ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ

 

Ο Άγιος Λουκάς Ευαγγελιστής ο Θεόπνευστος. Ιατρός ψυχών και σωμάτων.

Η δόξα, η φήμη, τα υλικά αγαθά και το επάγγελμα που φέρνει πολλά χρήματα και κοινωνική αναγνώριση δεν γεμίζουν την ψυχή του ανθρώπου.
Μέσα στο σκοτάδι των φθαρτών γήινων αγαθών αναζητά την Αλήθεια και το Φως. Όταν η ψυχή βρει το ζητούμενο εγκαταλείπει τα προσωρινά και προσκολλάται στα ουράνια και αγωνίζεται γι αυτά.

Αναφερόμαστε στον Άγιο Λουκά τον ευαγγελιστή και Απόστολο του Χριστού. Ο Λουκάς ήταν ελληνικής καταγωγής, ειδωλολάτρης και μεγάλης μορφώσεως νέος, ιατρός στο επάγγελμα γνωστός και ξακουστός, άριστος ζωγράφος, πολυταξιδεμένος και μιλούσε τρεις γλώσσες: την ελληνική, την Εβραϊκή και την Συριακή. Το μέλλον του εξασφαλισμένο για ζωή τρυφηλή. Όμως, τα εγκατέλειψε όλα και ακολούθησε τον Απόστολο των εθνών Παύλο στις περιοδείες του και στο κήρυγμα χρήσιμος βοηθός του Παύλου κατά πάντα. Έγινε και αυτός Απόστολος.

 

 

Το αποστολικό του έργο υπήρξε κουραστικό και πολύ καρποφόρο. Πάντα δίπλα στον πρωτοκορυφαίο Απόστολο των Εθνών Παύλο. Ήταν συνεπιβάτης του πλοίου το οποίο ναυάγησε (Πράξ. 28,2) και έφτασε μαζί του στις Συρακούσες και τους Ποτιόλους (Πράξ. 28,12-26).Όπως αναφέρει στις επιστολές ο Παύλος ήταν μαζί του και στη φυλακή στη Ρώμη έως το τέλος της ζωής του Αποστόλου. Το όνομα του Λουκά αναφέρει ο Παύλος στις επιστολές του Προς Κολοσσαείς (4,14) και Προς Φιλήμονα (24). Στη δεύτερη επιστολή προς Τιμόθεο (Τιμ. δ’, 11) ο Λουκάς αναφέρεται ο ως μόνος παραμείνας συνεργάτης γράφει: "Λουκάς εστί μόνος μετ’ εμού". Δέσμιος ο Παύλος στη φυλακή της Ρώμης, γράφει προς τους Κολασσαείς:
«Ασπάζεται υμάς Λουκάς ο ιατρός ο αγαπητός» (Κολ. δ΄ 14).
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση ο Λουκάς συνέχισε το αποστολικό
του έργο με περιοδείες στη Δαλματία, Ιταλία, Γαλλία, Μακεδονία, Αχαΐα, Βοιωτία κ.α. 

 

Στο πέμπτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, στις Πράξεις των Αποστόλων, ο Άγιος Λουκάς περιγράφει την δράση των Αποστόλων και γεγονότα της αρχαίας Ελλάδας.
Μεγάλη είναι η προσφορά του στην Εκκλησία. Εκτός από το κηρυκτικό έργο, πρόσφερε και δυο γραπτά κείμενα. Το Ιερό Ευαγγέλιο ( κατά Λουκά ) και τις Πράξεις των Αποστόλων. Το ευαγγέλιό του είναι το τρίτο κατά σειρά συγγραφής .Είναι το μόνο Ευαγγέλιο που αναφέρεται σε γεγονότα πριν από την γέννηση του Κυρίου δηλ. την εμφάνιση του Αγγέλου στον Ζαχαρία, στον Ευαγγελισμό, την επίσκεψη της Παναγίας στην Ελισάβετ .Το "μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο..." κι άλλα περιστατικά από την παιδική ηλικία του Ιησού Χριστού, τα γνωρίζομε μόνο από το Ευαγγέλιο του Αγίου Λουκά. Διακρίνεται στο Ευαγγέλιό του το μεγάλο χάρισμα του Λουκά ως Ιστορικού. Ονομάζεται και «Ευαγγελιστής της Παναγίας», γιατί εκτός των ανωτέρω αναφέρεται και σε άλλες πληροφορίες για την παιδική
ζωή του Χριστού.

 

Σύμφωνα με τον Ωριγένη ο Λουκάς έγραψε το Ευαγγέλιό του για τους «εξ εθνών» Χριστιανούς και το έστειλε στον ηγεμόνα της Αχαΐας «κράτιστο Θεόφιλο», που ήταν εθνικός. Ο Θεόφιλος μετά από αυτό απαρνήθηκε τα είδωλα και έγινε Χριστιανός. Το «πνεύμα» του Ευαγγελίου του Λουκά αντικατοπτρίζεται στον λόγο του Κυρίου: “κηρυχθήναι επί τω ονόματι αυτού μετάνοιαν και άφεσιν αμαρτιών εις πάντα τα έθνη, αρξάμενον από Ιερουσαλήμ” (κδ΄47).
Το ευαγγέλιο του Λουκά ξεχωρίζει για την συμπερίληψη των γυναικών στην αφήγηση αναφερόμενες ως μαθήτριες του Χριστού. Αξιοσημείωτα παραδείγματα οι αδελφές Μάρθα και η Μαρία και η αμαρτωλή γυναίκα με το μύρο που άλειψε τα πόδια του Χριστού. Αναδεικνύει παραβολές όπως του Καλού Σαμαρείτη (που φανερώνει ότι η εκδήλωση προς τον πλησίον δεν εμποδίζεται από θρησκευτικά ή φυλετικά κριτήρια) και η παραβολή του Λαζάρου για την αντιστροφή των ρόλων στην επίγεια ζωή και στην ουράνια εξ αιτίας της συμπεριφοράς στη γη έναντι των πτωχών και αδυνάτων. Υπήρξε άριστος ζωγράφος και είναι ο πρώτος ο οποίος ζωγράφισε την Παναγία και με τον Χριστό στην αγκαλιά. Ζωγραφίζοντας τρεις εικόνες τις πήγε να τις δει η Παναγία και να του πει αν της αρέσουν. Τις έδειξε λέγοντας : ««Εί αρετόν αυτή εστίν». Η Παναγία του απαντά: «Η χάρις του υπ’ εμού τεχθέντος είη δι’ εμού μετ’ αυτών». Γνωστό το τροπάριο : «άλαλα τα χείλη των ασεβών των μη προσκυνούντων την εικόνα σου τη σεπτή την ιστορηθείσα υπό του Αποστόλου Λουκά ιεροτάτου, την οδηγήτριαν».

 

 

Λειτουργικά κείμενα

Απολυτίκιον

Ἀπόστολε Ἅγιε, καὶ Εὐαγγελιστὰ Λουκᾶ, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Έτερον Ἀπολυτίκιον.

Ακέστωρ σοφώτατος, Ἱερομύστα Λουκᾶ, ζωγράφος πανάριστος, τῆς Θεοτόκου  Μητρός, ἐδείχθης Ἀπόστολε, ἔγραψας μάκαρ, λόγους, διὰ πνεύματος θείου,
ἔδωκας ἐννοῆσαι, συγκατάβασιν ἄκραν, Χριστοῦ τῆς παρουσίας, διὸ πρέσβευε σωθήναι ἠμᾶς.

