ΑΓΙΑ ΟΛΓΑ Η ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

 

Αγία Όλγα Ισαπόστολος.

Βασίλισσα των Ρως.

Μεγάλη η μεταμορφωτική δύναμη της πίστεως εις την χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού. Αλλάζει ριζικά τον άνθρωπο που πιστεύει στον Χριστό και τον μεταμορφώνει. Πολλές έχουμε περιπτώσεις ανθρώπων των οποίων η σκληρή καρδιά όχι μόβνο μαλάκωσε από τον Θεϊκό Λόγο, αλλά έφθασε στο σημείο να γίνει δοχείο θείας χάριτος. Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός διακήρυξε «ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Ματθ. 9, 13), που ειπώθηκαν με αφορμή την επιτίμηση των Φαρισαίων προς τον Χριστό, διότι συναναστρέφονταν τελώνες και πόρνες, βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε εποχή. Στο Συναξάρι συναντάμε περιπτώσεις ανθρώπων που νέοι ήταν εναντίον του Χριστιανισμού, μετανόησαν και
αγωνίστηκαν σθεναρά για την Αλήθεια και τη Σωτηρία των ανθρώπων και
τελικά η Αγίας μας Εκκλησία τους ονόμασε Αγίους και Ισαποστόλους,
δηλαδή ισάξιους των Αποστόλων.

Μια ξεχωριστή , τέτοια, περίπτωση αποτελεί η Αγία Όλγα η ισαπόστολος.
Η πρώτη βασίλισσα Αγία των Ρως, των προγόνων των σημερινών Ρώσων και
Ουκρανών. Η χρονολογία γεννήσεως της Όλγας δεν είναι γνωστή. Γνωστό είναι ότι ήταν κόρη βαράγγων ευγενών και γεννήθηκε στο Πσκόβ. Το όνομά της ήταν Χέλγκα. Σε πολύ μικρή ηλικία το 903 μ.Χ. παντρεύτηκε τον Ιγκόρ, μετέπειτα βασιλιά των Ρως. Το 945 ο Ιγκόρ δολοφονείται από τους Δρεβλιανούς κατά τη συλλογή φόρου υποτελείας. Η εξουσία ανήκει στο γιό τους Σβιάτοσλαβ και επειδή είναι πολύ μικρός η Όλγα ορίζεται επίτροπός του. Πρώτο μέλημα της ήταν να εξοντώσει τους δολοφόνους του άνδρα της, όχι μόνο τους φυσικούς αυτουργούς αλλά όλους τους Δρεβλιανούς. Πολλούς κατέσφαξε, άλλους έβαλε σε καράβια τα οποία βούλιαξε. Χαρακτηριστικά αναφέρεται το εξής: υποσχέθηκε σε κατοίκους
πολιορκούμενης πόλης ότι θα αποχωρήσει αν κάθε οικογένεια της χάριζε ένα οικόσιτο περιστέρι. Οι κάτοικοι πίστεψαν και της το πρόσφεραν. Αυτή έβαλε φωτιά στα πόδια των περιστεριών και τα άφησε ελεύθερα. Αυτά επέστρεψαν στη φωλιά τους και έτσι η πόλη καταστράφηκε. Μετά από αυτά η ψυχή της επαναστάτησε και εγκατέλειψε την ειδωλολατρία και αηδιασμένη από “το απάνθρωπο εθιμικό δίκαιο της εποχής της”, προσχώρησε στον Χριστιανισμό τον οποίο διακόνησε κατά το υπόλοιπο του βίου της με θυσίες και αυταπάρνηση. Κατηχητής της ήταν ο Κιβιενός
ιερέας Γρηγόριος. Η βάπτισή της έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 955 ή 957 μ.Χ. με ανάδοχο τον βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ τον Πορφυρογέννητο, ο οποίος γράφει: «ο Πατριάρχης Πολύευκτος που την βάπτισε της πρόσφερε ως ευλογία σταυρό που πάνω του έγραφε: “Ἡ Ρωσική γη υψώθηκε στην κατά Θεόν ζωή, με το βάπτισμα της ευλογημένης Όλγας“». 

Για τη διατύπωση αυτή ο μοναχός Ἐπιφάνιος Chernov γράφει ότι υπήρξε προφητική. Επιστρέφοντας στη Ρωσία η Όλγα- Ελένη( το βαπτιστικό της
όνομα) άρχισε να κηρύττει το Χριστιανισμό στην απέραντη χώρα. Ο Χριστιανισμός δεν ήταν εντελώς άγνωστος, είχαν μιλήσει πριν για αυτόν έμποροι από το Βυζάντιο. Έγινε Ισαπόστολος με την κυριολεκτική έννοια του όρου και όχι με την μεταφορική. Ήταν ζηλώτρια της νέας πίστεως. Καθένας μπορούσε να το αντιληφθεί. Δίδασκε και με το λόγο της και με το παράδειγμά της.
Πριν τον θάνατό της έπεισε τον γιό της Μεγάλο Ηγεμόνα Σβιατοσλάβο να ασπαστεί τον Χριστιανισμό, αλλά αυτός μετάνιωσε. Τότε η Αγία προέβλεψε τον άγριο θάνατό του και την αιώνια απώλεια. Συγχρόνως προφήτεψε την επικράτηση του Χριστιανισμού στην Ρωσία.

