Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - ΑΘΛΟΦΟΡΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ


Αγία Παρασκευή αθλοφόρος μάρτυς Χριστού.

Οσιοπαρθενομάρτυς ή Αγία Παρασκευή, το σύνηθες όνομα που χρησιμοποιείται, μεγάλη Αγία της Εκκλησίας. Για την αγάπη της προς τον Χριστό αρνήθηκε πλούτη, δόξα και τιμές και όχι μόνο. Πρόσφερε την ίδια της τη ζωή για την δόξα του Χριστού. Την τιμάμε και την ευλαβούμαστε ιδιαιτέρως οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πανταχού της γης. 


Η Παρασκευή γεννήθηκε από πλούσιους Έλληνες γονείς‧ τον Αγάθωνα και την Πολιτεία σε προάστιο της Ρώμης. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς χριστιανοί και ζούσαν ενάρετα, όχι όπως οι άλλοι πλούσιοι της εποχής με σπατάλες και κραιπάλες. Βοηθούσαν τους πτωχούς και τους αδυνάτους.
Είχαν έναν καημό, ήταν άτεκνοι. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν τον Θεό να τους χαρίσει την χαρά της τεκνοποιίας. Συνέχιζαν τις δωρεές και τις αγαθοεργίες. Ο καλός Τριαδικός Θεός εισάκουσε τις προσευχές των και τους χάρισε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, το οποίο βάπτισαν Παρασκευή, γιατί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή. Η γέννηση έγινε όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αδριανός ( 117- 138 μ.Χ.)
Η Παρασκευή μεγάλωσε λαμβάνοντας την πρέπουσα χριστιανική αγωγή «εν 
παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Διέφερε από τα άλλα κορίτσια της ηλικίας της για την αρετή, την ευφυία και το ήθος. Σε ηλικία είκοσι ετών μένει ορφανή και από τους δυο ευσεβείς γονείς της. Καθίσταται κληρονόμος μεγάλης περιουσίας. Εφαρμόζοντας την εντολή του Κυρίου, πουλά την τεράστια περιουσία και μοιράζει την αξία της σε φτωχούς, πένητες και αδύνατους. Αμέσως καταφεύγει σε μοναστήρι της περιοχής της Ρώμης, όπου η υπακοή στην ηγουμένη και η παραμονή της εκεί είναι στάδιο προετοιμασίας για όσα επρόκειτο να συμβούν.