Έτερον Ἀπολυτίκιον

Λουκᾶν τὸν θεηγόρον καὶ τοῦ Παύλου συνέκδημον καὶ Εὐαγγελίου τοῦ τρίτου συγγραφέα θεόπνευστον, ἐν ὕμνοις τιμήσωμεν, πιστοί, ὡς ἄξιον ἐργάτην τοῦ Χριστοῦ. Τῷ φωτι γὰρ τοῦ Κυρίου καταυγασθεὶς μετέδωκε φῶς τῷ κόσμῳ. Γράψας τὰς θαυμαστὰς παραβολάς, σύστασιν ἐκκλησίας τε τῇ ἐπελεύσει τοῦ πνεύματος ἱστορησάμενος.

Έτερον Ἀπολυτίκιον

Τόῦ Σωτῆρος Καλλιτέχνήσας παραβολάς και τά θαύματα, καί τῶν Ἀποστόλων τάς Πράξεις κοσμήσας, τῆς Θεοτόκου τἠν εἰκόνα ἐζωγράφησας. Εἰς πόλιν δέ Θηβαίων κηρύξας τἠν άλἠθειαν͵ ἐν εκείνῃ ὑπὲρ ταύτης ἐμαρτύρησας, καί τήν ψυχήν τῷ Κυρίῳ παραδέδωκας. Διό πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ ψυχῶν τέ καί σωμάτων ἰατρέ Λουκᾶ Εὐαγγελιστά Θεόπνευστε σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Κοντάκιον

Μαθητὴς γεvόμενος τοῦ Θεοῦ Λόγου, σὺν τῷ Παύλῳ ἅπασαν, ἐφωταγώγησας τὴv γῆν, καὶ τὴν ἀχλὺν ἀπεδίωξας, τὸ θεῖον γράψας, Χριστοῦ Εὐαγγέλιον.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΤΟΥΡΚΟΛΕΚΑΣ

Ο νεομάρτυρας και παιδομάρτυρας Άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας γεννήθηκε το 1805 μ.Χ. στο χωριό Τουρκολέκα Αρκαδίας. Η οικογένεια του διακρινόταν για την ευλάβεια τον Θεό, για την αγάπη προς την πατρίδα και για τον ηρωισμό της. Πατέρας του ήταν ο Σταματέλος Σταματελόπουλος-Τουρκολέκας, ονομαστός αγωνιστής της περιοχής Λεονταρίου και μητέρα του, η αδελφή της συζύγου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Σοφία. Μεταξύ των τεσσάρων του αδελφών διακρινόταν ο γνωστός οπλαρχηγός Νικήτας, γνωστός ως Νικηταράς (ο τουρκοφάγος) και ο διδάσκαλος της πολεμικής τακτικής ευπαίδευτος λοχαγός Νικόλαος.

Το 1816 μ.Χ. ο Ιωάννης, 11 χρονών τότε, μαζί με τον πατέρα του και τον Αναγνώστη, γιό του αγωνιστή του Πάρνωνα Ζαχαριά , ενώ ταξίδευαν για τα Κύθηρα, λόγω θαλασσοταραχής βρέθηκαν στη Νεάπολη της Λακωνίας. Ο Αγάς της περιοχής Χουσεΐν, με δόλο τους συνέλαβε και τους έστειλε στην ανωτέρα Τουρκική αρχή της Μονεμβασίας. Εκεί οι συλληφθέντες φυλακίστηκαν στο κάστρο της.

Στη συνέχεια ο άρχοντας της Μονεμβασίας ζήτησε οδηγίες από τον Βοεβόδα του Μυστρά, ο οποίος διέταξε να αποκεφαλιστούν και οι τρεις φυλακισμένοι. Πρώτα αποκεφαλίστηκαν ο Αναγνώστης και ο πατέρας του Αγίου.

Για την ομολογία, το μαρτυρικό τέλος και το θαυμαστό σημείο, που έδωσε ο Θεός, μετά τον αποκεφαλισμό του παιδομάρτυρα, γράφει, σχετικά ο αδελφός του Αγίου, ο Νικηταράς: «Στον αδελφό μου πρότειναν ν’ αλλάξει την πίστη του. Του δείχνουν τον σκοτωμένο πατέρα του και του λέγουν κάθησε να σε κάνουμε Τούρκο. Τότε το παιδί κάνει το σταυρό του και τους απαντά: θα πάω κι εγώ εκεί που πάει ο πατέρας μου. Του ξαναλέγουν· γίνε Τούρκος. Το παιδί όμως ξανακάνει το σταυρό του. Έγινε από το αίμα του σταυρός. Πήραν τα κεφάλια τους στην Τριπολιτσά».

Η σφαγή και των τριών έγινε στις 16 Όκτωβρίου 1816 μ.Χ., έξω από τον Ιερό Ναό του «Ελκομένου Χριστού» στην πάλαια Μονεμβασία. Εκεί, στο δάπεδο της αυλής του Ναού, το αίμα του παιδομάρτυρα και νεομάρτυρα Ιωάννη, σχημάτισε Σταυρό και έτσι αποκαλύφθηκε η ένδοξη είσοδος του Αγίου στη Βασιλεία του Θεού και η ένταξή του στη χορεία των Μαρτύρων.

Οι κεφαλές, του νεομάρτυρα Ιωάννη, του πατέρα του και του Αναγνώστου εστάλησαν στον Πασά της Τριπόλεως, τα δε σώματα τους ετάφησαν στην Μονεμβασία, και μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστος ο τόπος της ταφής και των κεφαλών και των σωμάτων τους.

Το σημείο του Σταυρού, το οποίο στο δάπεδο της αυλής του Ναού σχημάτισε το μαρτυρικό και αγνό αίμα του Αγίου Ιωάννη, έγινε πηγή συριγμού των υποδούλων χριστιανών Ελλήνων και τόπος ιερού προσκυνήματος των πιστών.

Ναός του Αγίου υπάρχει στο χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε.

ΠΗΓΗ

KITHERONAS TRAIL - ΠΑΝΩ ΑΠΟ 2,500 ΑΘΛΗΤΕΣ, ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΤΕΚΛΥΣΑΝ ΤΙΣ ΕΡΥΘΡΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Το 3o Kithaironas Trail έγραψε ιστορία στις Ερυθρές!


​Περισσότεροι από 2.500 αθλητές, παιδιά και επισκέπτες κατέκλυσαν το χωριό μας, μετατρέποντας την Κυριακή 11 Οκτωβρίου σε μια τεράστια γιορτή αθλητισμού και φύσης!


 

 
​Το «Kithaironas traill», το μεγαλύτερο Αθλητικό Event του Δήμου μας με επίκεντρο τον Κιθαιρώνα , το ορεινό στολίδι των Ερυθρών, ολοκληρώθηκε με εξαιρετική επιτυχία με πανω από 1000 δρομείς από κάθε γωνιά της Ελλάδας!!!


Μαζί καταφέραμε όχι μόνο να αναδείξουμε την ομορφιά του Κιθαιρώνα και των Ερυθρών, αλλά και να δώσουμε μια αληθινή ανάσα ζωντάνιας στην τοπική μας αγορά.

 

 
​Το Kithaironas Trail είναι πλέον ένας αγαπημένος πανελλήνιος θεσμός!


​ Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στους εθελοντές, τους συλλόγους, τους χορηγούς (καταστήματα και επιχειρήσεις του χωριού μας) και όλους εσάς που αγκαλιάσατε την προσπάθειά μας. 

Συνεχίζουμε ακόμα πιο δυνατά για τη νέα χρονιά!

(ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ) 

ΠΗΓΗ: FACEBOOK.COM/ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ

 

 

 

Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΗ Η ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ

Η Αγία Χρυσή γεννήθηκε στο χωριό Σλάτενα (σημερινή Χρυσή) της επαρχίας Αλμωπίας Νομού Πέλλης. Ο πατέρας της ήταν φτωχός και είχε τέσσερις θυγατέρες. Η Χρυσή ήταν ωραία στο σώμα και στην ψυχή.


Κάποτε, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλες γυναίκες στους αγρούς και μάζευε καυσόξυλα, την απήγαγε κάποιος Τούρκος και τη μετέφερε στο σπίτι του. Ο Τούρκος προσπάθησε με κολακείες να την εξισλαμίσει και να την κάνει γυναίκα του. Η Χρυσή όμως αντιστάθηκε και δυναμικά απάντησε: «Εγώ τον Χριστό μόνο γνωρίζω για νυμφίο μου, που δεν θα αρνηθώ και αν ακόμα με κομματιάσεις». Οι γονείς και οι συγγενείς της Χρυσής, με εξαναγκασμό των Τούρκων, την παρακαλούσαν να δεχτεί τον μωαμεθανισμό για να σωθεί. Αλλά η μεγαλόψυχη Χρυσή τους απάντησε ότι: «πατέρα έχω τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, μητέρα την Κυρία Θεοτόκο, αδελφούς δε και αδελφές έχω τους Αγίους και τις Αγίες της Εκκλησίας μας».

Μπροστά λοιπόν στη σταθερότητα της Χρυσής, οι Τούρκοι απάντησαν με φρικτά βασανιστήρια. Τελικά στις 13 Οκτωβρίου 1795 μ.Χ., κατέκοψαν το σώμα της με μαχαίρια και έτσι πανάξια έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου από τον Νυμφίο Χριστό.

ΠΗΓΗ

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΗΣΤΗ ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕ ΣΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ

Ο Άγιος Ληστής του Γολγοθά τιμάται από την ορθόδοξη εκκλησία αλλά ουδέποτε Ιερός Ναός είχε αφιερωθεί σε αυτόν!


Το 2014 ο Άγιος Ληστής απέκτησε το πρώτο του ναΰδριο (εκκλησάκι) σε όλο τον κόσμο!

Βρίσκεται στην "αγκαλιά" της Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Φιλοπτώχου Αδελφότητας "Η Οσία Ξένη", στη Θεσσαλονίκη και πλέον αποτελεί τον προστάτη άγιο της Διακονίας Αποφυλάκισης Απόρων Κρατουμένων.

 

 

"Ψυχή" τόσο της Αδελφότητας όσο και της Διακονίας ήταν ο αρχιμανδρίτης
πατέρας Γερβάσιος Ραπτόπουλος. Εκοιμήθη τον Μάρτιο του 2020.


Για 36 χρόνια ο πατέρας Γερβάσιος στεκόταν δίπλα από τους φυλακισμένους όλου του κόσμου, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή ή θρήσκευμα.


Η Διακονία του έγινε γνωστή σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη και το έργο του έχει αναγνωριστεί από τους πάντες.


Έχει βραβευτεί πολλές φορές, ενώ η φήμη του έφτασε έως την επιτροπή των βραβείων Νόμπελ.

Ήταν υποψήφιος τα έτη 2012, 2013 και 2014 για το Νόμπελ Ειρήνης, Φιλανθρωπίας και Κοινωνικής Προσφοράς, ανάμεσα σε μεγάλες προσωπικότητες όλου του κόσμου.

Το 2008, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας τού απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος.

Έλαβε πολλες ακόμη τιμητικές διακρίσεις.


Όμως, η Διακονία στερούνταν από έναν προστάτη άγιο.

Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να επιλέξει τον Άγιο Ληστή του Γολγοθά.


Ο πατέρας Γερβάσιος έψαξε στα βιβλία και με έκπληξη διαπίστωσε ότι κανένας ναός σε όλο τον κόσμο δεν ήταν αφιερωμένος στον πρώτο άγιο της Ορθοδοξίας.


«Βάλαμε στόχο να ανεγείρουμε στην έδρα της αδελφότητας και της διακονίας ένα μικρό ιερό ναό στη μνήμη του Αγίου μας. Έστω, ένα ναΰδριο για να προσευχόμαστε σε αυτό για όλους τους κρατούμενους της γης.
Να ανάβουμε ένα κερί γι' αυτούς.
Και για όσους πέθαναν στο χώρο των φυλακών, εντός και εκτός Ελλάδας.
Να μπορούμε να τελούμε στο δικό τους ναϋδριο, κάθε χρόνο, μία ορισμένη μέρα,
μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών τους.»  έλεγε.


Όμως ήταν αδύνατη η ανέγερση Ιερού Ναού. Το κόστος θα ήταν τεράστιο.
Γι' αυτό επέλεξαν ένα προκάτ ναϋδριο. Με μεγάλο κόπο, θυσίες, δόσεις και πολλές δωρεές από τους πιστούς, το ναΰδριο τοποθετήθηκε στην αυλή της αδελφότητας
στην Περαία Θεσσαλονίκης.


Η πρώτη λειτουργία τελέστηκε ανήμερα του εορτασμού του Αγίου Ληστή του Γολγοθά, την 12η Οκτωβρίου.

Έκτοτε, ο Άγιος αποτελεί τον προστάτη της Διακονίας Αποφυλάκισης Απόρων Κρατουμένων, η οποία έχει αποφυλακίσει περισσότερους από 15.000 κρατουμένους καταβάλλοντας τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια ευρώ.


Ο αεικίνητος γέροντας δεχόταν κάθε μέρα φαξ από αστυνομικά τμήματα και φυλακές. Τον ενημέρωναν για κάποιο άπορο κρατούμενο που δεν μπορούσε να βγει καθώς αδυνατούσε να πληρώσει το χρηματικό πρόστιμο.


Αμέσως γινόταν αξιολόγηση της καταστάσεως και κατατίθεντο τα χρήματα.


Άτομα βρίσκονται στα κρατητήρια για μικροαδικήματα.


Έχει τεθεί ως όριο τα 400 ευρώ για κάθε αποφυλάκιση.


Το χαμηλότερο ποσό που έχει πληρωθεί είναι 8,10 € και αφορούσε συνάνθρωπό μας που δεν είχε να εξαγοράσει δύο μέρες από τη συνολική ποινή που του είχε επιβληθεί.


Η κάθε περίπτωση εξετάζεται χωριστά.


Έχουν πληρώθει 9.900 € για καταδικασθέντα ο οποίος είχε υποστεί τρία εγκεφαλικά και η κράτησή του στις φυλακές θα σήμαινε βέβαιο θάνατο».️

ΠHΓH: Facebook.com "ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" 

ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΓΙΝΟΣ Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ

Άγιος Λογγίνος ο εκατόνταρχος. Ομολογητής και Μάρτυρας του Χριστού.