Τρία χρόνια μετά ο γιος της στον πόλεμο με τους Πετσενέγους συνελήφθηκε αιχμάλωτος και αυτοί έφτιαξαν το κρανίο του κύπελο και το πρόσφεραν στον αρχηγό τους. Κατά το Ρωσικό Χρονικό η Αγία Όλγα ήταν «η πρόδρομος της Χριστιανικής γης της Ρωσίας, ως η ηώς προηγείται του ηλίου και η αυγή της ημέρας, διότι αυτή έλαμψεν ως η σελήνη εν νυκτί και ηκτινοβόλει μεταξύ των
απίστων ως ο μαργαρίτης εν βορβόρῳ».
Κατά την εποχή της βαπτίσεως της Όλγας ο βασιλιάς των Φράγκων Όθων ο Α΄ θέλησε να προσαρτήσει τους ανατολικούς Σλάβους με την μέθοδο της ιεραποστολής. Ο επίσκοπος Λιβούτιο πέθανε κατά την διαδρομή και ὁ
Ἀδαλβέρτος συνάντησε την αδιαφορία της Αγίας και αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Οι προαναφερθέντες ήταν αιρετικοί. Παπικοί και όχι Ορθόδοξοι.

Μετά την κοίμηση της Αγίας ο εγγονός της Βλαδίμηρος βασιλιάς των Ρως
κατόρθωσε μετά από ένα διπλωματικό μαραθώνιο να παντρευτεί την αδελφή του μεγάλου βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄, προσφέροντας στην πατρίδα του κύρος και το κυριότερο, κατόρθωσε να κάνει αυτό που δεν κατάφερε η Αγία γιαγιά του‧ την επικράτηση και διάδοση του Ευαγγελικού λόγου στη χώρα των Ρως. Επαληθεύτηκε, όμως, η προφητεία της Αγίας. Επί πλέον ο Βλαδίμηρος βαπτίστηκε στην Εκκλησία του Αγίου Βασιλείου μπροστά στους πρωτάρχοντας της χώρας του. Μαζί με τον Βλαδίμηρο βαπτίστηκαν εκατό άρχοντες.

Να σημειώσουμε ότι όταν ο γιός της Αγίας βρισκόταν σε εκστρατείες εκείνη ασχολούνταν με τα εγγόνια της και φυσικά τα είχε γαλουχήσει στην χριστιανική πίστη. Δεν προχώρησε στην βάπτιση σεβόμενη την άρνηση του πατέρα της. Ακόμη να συμπληρώσουμε ότι η Αγία ως επίτροπος του ανήλικου γιού της, όπως γράψαμε, ασκούσε την εξουσία και είχε προσφέρει τεράστιο έργο προς ανακούφιση των υπηκόων. Σύμφωνα με τον ιερό Συναξαριστή, «δύσκολα μπορεί να περιγράψει κανείς τις άοκνες προσπάθειές της για την χριστιανική διαφώτιση του Ρωσικού
λαού».

Η Αγία Όλγα κοιμήθηκε το 969 ειρηνικά σε μεγάλη ηλικία, την 11η Ιουλίου. Την ημερομηνία αυτή η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη της. 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ & ΠΑΥΛΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ

 

ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΑ ΖΩΑ !! ΔΕΝ ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ ΟΜΩΣ!!

Αγαπάμε τα ζώα.Δεν τα λατρεύουμε. Δεν τα υιοθετούμε.

Είναι γνωστό ότι ο Δημιουργός Θεός σε επτά ημέρες (χρονικά διαστήματα (που δεν ταυτίζονται με το ημερονύκτιο) δημιούργησε τον κόσμο. Την πρώτη ημέρα «είπεν ο Θεός ‘’γενηθήτω φως’’ και εγένετο φως». Την τελευταία ημέρα της δημιουργίας ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατασκευάζοντας πηλό. Αυτή η λεπτομέρεια, κατά τους ερμηνευτές, δίνει ιδιαίτερη αξία στον άνθρωπο, που έχει τη δυνατότητα να γίνει «θεός κατά χάριν» και είναι προικισμένος με λογικό και, κυρίως, με την αθάνατη ψυχή. Ο άνθρωπος είναι το τελειότερο πλάσμα και τα άλλα δημιουργήματά Του έγιναν για να υπηρετούν τον άνθρωπο. 