Τα χρόνια κυλούν με προσευχή και εξαγιασμό. Δεν άντεχε να ζει σε μια πόλη που βασίλευε το σκοτάδι της αθεΐας, η σαρκολατρεία, ο δωδεκαθεϊσμός και οι Χριστιανοί υφίσταντο φρικτά μαρτύρια. Με την ευλογία της ηγουμένης εξήλθε της αδελφότητος για ιεραποστολικό έργο. Κηρύττει το Ευαγγέλιο και τη νέα θρησκεία στους δωδεκαθεϊστές- ειδωλολάτρες και ιουδαϊστές. Ο φλογερός λόγος της συνοδεύονται από θαύματα, τα οποία τελούσε με την Χάρη του Θεού.
Βλέποντας οι Εβραίοι την Αγία να περιοδεύει και να κηρύσσει τον Χριστό και επιπλέον να θαυματουργεί, ανησύχησαν. Πήγαν στον βασιλιά Αντωνίνο και τον πληροφόρησαν ότι η Παρασκευή είναι Χριστιανή. Αμέσως ο Αντωνίνος την καλεί και της λέγει: «Παρασκευή, αρνήσου τον Χριστόν και έλα να θυσιάσεις εις τους μεγάλους Θεούς να σε κάμω βασίλισσα». Η θαρραλέα απάντηση της Αγίας: «εγώ δεν είμαι τρελή και ανόητη ωσάν εσένα να αρνηθώ τον Χριστόν μου, και να πηγαίνω με τον διάβολον, να αφήσω την Ζωήν, και να πηγαίνω εις τον θάνατον. Άμποτε εσύ να άφηνες το σκότος και να έλθεις εις το φως». Η απάντηση του βασιλιά: «τρεις ημέρες σου δίδω διορίαν, διότι αν ίσως και δεν έλθεις να προσκυνήσεις τα είδωλα σε τρεις ημέρες, θα σε θανατώσω, θα σε καύσω μέσα εις ένα καζάνι». Ακούει να του λέγει η μακαρία Παρασκευή: «εκείνο που θέλεις να κάμεις εις τρεις ημέρας, κάμε το τώρα, διατί εγώ δεν αρνούμαι τον Χριστόν μου».
Με εντολή του Αντωνίνου τη βασανίζουν και της φορούν πυρακτωμένη περικεφαλαία. Η Αγία παραμένει αβλαβής από το βασανιστήριο αυτό.
Πολλοί ειδωλολάτρες βλέποντας το θαύμα πιστεύουν στον Χριστό. Αποκεφαλίζονται με εντολή του και η Αγία κλείνεται στην φυλακή. Διαβάζουμε στον Συναξαριστή ότι τα μεσάνυκτα Άγγελος Κυρίου κρατώντας στα χέρια του φωτεινό σταυρό, κάλαμο, σπόγγο και στεφάνι και λέγει προς αυτήν: « Χαίρε, Παρασκευή, αθληφόρε του Κυρίου! Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια του αυτοκράτορα. Διότι ὁ Κύριος που καταδέχθηκε να σταυρωθεί για τη σωτηρία των ανθρώπων, θα είναι βοηθός και θα σέ λυτρώσει από κάθε μελλοντική δοκιμασία σου». Η Παρασκευή παίρνει θάρρος. Υμνολογεί και δοξάζει τον Θεό.


Το επόμενο πρωί ο βασιλιάς διατάσσει να κρεμάσουν την Αγία από τα μαλλιά της και να κάψουν με λαμπάδες το σώμα της. Ο Χριστός, θαυματουργικά, την κρατά ανέπαφη.
Τότε ο βασιλιάς καταφεύγει σε κάτι δραστικό. Διατάζει να ετοιμάσουν ένα μεγάλο καζάνι να το γεμίσουν με πίσσα, κατράμι και θειάφι και να βάλουν μεγάλη φωτιά για να βράσει. Στη συνέχεια να βάλουν μέσα την Αγία. Η Αγία κάνει τον Σταυρό και μπαίνει μέσα. Μάταια προσμένει ο βασιλιάς το κάψιμο της Αγίας. Μετά από ώρες την ερωτά: «Παρασκευή, διατί δεν καίεσαι;». Η απάντηση: «Ο Χριστός μου το εδρόσισε και δεν καίομαι». Ζητά από την Αγία να τον ραντίση στο πρόσωπο με το μείγμα που υπάρχει στο καζανάνι. Ρίχνει με τα χέρια της η Παρασκευή νερό στο
πρόσωπο του βασιλιά και αμέσως γδάρθηκε το πρόσωπό του και έχασε το φως του. Ο κόσμος τον ακούει να φωνάζει «Μέγας ο Θεός των χριστιανών! Πιστεύω και εγώ τον Θεόν που πιστεύεις και εσύ, Παρασκευή, μόνον έβγα γρήγορα να με βαπτίσεις». Πράγματι, η Αγία βγήκε και βάπτισε τον βασιλιά, την οικογένειά του και πολλούς ειδωλολάτρες. Αφέθηκε ελεύθερη και συνέχισε το ιεραποστολικό της έργο.