Καθημερινά γίνονται θαυμάσια πράγματα, τα οποία ή παραβλέπουμε ή

προσπαθούμε να τα ερμηνεύσουμε με την περιορισμένη ανθρώπινη λογική.
Με τον ορθολογισμό της ανθρώπινης σκέψης να κατανοήσουμε τα θαυμαστά.
Καλή η ανθρώπινη λογική, αλλά, να έχουμε ανοικτά πιο πολύ τα μάτια της ψυχής παρά του σώματος για να αντιλαμβανόμαστε τα θαυμαστά. Ο δρόμος προς την θέωση κατά χάρη δεν εξαρτάται από το επάγγελμά μας. Η προαίρεση η αγαθή και της ψυχής τα ανοικτά μάτια πολύ βοηθούν. Αναφερόμαστε στον εκατόνταρχο του Ευαγγελίου, που ήταν παρών κατά την διάρκεια της Σταύρωσης του Θεανθρώπου. Τα ιερά Ευαγγέλια δεν αναφέρουν το όνομά του, απλά γράφουν «εκατόνταρχος»‧ τον βαθμό του στην στρατιωτική ιεραρχία των Ρωμαίων της εποχής. Η Ιερά Παράδοση μας κληροδότησε το όνομα Λογγίνος. Εκατόνταρχος ονομάζετο διότι ήταν επικεφαλής εκατό στρατιωτών. Καταγόταν από την Σανδιάλη της Καππαδοκίας και ήταν μέλος της Ιουδαϊκής Συναγωγής. Στους χρόνους της
επίγειας ζωής του Χριστού ήταν υπό τας διαταγάς του Πόντιου Πιλάτου.
Ο Λογγίνος έλαβε εντολή από τον Πόντιο Πιλάτο να επιστατήσει με τους
στρατιώτες του των φρικτών Παθών του Χριστού και της Σταυρώσεώς Του.
Ήταν αυτόπτης μάρτυρας των βασανιστηρίων, των ύβρεων και χλευασμών αλλά και της Σταυρώσεως του Λόγου του Θεού στον Γολγοθά. Οι μαθητές του Χριστού για τον φόβο των Ιουδαίων κρύφτηκαν. Ο Λογγίνος είναι κοντά Του, δίπλα Του. Δεν είναι μόνο το «επαγγελματικό» καθήκον. Αυτό που αισθάνεται είναι κάτι άλλο. Η προαίρεσή του η αγαθή του λέγει ότι ο Χριστός δεν είναι κοινός άνθρωπος.
Πράγματι, την έκτη ώρα ο ήλιος έχασε το φως του και η γη βυθίστηκε στο σκοτάδι για τρεις ώρες (Ματθ. κζ' 45, Μάρ. ε' 33 και Λουκ. κγ' 44).

Την ενάτη ώρα ο Κύριος παραδίδει το πνεύμα Του, όχι ως κοινός άνθρωπος. Δεν περιήλθε σε κωματώδη κατάσταση αν και ήταν έξι ώρες σταυρωμένος. Πριν παραδώσει το πνεύμα Του αναβόησε: «ηλί, ηλί, λιμά σαβαχθανί» δηλαδή «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλειπες» (Ματθ. κζ 46, Μάρ.κου ιε, 34).Έπειτα, γράφουν τα Ευαγγέλια : «Και φωνήσας φωνή μεγάλη ο Ιησούς είπε˙ πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μου˙ και ταύτα ειπών, εξέπνευσεν˙ ιδών δε ο Εκατόνταρχος το γενόμενον εδόξασε τον Θεόν, λέγων, όντως ο άνθρωπος ούτος δίκαιος ήν» (Λουκ.ά κγ' 46 – 47). 

Αμέσως, με τον θάνατο του Θεανθρώπου, η γη σείεται από σεισμό, το καταπέτασμα του ναού σχίζεται σε δυο κομμάτια, βουνά και πέτρες ανοίγουν και νεκροί ανασταίνονται και πορεύονται στην πόλη(Ματθ. κζ' 51-53, Μάρ. ιε' 38 και Λουκ. κγ' 45-46). Τα πρωτόγνωρα και θαυμαστά αυτά γεγονότα είδε ο Λογγίνος και τρόμαξε. Η αγαθή του προαίρεση πείστηκε ότι αυτά τα θαύματα δεν έγιναν τυχαία.
Ο Σταυρωθείς δεν είναι κοινός θνητός και αναφωνεί - ομολογεί : «Αληθώς ο άνθρωπος ούτος, Υιός ήν Θεού» (Μάρ. ιε' 39, Λουκ. κγ' 47 και Ματθ. κζ' 54). 

Ο Άγιος Λογγίνος γίνεται ο πρώτος ομολογητής της Θεότητος του Κυρίου μετά τον ληστή. Το ίδιο ομολογούν και οι στρατιώτες του (Ματθ. κζ' 54).

Η ομολογία έγινε από τον Άγιο Λογγίνο που είχε καθαρή καρδιά και αγαθή διάθεση και όχι από τους μοχθηρούς γραμματείς και φαρισαίους. Ο Άγιος ομολογεί ενώπιον των φαρισαίων : «Αληθώς ο άνθρωπος ούτος, Υιός ήν Θεού». Ο Θεός του επιφυλάσσει και άλλη «τιμή». Διατάχθηκε από τον Πιλάτο να φυλάξει με την κουστωδία του τον τάφο του Χριστού, για να μη το κλέψουν οι μαθητές Του. Έτσι, συγκλονίστηκε από τον μεγάλο σεισμό αυτός και οι στρατιώτες του. Έγινε αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας της αναγγελίας της Αναστάσεως του Κυρίου από τον λευκοφορεμένο άγγελο προς τις μυροφόρες. Υψίστη τιμή να είναι παρών σε αυτή την στιγμή. Για αυτό έλεγε: «Τώρα, ποιος μπορεί να μου κλονίσει το "πιστεύω" μου. Ιδού ο κενός Τάφος, τα εντάφια, το σουδάριο, ο αποκυλισθείς λίθος».

Πληροφορηθέντες οι Γραμματείς την Ανάσταση του Χριστού αρχίζουν να διαδίδουν ότι οι μαθητές Του έκλεψαν το σώμα Του την νύκτα και αφού δωροδόκησαν αρκετούς στρατιώτες προσπάθησαν να «πείσουν» τον Άγιο και δυο στρατιώτες. Αρνήθηκαν την πίεση και διακήρυξαν σθεναρά την Θεότητα του Κυρίου. 

Οι αμετανόητοι Φαρισαίοι και Γραμματείς αποφασίζουν να τους σκοτώσουν. Ο Άγιος πετά την χλαμύδα και την ζώνη και αναχωρεί για την Καπαδοκία, όπου κηρύττει «Χριστόν εσταυρωμένον και αναστάντα εκ νεκρών».. Μαζί του και οι δυο στρατιώτες. 

Πολλοί ακούγοντας τον Άγιο ασπάζονται τον Χριστιανισμό.

Οι Χριστομάχοι Ιουδαίοι με δωροδοκία αναγκάζουν τον Πιλάτο να καταγγείλει τον Άγιο στον Καίσαρα της Ρώμης Τιβέριο ως εχθρό της Ρώμης. Ο Τιβέριος υπογράφει διάταγμα για την θανατική καταδίκη του Αγίου και των δυο στρατιωτών. Ο Πιλάτος στέλνει στρατιώτες να συλλάβουν και να θανατώσουν τον μακάριο Λογγίνο.
Ο Άγιος μαζί με τους στρατιώτες ζουν ήρεμη κοινοβιακή ζωή έξω από την πόλη. Οι στρατιώτες φθάνουν στο σπίτι και χωρίς να τον γνωρίσουν του ζητούν να τους πληροφορήσει που βρίσκεται ο Λογγίνος και οι στρατιώτες του και δεν αναφέρουν τον πραγματικό λόγο της αναζήτησης. Ο Άγιος πήρε την πληροφορία ότι αυτοί θέλουν να τον συλλάβουν και να τον σκοτώσουν. Ο Άγιος απαντά: 