Ο άνθρωπος πορεύτηκε εις την μακραίωνα ιστορική πορεία του δεχόμενος ή αν θέλετε εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες ή υπηρεσίες των ζώων. Τα προστάτευε, τα αγαπούσε και έδειχνε ενδιαφέρον για την τροφή, την υγεία και καλυτέρευση της ζωής των. Με τη πάροδο του χρόνου τα ζώα έγιναν «συνεργάτες» και υπηρέτες του ανθρώπου. Εξημερώθηκαν και έγιναν, ένα μέρος αυτών, οικόσιτα. Συγχρόνως νέμονται και την βλάστηση της φύσης. Η πρόοδος της κτηνιατρικής και της τεχνολογίας δημιούργησαν ράτσες ζώων πιο παραγωγικών εις το κρέας, εις την γαλακτοπαραγωγή κλπ. Ο άνθρωπος, συναισθηματικό όν, αγαπά τα ζώα, όπως και τα υπόλοιπα δημιουργήματα του του Θεού. Έχουμε το φαινόμενο της φιλοζωίας, πράγμα υγιές. 

 

Μέχρι ενός σημείου τα πράγματα είναι φυσιολογικά. Μετά το όριο αυτό, τα πράγματα εκτρέπονται και ενίοτε φθάνομε εις την υπερβολή. Αγαπάμε περισσότερο τα ζώα από τους συνανθρώπους μας. Λατρεύουμε τα ζώα και αγνοούμε τον συνάνθρωπο γείτονα, τον συγκάτοικο του διπλανού διαμερίσματος. Ακόμη βγάζουμε έξω από τα σπίτια μας παππούδες ή γιαγιάδες και το κενό το καλύπτουν τα ζώα συντροφιάς, όπως ονομάζονται και θα έλεγα όχι τυχαία, από κείνους που απεργάζονται τη διάλυση οικογενείας και κοινωνίας. Είπαμε αγάπη προς τα ζώα, όχι λατρεία. Τον Τριαδικό Άγιο Θεό λατρεύουμε και προσκυνάμε και όχι τα κτίσματά Του. 

Αυτό αποτελεί σύγχρονη ειδωλολατρία.

 

Περιορίζοντας τη ζωή και τη δράση ενός ζώου εις τα όρια ενός διαμερίσματος ή το πολύ εις τα όρια μιας μονοκατοικίας και επιβάλλοντάς του ένα τύπο ζωής ξένο προς τη φύση του, όταν εμείς προγραμματίζουμε τις «ανάγκες» ή τις εξόδους του φοβάμαι ότι το καταδυναστεύομε Το βάζουμε να κινείται εις τους δικούς μας ρυθμούς. Εις το δικό μας πρόγραμμα.

Τα ζώα της συντροφιάς σπάνε την μοναξιά μοναχικών ανθρώπων, διότι αισθάνονται ότι έχουν κάτι ζωντανό δίπλα τους το οποίο τους συντροφεύει. Εις την μοναξιά τους να πούνε μια λέξη εις το ζώο, αφού δεν έχουν άνθρωπο δίπλα τους. Μεγάλο, τεράστιο το ερώτημα γιατί να υπάρχουν άνθρωποι μοναχικοί ; Πολλά, ίσως, τα αίτια και πολλές οι απαντήσεις. Δεν είναι του παρόντος κειμένου.
Ο άνθρωπος της σύγχρονης εποχής με την ραγδαία πρόοδο της τεχνολογίας, τον εγωισμό, την υπερηφάνεια έγινε απόμακρος του Θεού και των συνανθρώπων του και του στρέψανε το ενδιαφέρον του εις την αρρωστημένη φιλοζωία, Ο γράφων μεγάλωσε σε περιβάλλον με ζώα, τα αγαπούσε και τα αγαπά. Δεν τα λατρεύει. Λατρεύει τον Δημιουργό και Σωτήρα του τον Ιησού Χριστό.

Θεωρώ και είναι αρρωστημένη ζωοφιλία να καθίσταται αποκλειστικός κληρονόμος περιουσίας ο σκύλος ή γάτα μας και να ονομάζομε παιδιά τα ζώα του διαμερίσματος. Σύλλογοι και φορείς καλούν τους συμπολίτες μας να υιοθετήσουν ένα ζώο, ένα σκύλο ή μια γάτα. Η ελληνική γλώσσα είναι πλούσια και πάρα πολύ σαφής. Ας ανοίξουμε ένα λεξικό, ας αναλύσουμε την λέξη υιοθεσία, υπάρχει κάπου η υπόνοια της εννοίας ζώο; Η απάντηση είναι πως όχι. Υιοθεσία είναι η (νομική διαδικασία) να αποκτήσει μια άτεκνη οικογένεια παιδί από μια άλλη και το παιδί αποκτά όλα τα δικαιώματα ως τέκνο της νέας του οικογενείας. Οι θετοί γονείς έχουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του γεννήτορος γονιού. Το ίδιο ισχύει

και για το παιδί.

