευλάβεια προς εσένα, ΑΜΗΝ.
Είθε το όνομα της Αγίας Τριάδος να λατρεύεται και να υμνείται απ΄ όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, στους αιώνες των αιώνων, ΑΜΗΝ.
Είθε το όνομα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, να υμνείται και να δοξάζεται τώρα και παντοτινά, ΑΜΗΝ.
Άγιε Ιούδα Θαδδαίε δεήσου για μας και άκουσε τις προσευχές μας, ΑΜΗΝ.
Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Ιησού Χριστού.
Ας είναι ευλογημένο το όνομα της Υπεραγίας και Αειπαρθένου Μαρίας. Ας είναι ευλογημένος ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος. Σ΄ όλο τον κόσμο και σ΄ όλους τους αιώνες, ΑΜΗΝ.


Πάτερ Ημών ο εν τοις ουρανοίς…( όλη την προσευχή ) ΑΜΗΝ


Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Σύ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ο Ιησούς Χριστός.


Υπεραγία Θεοτόκε, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών, νυν και αεί και την ώρα τού θανάτου ημών, ΑΜΗΝ"