«Μην ανησυχείτε, εγώ θα σας τον υποδείξω αυτόν που ζητείτε». Δίνει εντολή στους οικείους του: «Πολυτελή παραθήσωμεν τράπεζαν, τοις επί το δείπνον ημών καλούσι το βασιλικόν» . Στο δείπνο οι στρατιώτες αποκαλύπτουν τον σκοπό της αναζήτησης του Λογγίνου. Ο Άγιος δεν δραπετεύει για να σώσει το κεφάλι του αλλά καλεί να έλθουν και οι δυο στρατιώτες και παραθέτει αβραμιαία φιλοξενία.
Μετά από ημέρες τρεις έρχονται και οι δυο στρατιώτες του. Και οι τρείς με χαρά ζητούν να εκτελέσουν την αποστολή τους οι φιλοξενούμενοι στρατιώτες. Στην αρχή αμφιβάλλουν αν είναι πράγματι αυτοί οι καταζητούμενοι. Αισθάνονται άσχημα για την άψογη φιλοξενία. Τελικά πείθονται οι στρατιώτες και αποκεφαλίζουν και τους τρείς. Οι ψυχές τους λαμβάνουν τα αμάραντα στεφάνια της δόξης.
Τα κεφάλια των αποκεφαλισθέντων παραδίδονται στον Πιλάτο ως αποδεικτικά στοιχεία. Ο Πιλάτος τα πετά σε χωματερή και η κεφαλή του Αγίου ανευρίσκεται με θαυμαστό τρόπο μετά από χρόνια πολλά από την τυφλή Άννα που βρίσκει το φως της.

Στο Λογγίνο και στους δύο στρατιώτες του «εχαρίσθη το υπέρ Χριστού, ου μόνο εις αυτόν πιστεύειν, αλλά και υπέρ αυτού πάσχειν» (Φιλιπ. α' 29). 

Το ημερολόγιο έγραφε 16 Οκτωβρίου, ημερομηνία που τιμά η Αγία μας Εκκλησία την ετήσια μνήμη τους.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ - ΕΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ

Διονύσιος Αρεοπαγίτης. 

Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Σε κύκλους προοδευτικών, δήθεν, ανθρώπων και εγγραμμάτων λέγεται ότι η 
γνώση διώχνει την χριστιανική πίστη. Ο εγγράμματος αντιλαμβάνεται το λάθος της Ορθοδοξίας. Σφάλμα τεράστιο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σφάλμα από αυτό. Οι μεγάλοι επιστήμονες με καθαρή καρδιά και προαίρεση ασπάζονται την Αλήθεια της Ορθόδοξης Διδασκαλίας. Εν τάχει αναφέρομε τον Ιερό Χρυσόστομο, Μέγα Βασίλειο και τον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη.

Στο παρόν κείμενο με τις μικρές μου δυνάμεις θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ο Διονύσιος γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 μ. Χ. από οικογένεια επιφανή και έλαβε μεγάλη μόρφωση. Η Αθήνα ήταν ξακουστή για την σοφία των κατοίκων της. Ο Διονύσιος ήταν ειδωλολάτρης, με καλή καρδιά και αγαθή προδιάθεση. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό. Για την μεγάλη μόρφωση που είχε και τη δικαιοσύνη που τον διέκρινε ορίστηκε μέλος του Αρείου Πάγου. Ήταν ένας από τους εννέα βουλευτές. Ζούσε ως Χριστιανός πριν
γνωρίσει τον Χριστό.

Το 33 μ. Χ. βρίσκεται στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου για ανώτερες σπουδές. Μια μέρα, ενώ ήταν μεσημέρι, βλέπει τον ήλιο να χάνει το φως του και η γη να σείεται από ισχυρό σεισμό. Εκείνη την στιγμή ο Σωτήρας μας Χριστός σταυρωνότανε από τους άνομους Ιουδαίους και η φύση δεν μπορούσε να βλέπει τον δημιουργό της πάνω στον Σταυρό απαθής. Ο ευσεβής Διονύσιος αναφώνησε: «Ή θεός τις πάσχει, ή το παν απόλλυται»! Σημείωσε στο ημερολόγιό του την ημερομηνία, ημέρα και ώρα που έγιναν τα συμβάντα. Χαράχτηκαν στην μνήμη του και τον απασχολούσαν.
Αφού τελείωσε τις σπουδές του γύρισε στην Αθήνα και ανέλαβε στη θέση
του Αρεοπαγίτη απονέμοντας δικαιοσύνη.

Το 49 μ.Χ. ήλθε στην Αθήνα ο φλογερός Απόστολος Παύλος για να κηρύξει την νέα θρησκεία, την Αλήθεια του Χριστού. Έτρεξαν να τον ακούσουν πολλοί άνθρωποι και φιλόσοφοι της εποχής και ο Διονύσιος. Σε ομιλία του ο Παύλος ανέπτυξε για τον «Άγνωστο Θεό» τον οποίο πιστεύουν χωρίς να τον γνωρίζουν. Είπε, λοιπόν, ο απόστολος : «Ω, άνδρες Αθηναίοι, εγνώρισα ότι είσθε θεοσεβέστεροι και ευλαβέστεροι από τους άλλους ανθρώπους, διότι διερχόμενος από ταύτην την πόλιν σας, και βλέπων τα σεβάσματά σας, εύρον βωμόν, εις τον οποίον δεν έχετε κανένα είδωλον, αλλ’ έχετε αναγράψει επ’ αυτού ΤΩ ΑΓΝΩΣΤΩ ΘΕΩ. Αυτόν λοιπόν τον αληθή Θεόν, τον οποίον αγνοούντες ευσεβείσθε, εκείνον κηρύττω και αυτόν σας αναγγέλλω, ότι αυτός όλον τον κόσμον εποίησεν, ορατόν τε και αόρατον.
Ο αληθής ούτος Θεός είναι ανενδεής και δεν χρειάζεται τίποτε από ημάς, αλλ αυτός μας δίδει την πνοήν και την ζωήν και όλα όσα χρειαζόμεθα, ως ελεήμων και εύσπλαγχνος , αυτόν όθεν τον όντως αληθή Θεόν έχω πόθον να σας καταστήσω γνωστόν, να τον εννοήσετε και να τον εύρητε ψηλαφώντες, αν και δεν είναι μακράν από ημάς, αλλά, καθώς είπεν και κάποιος εκ των ημετέρων φιλοσόφων «εν αυτώ ζώμεν» ( Πράξ. Ιζ΄,28) και δι αυτού κινούμεθα και εις αυτόν ευρισκόμεθα. Λοιπόν επειδή είμεθα γένους του Θεού, δεν είναι πρέπον να νομίζωμεν τον χρυσόν και τον άργυρον και πάσαν άλλην ύλην, ότι είναι όμοια του Θεού, αλλά, ας μετανοήσωμεν δια τα εξ αγνοίας ημών ανομήματα, ίνα και ο Θεός συγχωρήσει ημάς ως συμπαθέστατος».

Ο λόγος του Παύλου άφησε άφωνους τους φιλοσόφους . Μόνο ο Διονύσιος εκάλεσε τον Παύλο στο σπίτι του, όπου ο απόστολος του μίλησε για την
Θεία οικονομία, την γέννηση, την διδασκαλία, και την Σταύρωση, την Ανάστασή Του και την Ανάληψή Του στους ουρανούς. Διαπίστωσε ο Διονύσιος από το ημερολόγιό του ότι τα θαυμαστά γεγονότα έγιναν την ώρα της Σταυρώσεως του Κυρίου.Αμέσως ζήτησε να βαπτιστεί αυτός και η οικογένειά του. Από τον λόγο του Παύλου αρνήθηκε τα είδωλα η Δάμαρις. Μετά την βάπτιση του Διονυσίου αρκετοί πίστευσαν στον Χριστό. Ο Απόστολος Παύλος χειροτόνησε τότε επίσκοπο των Αθηνών τον θείον και θαυμαστόν Ιερόθεον , ο οποίος δίδαξε τον Διονύσιον και άλλα απόκρυφα και θεία Μυστήρια, τα οποία είχε διδαχθεί από τον Παύλο. Διάδοχος του Ιεροθέου χειροτονήθηκε ο Άγιος Διονύσιος και αξιώθηκε της Θείας
Χάριτος και δια τούτο φιλοσοφεί και λογογραφεί «Περί Ουρανίου Ιεραρχίας των Υπερκοσμίων Αγγέλλων», «Περί Καταφατικής και Αποφατικής Θεολογίας», « Περί Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας», « Περί Θείων Ονομάτων» και έτσι άφησε πλούσια ιερή γραπτή παρακαταθήκη.