Αγαπητοί μου, αγαπάμε τα ζώα ως κτίσματα του Θεού, δεν τα λατρεύομε και δεν τα έχουμε παιδιά μας. Ο όρος είναι, λίαν επιεικώς, αδόκιμος και η πλούσια γλώσσα μας με τη δυνατότητα δημιουργίας όρων και λέξεων θα δώσει λύση εις το πρόβλημα της ονοματολογίας.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΔΑ ΤΟ ΘΑΔΔΑΙΟ

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΔΑ ΤΟ ΘΑΔΔΑΙΟ


Λέγεται, πως όταν συναντάμε προβλήματα ή όταν δε φαίνεται να υπάρχει βοήθεια κι έχουμε απελπιστεί.


Οι προσευχές του εννεαημέρου πρέπει να λέγονται επτά (7) φορές την ημέρα, επί εννέα (9) συνεχείς ημέρες.
Οι προσευχές εισακούγονται την εννάτη και πριν και ποτέ μέχρι τώρα δεν απέτυχαν.
Θα λάβετε τη Χάρη που ζητάτε, όσο απραγματοποίητη κι αν φαίνεται.


Ο Απόστολος Ιούδας ο Θαδδαίος, δεν έχει καμία σχέση με τον Ιούδα τον Ισκαριώτη που πρόδωσε τον Θεάνθρωπο.


Αρχίζοντας την προσευχή σας μπορείτε να προσεύχεστε ως εξής:


«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού δια της μεσιτείας του Αγίου και ενδόξου σου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, ελέησον με τον αμαρτωλό».


Στη συνέχεια συνεχίζεται επαναλαμβάνοντας το
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με» όσες φορές θέλετε και πάλι στο τέλος:
«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού δια της μεσιτείας του Αγίου και ενδόξου σου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, ελέησον με τον αμαρτωλό».


ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΔΑ ΤΟ ΘΑΔΔΑΙΟ


"Αγιώτατε Απόστολε, Άγιε Ιούδα Θαδδαίε, πιστέ υπηρέτα και φίλε του Ιησού Χριστού, η Ορθοδοξία, σ΄ όλον τον κόσμο σε τιμά και σε επικαλείται ως Προστάτη των απελπισμένων υποθέσεων, αυτών για τις οποίες έχει χαθεί κάθε ελπίδα… Προσευχήσου για μένα. Είμαι τόσο απελπισμένος και μόνος.
Σε ικετεύω, κάνε χρήση αυτής της ιδιαίτερης Χάρης πού σού έχει δοθεί, να φέρνεις ορατή και γρήγορη βοήθεια, εκεί όπου δεν υπάρχει καμία σχεδόν ελπίδα βοηθείας… Βοήθησέ με τούτη την ώρα τής ανάγκης μου, για να μπορέσω να λάβω την παρηγοριά και την βοήθεια της Αγίας Τριάδος, σ΄ όλες μου τις ανάγκες, δοκιμασίες, και βάσανα ( …εδώ λέμε αιτήματα ) και να μπορώ να υμνώ τον Χριστό μαζί με σένα και με όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.
Υπόσχομαι, ω ευλογημένε Άγιε Ιούδα Θαδδαίε, να ενθυμούμαι πάντοτε αυτή την μεγάλη Χάρη Σου. Να σε τιμώ πάντοτε, ιδιαίτερα ως τον πιο δυνατό προστάτη μου, και μ΄ ευγνωμοσύνη να ενθαρρύνω την ευλάβεια προς εσένα, ΑΜΗΝ.
Είθε το όνομα της Αγίας Τριάδος να λατρεύεται και να υμνείται απ΄ όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, στους αιώνες των αιώνων, ΑΜΗΝ.
Είθε το όνομα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, να υμνείται και να δοξάζεται τώρα και παντοτινά, ΑΜΗΝ.
Άγιε Ιούδα Θαδδαίε δεήσου για μας και άκουσε τις προσευχές μας, ΑΜΗΝ.
Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Ιησού Χριστού.
Ας είναι ευλογημένο το όνομα της Υπεραγίας και Αειπαρθένου Μαρίας. Ας είναι ευλογημένος ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος. Σ΄ όλο τον κόσμο και σ΄ όλους τους αιώνες, ΑΜΗΝ.