«Εξ αιτίας της μεγάλης αγάπης που είχε προς τον Σωτήρα ημών Χριστό, όταν πληροφορήθηκε ότι η Παναγία ήταν ζωντανή πήγε να επισκεφθεί την αειπάρθενο Δέσποινα. Βλέποντας την θεία μορφή Αυτής και θαυμάσιον ωραιότητα και τους Αγγέλλους να την φυλάττουν και ακούσας εκείνα τα ουράνια λόγια ομολόγησε ότι και το είδος και οι χαρακτήρες της εμαρτύρουν Θεού Μητέραν κατά αλήθειαν», γράφει ο συναξαριστής. Αφού παρέμεινε αρκετές ημέρες, χάρηκε την παρουσία Της και ωφεληθείς τα μέγιστα αναχώρησε για κήρυγμα αποστολικό σε διάφορες πόλεις και χώρες. Επιστρέφει στην Αθήνα και συνεχίζει την διαποίμανση του ποιμνίου του.
Όταν η Κυρία Θεοτόκος εκοιμήθη παρέστη στην κηδεία Της και ο Άγιος Διονύσιος, αρπαγείς υπό νεφέλης όπως οι Απόστολοι και άλλοι Ιεράρχες. Κατά τους τελευταίους χρόνους του αυτοκράτορα Νέρωνα πήγε στη Ρώμη να αποχαιρετήσει τον διδάσκαλόν του Παύλο και ήταν παρών στην αποκεφάλιση του Παύλου. Επιστρέφει στην Αθήνα. Ξαναπηγαίνει στη Ρώμη εξαπλώνοντας το κήρυγμα της ευσεβείας. Εκεί συναντήθηκε με τον Άγιο Κλήμεντα , τον επίσκοπο της Ρώμης, και κατά παρακίνηση εκείνου μεταβαίνει στην Γαλλία. Στο Παρίσι έκτισε εκκλησία μικρά και ευκτήριο οίκο. Εκεί δίδασκε και επιτελούσε πολλά θαύματα. Πολλοί άνθρωποι ασπάζονται τον Χριστιανισμό.

Ο αποστάτης δαίμονας βλέποντας να μειώνεται ο αριθμός των ειδωλολατρών
παρακίνησε κάποιους να κατηγορήσουν τον Διονύσιο στον βασιλέα Δομετιανό. 

Ο βασιλέας θύμωσε και διέταξε να προσαγάγουν τον Άγιο ενώπιόν του. Με λόγια προσπαθεί να πείσει τον Άγιο να απαρνηθεί τον Χριστό και να λατρεύσει τα είδωλα, άκουσε από το στόμα του γενναίου Διονυσίου : «Μεγάλην σας αγνωσία είναι, κατά αλήθειαν, να προσκυνείτε λίθους και ξύλα και άλλας ύλας αναισθήτους, και να λέγετε ότι ήσαν θεοί οι πόρνοι και φονείς και φιλήδονοι, οίτινες έκαναν τόσας
αισχρουργίας, ώστε αισχύνομαι να τας αναφέρω, δια να μη μολύνω τα χείλη μου». Μετά από αυτήν την απάντηση ο βασιλιάς διέταξε τον αποκεφαλισμό των τριών Αγίων‧ του Διονυσίου και των μαθητών του Ρουστικού και Ελευθερίου. 

Τιμάται η μνήμη των την 3η Οκτωβρίου κάθε έτους.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

 

Η Γερόντισσα Αναστασία και η Μονή της Κυράς των Αγγέλων στην Λευκίμμη Κέρκυρας

 

Η Γερόντισσα Αναστασία, η τελευταία κτίτωρ και ανακαινιστής της Μονής της Κυράς, εγεννήθη το έτος 1910 εις τον συνοικισμό Βλαχάτικα του χωρίου Αγίων Θεοδώρων Λευκίμμης, εκοιμήθη σαν σήμερα στις 22 Σεπτεμβρίου του 1979, 26 χρόνια πριν.
Κατά την ανακομιδή των λειψάνων της αυτά ευωδίαζαν και για τον λόγο αυτό, αλλά και για όλη την προσφορά της και τα θαυματά της, έχουν ξεκινήσει διαδικασίες για την Αγιοκατάταξή της.

Ο πατήρ της ωνομάζετο Χαράλαμπος Βλάχος και η μήτηρ της Ελένη Βλάσση. Ήσαν πτωχοί αγρότες, άνθρωποι του μόχθου, τίμιοι και ευσεβείς. Η θεοσεβής μήτηρ της Ελένη εις νεαρά ηλικία, αξιώθηκε θεϊκής οπτασίας προ του κατεστραμμένου ιερού σκηνώματος της Παναγίας της Κυράς. Η Γερόντισσα ήτο δίδυμος με την Διαμαντίνα Βλάχου-Κουρή και είχε ακόμη τέσσαρας αδελφάς, τας: Ασημίνα, Αρετούσα, Θεοδώρα και Ιωαννέτα. Επίσης είχε και δύο αδελφούς, τον Συμεών και τον Στυλιανόν. Από τους αδελφούς και αδελφάς της Γεροντίσσης απέκτησε τέκνα μόνον ο Συμεών, τον αριθμόν τρία.

Εις την οικογένεια της ευρίσκοντο και δύο ενάρετοι ρασοφόροι....

Η Γερόντισσα Αναστασία εγκαθίσταται στην Κυρά

Η Αναστασία όταν ήταν δέκα ετών διαβαίνουσα από την κατεστραμμένη Εκκλησία της Κυράς, αφού έκαμε το σημείο του Τιμίου Σταύρου άκουσε μία γλυκεία γυναικεία φωνή, η οποία ερχόταν από το κωδωνοστάσιο του ναού να της λέγη: «Είναι κρίμα ο οίκος μου να είναι έρημος. Εσύ τέκνον μου εκλήθης διά να φτιάξης την Εκκλησίαν και την Μονήν Μου».

Εις τα δεκατέσσαρά της χρόνια εμφορουμένη από θειο πόθο γι' ολοκληρωτική αφιέρωσι στον Χριστό η Αναστασία εγκαταλείπει την πατρική της οικία και εγκαταβιοί στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου εις τα Μελίκια Λευκίμμης όπου και ενδύεται το ράσο. Εκεί αποδύεται σε αυστηρούς ασκητικούς αγώνας, ενθυμουμένη πάντοτε την εντολή της Παναγίας. Με υπομονή, προσευχή και πνευματική πρόοδο περνούν 9 χρόνια έως ότου καταρτισθή στην μοναχική ζωή πλήρως.