Πάτερ Ημών ο εν τοις ουρανοίς…( όλη την προσευχή ) ΑΜΗΝ


Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Σύ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ο Ιησούς Χριστός.


Υπεραγία Θεοτόκε, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών, νυν και αεί και την ώρα τού θανάτου ημών, ΑΜΗΝ"

ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΧΑΡΑ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ

Αν ρίξεις μια ματιά γύρω σου, αγαπημένε μου φιλε, πολύ σπάνια θα συναντήσεις ανθρώπους να χαμογελούν. Θα μου πεις, με τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο καθένας στην καθημερινότητα του, για γέλια είμαστε; Άλλο γελάω όμως, κι άλλο δεν χαμογελάω καν. Το βλέπω και από τον εαυτό μου, πολλές φορές μέσα στην ημέρα χαμογελώ. Και νομίζω πως όλοι μας είναι κάτι που οφείλουμε να κάνουμε για τον εαυτό μας. Σαν ένα μικρό, καθημερινό δώρο απο τον Θεο, που τόσο το έχουμε ανάγκη. Η ζωή έχει τις δυσκολίες της και είναι αδυσώπητη σκληρά απέναντι μας. Το ίδιο και οι άνθρωποι. Δεν ξέρω πόσες φορές είναι εφικτό να χαμογελάμε μέσα στη μέρα, αλλά νομίζω ότι είναι στο χέρι μας. Ακόμη και όταν όλα φαντάζουν δύσκολα. Όταν νιώθεις ότι βουλιάζεις , Ο Χριστος ειναι μαζι μας, μονο γι αυτο πρεπει να χαμογελαμε κ να δοξαζουμε τον Θεο που μας εχει καλα !


Χαμογέλα και ας μην πέτυχες το στόχο σου, κι ας φύγουν άνθρωποι από δίπλα σου.Πολλές φορές νιώθεις να σε πνίγει το άδικο. Ε, σιγά, ας μην φέρνουμε και την καταστροφή. Πες ότι δεν ήταν γραφτό, ότι η ζωή επιφέρει αλλαγές, ότι άνθρωποι που πίστευες ότι ήταν «ζωής», τελικά αποδείχθηκε πως δεν ήταν. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να ξανακερδίσεις ότι έχασες, ούτε πως θα μείνεις μόνος και έρημος. Κάποιοι άλλοι, νέοι θα έρθουν για να σου αποδείξουν ότι κακώς στεναχωριόσουν για τις όποιες σου απώλειες.Ευχαριστω πολυ ολους τους νεους μας φιλου για την αγαπη κ την εμπιστοσυνη που μας δειχνουν!


Εμείς θα τον χτίσουμε και πάλι και αυτή τη φορά θα είναι όπως ακριβώς τον έχουμε ονειρευτεί. Μη σκας όταν καποια πραγματα πηγαίνουν στραβά. Εχει ο Θεος για ολους μας αδελφια μου! Στο χέρι σου είναι να τα ισιώσεις. η προσευχη μςς δινει πολυ κουραγιο εσωτερικη γαληνη κ δυναμη πιστεψτε με.Ας χαμογελάμε κι ας μας περνούν για τρελούς. Αρκεί που θα έχει φωτίσει το μέσα μας ο Χριστός μας και η ψυχή μας θα είναι ήρεμη! Γιατί όταν είσαι ήρεμος, ξαναβρίσκεις την πίστη στον εαυτό σου!Ας βρίσκουμε αφορμές να χαμογελάμε λοιπόν, κι όλα τα υπόλοιπα θα τα βρούμε ή θα τα φτιάξουμε. Ας προσευχομαστε να μας δινει η Παναγια μας να εχουμε παντοτε στην ζωη μας και στην ψυχη μας ειρηνη κ αγαπη Χριστού!


Σε όλα να λες: Οπως θέλει ο Θεός, ότι θέλει ο Θεός,πρωτα ο Θεος ! Ευχομαι σε ολους ομορφα χαμογελα και αγαπη στην καθε οικογενεια με οδηγο παντοτε τον Χριστο μας!

ΠΗΓΗ : Facebook.com

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

«Μείνετε μέσα μου, κι εγώ μέσα σας. Καθώς το κλήμα δεν μπορεί να φέρει καρπό από μόνο του, αν δε μένει μέσα στο αμπέλι, έτσι ούτε εσείς, αν δε μένετε μέσα μου. Εγώ είμαι το αμπέλι, εσείς τα κλήματα. Εκείνος που μένει μέσα μου κι εγώ μέσα του, αυτός φέρει καρπό πολύ, γιατί χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.»
[Πηγή: Αγία Γραφή / Καινή Διαθήκη | Παραπομπή: Ιωάννης 15:4–5]


Η καρδιά δεν καρποφορεί όταν αποκόβεται από την Πηγή της. Όσο μένουμε κοντά στον Χριστό, η προσευχή, η ειρήνη και η αγάπη Του αρχίζουν να ζουν μέσα μας. Δεν ζητά από εμάς μόνο προσπάθεια· ζητά να μείνουμε ενωμένοι μαζί Του.


Σήμερα, μείνε λίγο περισσότερο στην παρουσία Του.

ΠΗΓΗ : Facebook.com

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ (Ο ΡΩΣΟΣ) - ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος.Ο ταπεινός εργάτης του Χριστού.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε από γονείς ενάρετους και ευλαβείς σε χωριό της λεγόμενης Μικράς Ρωσίας ( σημερινή Ουκρανία ) περί το 1690.
Πολέμησε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και το 1711 συνελήφθη αιχμάλωτος για
να καταλήξει δούλος σε Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο καταγόμενον από το χωριό Προκόπιον της Μικράς Ασίας. Αρκετοί αιχμάλωτοι χριστιανοί για διάφορους λόγους ιδιοτελείς ασπάστηκαν τον Μουσουλμανισμό. Ο Ιωάννης μεγάλωσε από τους ευσεβείς γονείς του με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Aγαπούσε πάρα πολύ τον Θεό. Ήταν από εκείνους τους νέους που τους κάνει σοφούς ο Θεός για τους οποίους ο σοφός Σολομών γράφει «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δεν είναι το πολυχρόνιο, ούτε μετριέται με τον αριθμό των ετών.
Η φρονιμάδα πιο νέους ανθρώπους είναι σεβάσμια ωσάν να είναι γέροντες
και ο καθαρός βίος τους κάνει ωσάν να είναι γέροντες πολύμαθοι». Ο μακάριος Ιωάννης με την θεόσδοτη σοφία έκανε υπομονή στη δουλεία και στα πειράγματα των άλλων που τον αποκαλούσαν «άπιστο» γιατί πίστευε στον Άγιο Τριαδικό Θεό, ενώ αυτοί ήταν πιστοί σε ανύπαρκτο θεό ( Αλάχ ). Άπαγε της βλασφημίας… Δήλωνε με χριστιανική παρρησία ότι προτιμούσε τον θάνατο παρά να αρνηθεί τον Χριστό. Στον αγά είπε με παρρησία: «Εάν με αφήσεις ελεύθερο στην πίστη μου, θα είμαι πολύ πρόθυμος στις διαταγές σου. Αν με βιάσεις να αλλαξοπιστήσω, γνώριζε
ότι σού παραδίδω την κεφαλή μου, παρά την πίστη μου. Χριστιανός
γεννήθηκα και Χριστιανός θα αποθάνω».

Ο Θεός διαπιστώνοντας την πίστη και το γενναίο φρόνημα του Ιωάννη μαλάκωσε την καρδιά του αγά, ο οποίος πρότεινε στον Ιωάννη να μετακομίσει σε ένα δωμάτιο δίπλα από τον στάβλο που κατοικούσε. Ο Ιωάννης αρνήθηκε και συνέχισε να κατοικεί στον στάβλο με τα ζώα. Εκεί σε μια γωνιά ανέπαυε το κουρασμένο σώμα του και ευχαριστούσε τον Θεό που τον αξίωσε να έχει ως κλίνη τη φάτνη των ζώων όπως ο νεογέννητος ενανθρωπήσας Χριστός. Κάθε βράδυ ο στάβλος γέμιζε από τις προσευχές του Ιωάννη και η κακοσμία των ζώων γινόταν οσμή ευωδίας πνευματικής.
Ο χώρος είχε γίνει το ασκητήριο του Ιωάννη. Έτρωγε ελάχιστο και έπινε μόνο ολίγο νερό. Κοιμόταν στα άχυρα και ως σκέπασμα είχε μια παλιά κάπα. Συνέχεια έψαλλε τους λόγους του ιερού ψαλμωδού: «Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται. Ἐρεῖ τῷ Κυρίῳ· ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου, ὁ Θεός μου καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ Αὐτόν. Ὅτι Αὐτὸς ρύσεταί με ἐκ παγίδος θηρευτοῦ καὶ ἀπὸ λόγου ταραχώδους. Ἔθεντο με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ἐν σκοτεινοῖς καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου. Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἐκέκραξα ἐν τῷ θλίβεσθαί με καὶ
εἰσήκουσέ μου. Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν μου καὶ τὴν ἔξοδόν μου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Πρὸς σὲ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου Κύριε, τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ. Ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν, οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεόν ἡμῶν, ἕως οὗ οἰκτιρῆσαι ἡμᾶς». Ψαλμούς σιγόψαλλε και κατά την ώρα που ακολουθούσε πίσω από το άλογο του αφέντη του.