Το έτος 1933, με την ευλογία της Μονής της μετανοίας της, αποχωρεί από τον Άγιο Νικόλαο και εγκαθίσταται οριστικά στην Κυρά. Τα πάντα γύρω της μαρτυρούν την εγκατάλειψι και αδιαφορία. Οι τοίχοι του ναού είναι γκρεμισμένοι. Στον χώρο του ναού φύονται αγριοσυκιές. Επάνω στην Αγία Τράπεζα ευρίσκει ένα σκουριασμένο κονσερβοκούτι, το οποίο εχρησιμοποιείτο ως κανδήλα. Κοιμάται αρχικώς στο ύπαιθρο έως ότου εγκατασταθή στο μοναδικό κελλί το οποίο έκτισαν ειδικά γι' αυτήν οι συγγενείς της.

Η ασκητική πρακτική της Γεροντίσσης

Νηστεύει υπέρ μέτρον. Κάνει συχνότατα τριήμερα. Εσθίει μία φορά την ημέρα μετά την δύσι του ηλίου. Συνήθως άρτον εξηραμμένον άνευ ελαίου ακόμη και τα Σαββατοκύριακα και τις μεγάλες εορτές. Ποτέ της δεν χορταίνει το φαγητό της ακόμη κι αν αυτό είναι ολίγα νερόβραστα αγριολάχανα. Από την αδιάκοπη νηστεία παθαίνει θυρεοειδή και αβιταμίνωσι. Η υγεία της κλονίζεται κι όμως η αγάπη του Χριστού φλογίζει το είναι της. Κατά την μαρτυρία της υποτακτικής της μοναχής Αναστασίας Καστρινού, το σώμα της ήταν ένα ξύλο τετυλιγμένο στα ράσα. Στον λαιμό της έφερε μία τεράστια κοίλη σε μέγεθος πορτοκαλιού εξαιτίας του θυρεοειδούς.

Ουδέποτε έκαμε παράπονο για την ασθένεια της ούτε και επισκέφθηκε ιατρό για να υποβληθή στην αναγκαία εγχείρησι ή να της χορήγηση φάρμακα. Ένας ιατρός προσπάθησε να την εξετάση και εκείνη τον επετίμησε λέγουσα: «Κοίταξε να αλλάξης την ζωήν σου διότι είσαι βουτηγμένος εις την αμαρτίαν».

Πηγή: Ιερά Μονή Πακτοκράτορος Μελισσοχωρίου


    

                                       

 

Η μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου Κυράς των Αγγέλων στη Λευκίμμη

Περιβάλλεται από ελιές, αμπέλια και οπωροφόρα δένδρα. Περικλείεται από τείχος και είναι κτισμένη σε ένα λόφο στα νότια της Κέρκυρας και η ιστορία φτάνει μέχρι τον 17ο αιώνα. Ο λόγος για τη μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου Κυράς των Αγγέλων που βρίσκεται ένα χιλιόμετρο έξω από τη Λευκίμμη και απέχει από την πόλη της Κέρκυρας σαράντα χιλιόμετρα. Αρχικά, ο ναός χτίστηκε το 1696 από την οικογένεια του Κερκυραίου ευγενούς Βαρλαάμ Καποδίστρια.

Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, αυτός ο ναός μαζί με το ναό της Παναγίας στον Αρκουδίλα ήταν τάματα των γιών του ευγενούς καθώς κινδύνεψαν να πνιγούν ενώ ψάρευαν. Πληροφορούμαστε από έναν ανώνυμο κατάλογο των εκκλησιών της Κέρκυρας το 1700 ότι ο ναός ήταν ήδη κατεστραμμένος. Αργότερα, από μια απογραφή των μονών και των ναών του νησιού μαθαίνουμε ότι η παλαιότερη ονομασία του ναού ήταν Παναγία της Κοκκινάδας και ότι είναι ανήκε στη Βαρωνία Δονά Μινότο και ότι είχε υψηλά εισοδήματα. Στη συνέχεια γύρω από το ναό κτίστηκαν κι άλλα οικοδομήματα.

Τα κτίρια αυτά λειτούργησαν ως λοιμοκαθαρτήριο το χειμώνα του 1815-1816 όταν ξέσπασε πανούκλα στο Μαραθιά. Στα χρόνια της αγγλικής κατοχής, δόθηκε εντολή να καούν όλα τα κτήρια πλην του ναού για λόγους απολύμανσης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο ναός να αρχίζει να ερειπώνει και η περιοχή για τον κόσμο να είναι αδιάβατη. Η μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου Κυράς των Αγγέλων στη Λευκίμμη

Το 1933 η γερόντισσα Αναστασία φτάνει στην Κέρκυρα και με τη δράση της αναμορφώνει την παλιά μονή και δύο χρόνια αργότερα το επανιδρύει. Το 1965 οι μοναχές έγιναν επτά ενώ τώρα πλέον ζουν στη μονή μόνο δύο. Στη σημερινή του μορφή το Καθολικό είναι μονόκλιτη βασιλική με ενσωματωμένα εξωτερικά τόξα σε δύο επάλληλες σειρές.

Εντός του Καθολικού υπάρχουν αγιογραφίες του 17-18ου αιώνα. Ξεχωρίζει η εικόνα της Κυράς των Αγγέλων στο τέμπλο του ναού όπου δύο άγγελοι στεφανώνουν τη Θεοτόκο με διάδημα. Στο βόρειο εσωτερικό τοίχο στα κειμήλια της μονής είναι και η εικόνα της Αναλήψεως. Λίγο πιο πέρα από το κοιμητήριο της μονής δεσπόζει το καμπαναριό με τις τρεις καμπάνες που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της κερκυραϊκής αρχιτεκτονικής. Η μονή της Κυράς των Αγγέλων εορτάζει στις 15 Αυγούστου.

Πηγές: imcorfu.gr, saint.gr, kritestravel.gr Συντάκτης: Νίκος Στούπης

 

 

Θαυμαστά περιστατικά από τον βίον της Γεροντίσσης Αναστασίας - Πηγή: Ορθόδοξη Πορεία

Μαρτυρία Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Μαμάλου

Προλέγει το μέλλον των δύο εξαδέλφων
Κατά το έτος 1958, δύο αγοράκια 12-13 ετών, ο Αναστάσιος Μάμαλος και ο εξάδελφός του Γρηγόριος, επεσκέφθησαν την Κυράν και εζήτησαν την Γερόντισσα Αναστασία. Η αδελφή Αγγελική έσπευσε να ενημερώση την Γερόντισσα, η οποία κατ’ εκείνη την ώρα εργαζόταν στους αγρούς.

Η Γερόντισσα χωρίς καλά-καλά να ιδή τα παιδιά, άρχισε να φωνάζη: «Καλώς τον Ανάσταση και τον Γρηγόρη. Δυό παιδάκια, δυό αρνάκια, και τα δυο τα χρυσά μου θα φορέσουν τα ρασάκια. Το ένα θα τα κρατήση και το άλλο θα τα πετάξη». Αυτό και έγινε με την πάροδο του χρόνου….

Ύστερα από χρόνια ο Ανάστασης και κατόπιν Ιουστίνος μοναχός, εχειροτονήθη διάκονος και εσκέφθη να προσκυνήση την Κυράν και να ιδή και την Γερόντισσα. Τηλέφωνο στην Κυράν δεν υπήρχε. Όμως από το τηλέφωνο του ουρανού, η Γερόντισσα επληροφορήθηκε την επίσκεψι του διακόνου και έσπευσε να τον συναντήση στην διασταύρωσι του δρόμου έξωθεν της Μονής, βαστάζουσα αναμμένο θυμιατήρι… Όταν δε εχειροτονήθη ιερεύς, επισκεπτόμενος και πάλιν την Μονή, ευρήκε την Γερόντισσα να τον αναμένη στην διασταύρωσι βαστάζουσα το Ιερόν Ευαγγέλιο….