 

 

Η παρουσία του Ιωάννη έφερε ευλογία στο σπίτι του αφεντικού του, ο οποίος πλούτισε κατά κόσμο και έγινε ισχυρός στην περιοχή. Ο Άγιος συνέχιζε τον αγώνα και την προσευχή. Τις νύκτες πήγαινε, κρυφά, στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου όπου αγρυπνούσε και κάθε Σάββατο μεταλάμβανε των αχράντων μυστηρίων. Ο Κύριος, « ο ετάζων καρδίας και νεφρούς », έκανε να μη περιπαίζουν και να τον υβρίζουν οι συνδούλοι του και οι άλλοι αλλόθρησκοι τον Ιωάννη. Ο αφέντης του Ιωάννη αφού πλούτισε αποφάσισε να επισκεφθεί την Μέκκα, την ιερά πόλη των Μωαμεθανών. Μια ημέρα όταν η γυναίκα του αφέντη εξέφρασε την άποψη ότι το πιλάφι που είχαν ετοιμάσει για το τραπέζι φίλων και συγγενών αρέσει στον απόντα αφέντη, ο μακάριος Ιωάννης μετά από προσευχή θερμή έστειλε με θαυματουργικό τρόπο το πιάτο με το πιλάφι στο δωμάτιο του αφέντη στη Μέκκα. Όταν άκουσαν αυτό από τον Ιωάννη γέλασαν όλοι οι συνδαιτημόνες. Μετά από λίγες ημέρες επέστρεψε
ο αφέντης έχοντας μαζί του το πιάτο και διηγήθηκε το συμβάν . Το θαύμα αυτό διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την περιοχή. Ο αγάς και η σύζυγός επαναλαμβάνουν την πρόταση προς τον Άγιο να μετακομίσει. Ο Άγιος αρνήθηκε και συνέχισε την άσκηση και την προσευχή στον στάβλο. Πλησιάζοντας το τέλος της επίγειας ζωής, ασθενής και ξαπλωμένος στα άχυρα τα αγιασμένα από τις προσευχές και την άσκηση, ζήτησε να κοινωνήσει των Αχράντων Μυστηρίων. Ο ιερέας φοβούμενος τους Τούρκους μετέφερε την Θεία Κοινωνία κρυμμένη σε μήλο. Ο μακάριος Ιωάννης μεταλαμβάνοντας το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου κοιμήθηκε εν Κυρίω.
Ήταν 27 Μαΐου του 1730. Ο Ίππαρχος επέστρεψε να ενταφιαστεί με τα
ορθόδοξα χριστιανικά έθιμα.

 

 

Το 1773 μ.Χ. το ακέραιο και ευωδιάζον λείψανο του Αγίου τοποθετήθηκε στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Προκόπι στη συνέχεια στον ιερό ναό του Αγίου Βασιλείου και τέλος στον ναό που ανεγέρθηκε προς τιμή του. Το 1832 ο Οσμάν πασάς εισέρχεται στο Προκόπι το οποίο λεηλατεί και καταστρέφει. Μια ομάδα στρατιωτών του ανοίγει την λάρνακα με το λείψανο του Αγίου, νομίζοντας ότι έχει θησαυρούς. Επειδή δεν βρήκαν τίποτα, αποφάσισαν να κάψουν το λείψανο. Πράγματι, βάζουν φωτιά αλλά αυτό παραμένει ακέραιο. Ένιωσαν ότι ζούσε και τους έδιωχνε. Έντρομοι οι άπιστοι αποχώρησαν και άφησαν στο τόπο τα λάφυρα που είχαν. Οι πιστοί Χριστιανοί την επομένη ημέρα τοποθέτησαν πάλι το σεπτό σκήνωμα στην λάρνακα.

 

 

Τον Οκτώβριο του 1824 το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε στην Εύβοια μαζί με τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Επιγραμματικά θα αναφερθούμε στα θαύματα του Αγίου Ιωάννου. 

1. Το έτος 1862, ημέρα Σάββατο, γίνεται σεισμός και ο Άγιος κρατάει την στέγη της Ελληνικής Σχολής και σώζονται οι μαθητές της Σχολής.
2. Ο Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Τσαλίκης ( σήμερα Άγιος ) υποβάλλεται σε
τρείς χειρουργικές επεμβάσεις και τον χειρουργό ιατρό βοηθούν οι Άγιοι
Ιωάννης και Δαυίδ.
3. Το 1985 ο Άγιος θεραπεύει παιδάκι Ελληνίδας μητέρας το οποί πάσχει
από ακρομεγαλία.
4. Ο Άγιος θεραπεύει άλλο παιδί το οποίου τα πόδια και οι ωμοπλάτες
ήταν ενωμένα.
5. Το 1978 η Μαρία Σιάκα από την Κύπρο καμπουριασμένη για 18 χρόνια
θεραπεύεται από τον Άγιο.
6. Το 1965 η μορφή του Αγίου αποτυπώνεται σε τοίχο οικίας.
7. Το 1978 ο Μητροπολίτης Χαλκίδος αναφέρει δυο θαύματα: α) ελληνικό πλοίο στη Βόρεια Θάλασσα θαλασσοδέρνεται. Μετά από προσευχή του καπετάνιου στον Άγιο το πλοίο με θαυμαστό τρόπο βρίσκεται στο λιμάνι προορισμού του. β) Νεαρή κυρία, με το όνομα Φρειδερίκη, από το Αιγάλεω, παράλυτη και με ιατρική γνωμάτευση για το αθεράπευτο της αρρώστιας της μετά από θερμή, εγκάρδια παράκληση προς τον Άγιο, θεραπεύτηκε.
8. Το 2008 ο πατήρ Π Δημητράκος προς τον Μητροπολίτη Χαλκίδος με επιστολή του εξιστορεί την περιπέτεια της υγείας της πρεσβυτέρας του και την ίασή της με την επέμβαση του Αγίου. 

Η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου τιμάται κάθε έτος στις 27 Μαΐου

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Η ανδρεία του μεγάλου νεομάρτυρα Ευγενίου Ροντιόνωφ

23 Μαϊου εορτάζεται η μνήμη του μεγάλου νεομάρτυρα Ευγενίου Ροντιόνωφ


"Καλύτερα να πεθάνω παρά να βγάλω τον Σταυρό μου από πάνω μου"
---
Η Ρωσία το 1996 βρίσκονταν σε πόλεμο με τους Τσετσένους, που είναι ισλαμιστές. Και σε κάποιες από τις μάχες αυτές, πιάστηκε αιχμάλωτος ο νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ, που τότε ήταν μόλις 19 ετών. Οι γονείς του, είχαν χωρίσει και η μάνα του, όταν ο Ευγένιος ήταν 12 ετών, του χάρισε ένα ξύλινο σταυρό.


Ο Άγιος Ευγένιος βασανίστηκε από τους Τσετσένους για αρκετούς μήνες και μια μέρα ενώπιον των Τσετσένων φαντάρων, του ζητήθηκε να αφαιρέσει με τα ίδια του τα χέρια, τον ξύλινο σταυρό που φορούσε και αν δεν το έφτιαχνε, θα τον αποκεφάλιζαν! Ο Άγιος ομολόγησε, δεν έβγαλε το σταυρό του και τους είπε:


Εγώ το Χριστό δεν τον αρνιέμαι ούτε εξωτερικώς, ούτε εσωτερικώς! Τον σταυρό μου, τον φορώ 7 συναπτά χρόνια, δεν τον έχω βγάλει ποτέ και ούτε πρόκειται να τον βγάλω, ό,τι και να με κάνετε!


Το να βγάλει κανείς το σταυρό του μπροστά σε αλλοδόξους, είναι άρνηση του Χριστού και όχι ομολογία Χριστού. Οι Τσετσένοι βλέποντας ότι είναι ανένδοτος, τον αποκεφάλισαν σαν πρόβατο, βιντεσκοπώντας μάλιστα τον αποκεφαλισμό!
Μετά το θάνατό του, ο Άγιος Ευγένιος εμφανίζεται σε μικρά κυρίως παιδιά και κάνει πολλά θαύματα.
Μόλις ο πατέρας του έμαθε, το τι συνέβη με το γιό του, πήγε στον τάφο του παιδιού και έκλαιγε γοερώς για ώρες και εκεί εξέψυξε, από ανακοπή καρδιάς. Τον έλεγχε η συνείδησή του και έλεγε μέσα του:


Εγώ να κάνω τόσα αμαρτήματα (έκανε άσωτη ζωή), να χωρίσω με την μητέρα του και να έχω τέτοιο γιό, που δεν τον αξίζω! Και να πάρει τέτοιο στεφάνι! Αξίζει να ζω;;;
Η τιμή είναι ανωτέρα της ζωής, ασυγκρίτως. Τι να την κάνω τη ζωή, άμα χάσω την τιμή μου;...
Η μητέρα τού πούλησε το σπίτι της για να πάρει το σώμα του και να το θάψει, γιατί ζητούσαν λίτρα οι φονιάδες.


Ο Σταυρός ήταν στον λαιμό του, δεν τόλμησαν να τον αγγίξουν

πηγη: FACEBOOK.COM

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ - ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΡΑΠΟΝΤΑ ΕΡΥΘΡΩΝ