 

 

 

 

 
Κάθε επίσκεψις στην Κυράν διά τον ιερομόναχον Ιουστίνον ήταν και μία έκπληξις. Σήμερα που διακονεί ως Ηγούμενος στην Ιερά Μονή της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος παρά το φρέαρ του Ιακώβ εις την Νεάπολι της Σαμάρειας, ενθυμείται με ιδιαίτερη συγκίνησι τα ανωτέρω συμβάντα και δέεται υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της Γεροντίσσης Αναστασίας…


Μαρτυρία Αρχιμανδρίτου Πολυκάρπου Ζερβού

Προλαμβάνει το φονικό

Στο χωριό Αργυράδες ζούσε ένας ευλαβής νεανίας ο οποίος εργαζόταν στο οικογενειακό αρτοποιείο αυτού. Όταν δε ήλθε σε νόμιμη ηλικία αρραβωνιάστηκε μια κόρη, η οποία δυστυχώς ήταν ζωηρή και ατίθαση και εγένετο σκάνδαλο για την μικρή κοινωνία του χωριού. Παρ’ όλες τις συστάσεις του νέου, η κοπέλλα παρέμενε αδιόρθωτη. Γι’ αυτό και ο νέος της ανεκοίνωσε την αμετάκλητη απόφασί του όπως διαλυθή ο αρραβώνας. Η νεαρά έσπευσε να το ανακοινώση στους οικείους της, ο δε πατήρ και ο αδελφός της εσχεδίασαν μυστικώς να δολοφονήσουν τον νέο.

Κατ’ εκείνη την νύκτα η Γερόντισσα το επληροφορήθηκε στην προσευχή της και αμέσως μόλις εξημέρωσε, αφού γονυκλινής ασπάσθηκε την θαυματουργόν εικόνα, ανήσυχος εξήλθε του ναού.
«Πού πηγαίνεις, Γερόντισσα, πρωί – πρωί;» την ερώτησε η αδελφή Νεκταρία, κύπτουσα για να πάρη την ευχή της. «Πάω να προλάβω ένα φονικό, παιδί μου» απήντησε η Γερόντισσα εξερχόμενη της μοναστηριακής μάνδρας.

Μετά από λίγο η Γερόντισσα έφθασε στο αρτοποιείο και ανεκοίνωσε στον έκπληκτο νέο τα περί διαλύσεως του αραβώνος του. «Η Παναγία μού είπε, παιδί μου, να μην διαλύσης τον αρραβώνα, διότι ο πατήρ και ο αδελφός της κοπέλλας σχεδιάζουν να σε φονεύσουν με ενέδρα. Να την υπανδρευθής και να την συμβουλεύσης μετ’ αγάπης και υπομονής. Αν δεν αλλάξη διαγωγή και δεν πορευθή κατά πώς θέλει ο Θεός, τότε Εκείνος πριν περάση ένα έτος, θα την πάρη με φυσικό θάνατο».

Ο άγνωστος στην Γερόντισσα νέος ήταν ευσεβής και καλόγνωμος και επείσθηκε στα λόγια της. Υπεσχέθηκε ότι θα κάμη υπακοή στην εντολή της Παναγίας. Δεν διέλυσε τον αρραβώνα, ενυμφεύθη την κοπέλλα και καθημερινώς την ενουθέτει.
Εις μάτην όμως. Εκείνη πεισματικά δεν υπήκουε στις παραινέσεις του συζύγου της.

Μετά την παρέλευσι ενός έτους, ασθένησε ξαφνικά και εκοιμήθη κατά τους λόγους της Γεροντίσσης.
Το επόμενο έτος ο νέος ενυμφεύθηκε άλλη νέα και έγινε ένας αξιοζήλευτος πολύτεκνος οικογενειάρχης…


Αρχάς του Σεπτεμβρίου του 1979, η Γερόντισσα ευρίσκετο ανήμπορος στο κελλάκι της όταν εδέχθηκε την επίσκεψι του πνευματικού και φιλόστοργου Μητροπολίτου της νήσου, μακαριστού Πολυκάρπου Βαγενά. Συνεζήτησαν με την Γερόντισσα, την ευλόγησε πατρικώς και απεχώρησε. Η αγαθή Γερόντισσα έχουσα γνωρίσει την αδιαφορία εκ της διοικούσης Εκκλησίας και έχουσα αντιμετωπίσει τα προβλήματα της Μονής άνευ συμπαραστάσεως των ιθυνόντων, δεν ηδύνατο να πιστεύση ότι ο Μητροπολίτης της ως φιλόστοργος πατήρ εισήλθε στο κελλί της, και ως εκ τούτου, ενετράπη να του αναθέση την μέριμνα της Μονής μετά τον θάνατό της.

Συναισθανόμενη το τέλος της, την Παρασκευή 14η Σεπτεμβρίου 1979, εκάλεσε στο κελλί της τον εφημέριο της Μονής, τον ευλαβή λεύϊτη Νικόλαο Βούλγαρη, ο οποίος συνέδραμε υλικώς και πνευματικώς το έργο της Γεροντίσσης. Αφού εξωμολογήθηκε τους λογισμούς της, του εζήτησε να σύνταξη την υπ’ αριθ. 4/14-9-1979 αναφορά του για την κατάστασι της Ιεράς Μονής και να προσκαλέση τον Μητροπολίτη για να την εξομολογήση και να συζητήση μαζί της.

Η αναφορά εισήλθε στο αρχείο της Ιεράς Μητροπόλεως με αριθμόν 2808/18-9-1979 και την επομένη, ήμερα Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 1979, το απόγευμα, ο Μητροπολίτης διέβη το κατώφλι της Μονής. Κατευθύνθηκε στο κελλί της Γεροντίσσης και την εξο¬μολόγησε. Ευθύς αμέσως ο ίδιος εκάλεσε την αδελφή Αγγελική, η οποία έμελλε να διαδεχθή την Γερόντισ¬σα στην Ηγουμενία και τον εφημέριο Νικόλαο Βούλ¬γαρη και άρχισε να διαβάζη την Ακολουθία του Σχή¬ματος. Έβγαλε από τον κόρφο του το Σχήμα, το επέρασε στην Γερόντισσα και ένδακρυς επρόφερε το ό¬νομα «Αμβροσία». Έτσι η Γερόντισσα εδέχθηκε από τον φιλομόναχο Επίσκοπο την θεία δωρεά του Μεγά¬λου και Αγγελικού Σχήματος ετοιμασθείσα καταλλήλως διά του Ιερού Ευχελαίου, της Ιεράς Εξομολογήσεως και της Θείας Κοινωνίας διά την Βασιλεία των Ουρανών….

https://www.worldenergynews.gr/agiologio/articles/574108/i-gerontissa-anastasia-kai-i-moni-tis-kyras-ton-aggelon-stin-lefkimmi-keryras

Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ερυθρών - Ιερά Παράκληση και Λιτανεία Αγίων Θεράποντος επισκόπου Κύπρου - Εφραίμ του εν Νέα Μάκρη - Παρασκευής της Αθληφόρου

 

Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ερυθρών.

Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου και ώρα 18:00 θα τελεστεί Ιερά Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο και τους θαυματουργους Αγίους: Θεράποντα επίσκοπον Κύπρου, Εφραίμ τον εν Νέα Μάκρη και Παρασκευή της αθληφορου.

Θα ακολουθήσει Λιτανεία των Ιερών Εικόνων και αρτοκλασία μετά Αγιασμού, υπέρ υγείας και προστασίας όλων ημών.