Η φλογερή Ιεραπόστολος Παρασκευή επεκτείνει την δράση της εκτός Ρώμης.
Ο νέος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος(161-180)συνεχίζει τους διωγμούς των Χριστιανών. Όταν φθάνει σε πόλη όπου διοικητής ήταν ο Ασκληπιός συλλαμβάνεται και οδηγείται ενώ πιόν του με την κατηγορία ότι κηρύττει τον Χριστό. Ο Ασκληπιός διατάσσει να ρίψουν την Αγία ως τροφή στον φοβερό δράκοντα που βρίσκονταν εκτός της πόλης. Μόλις έφθασε η ομολογήτρια του Χριστού στον τόπο του δράκοντα αυτός έβγαλε καπνούς από το στόμα και ετοιμαζόταν να την καταπιεί, όπως έκανε με τους άλλους χριστιανούς. Η Αγία του λέγει αυστηρά: «θηρίο πονηρό, ήλθε η ώρα του αφανισμού σου, γιατί μέχρι τώρα κατασπάραξες χωρίς λόγο».
Σχηματίζει το σημείο του Σταυρού και φυσά προς το θηρίο. Τότε αυτό σφυρίζει και κάνοντας στροφή περί του εαυτού του σχίζεται στα δυο. Το θαύμα αυτό συγκλονίζει τον Ασκληπιό και παριστάμενους αξιωματούχους και πολίτες ειδωλολάτρες και τους οδηγεί στον Χριστό.


Στη συνέχεια βρίσκεται σε άλλη πόλη όπου διοικητής είναι ο Ταράσιος.
Οδηγούν την μάρτυρα ενώπιον του διοικητή με την κατηγορία του κηρύγματος της νέας θρησκείας. Ο Ταράσιος δίνει εντολή να γεμίσουν μεγάλο δοχείο με λάδι, μόλυβδο και πίσσα και όταν αρχίσει το μείγμα να κοχλάζει από την μεγάλη φωτιά να ρίξουν μέσα την παρθενομάρτυρα για να καεί. Όταν ρίχνουν την Αγία στο κοχλάζουν μείγμα Άγγελος Κυρίου σβήνει τη φωτιά και το μείγμα το κάνει δροσερό. Η Αγία μένει αβλαβής και ο Ταράσιος διατάσσει να ξαπλώσουν την μάρτυρα και να βάλουν πάνω στο σώμα της μεγάλη πλάκα. Τα υπομένει και προσεύχεται. Ο Συναξαριστής μας πληροφορεί: το βράδυ εμφανίζεται ο Χριστός δορυφορούμενος από αγγέλους και αρχαγγέλους και της λέγει «Χαίρε, Παρασκευή, καλλιπάρθενε. Μη δειλιάσεις στα βασανιστήρια, γιατί η χάρη μου θα είναι μαζί σου για να σε σώζει από κάθε πειρασμό. Δείξε λίγη υπομονή ακόμη και θα έλθεις στην αιώνια βασιλεία, κοντά μου». Θεραπεύεται από τα τραύματα και ελευθερώνεται από τα δεσμά της φυλακής.
Το επόμενο πρωϊνό ο Ταράσιος απευθυνόμενος στην Παρασκευή ισχυρίζεται ότι τα θαυμαστά αυτά έγιναν από τους θεούς που ο ίδιος πιστεύει. 
Η Οσιοπαρθενομάρτυρς απαντά: «Δεν μου έδωσαν την υγεία οι θεοί σου οι ψεύτικοι και ανύπαρκτοι αλλά ο Χριστός ο μόνος αληθινός Θεός στον οποίο πιστεύω και αυτόν λατρεύω». Στη συνέχεια οδηγούν την μάρτυρα σε ειδωλολατρικό ναό, με την ελπίδα να την πείσουν να προσκυνήσει τα είδωλα. Μόλις μπήκαν μέσα η Αγία κάνει το σημείο του Σταυρού στέκεται μπροστά στο είδωλο του Απόλλωνα και ρωτά το δαιμόνιο που βρίσκεται μέσα αν θέλει να το προσκυνήσει ως θεό. Όλοι ακούνε την απάντηση «Δεν είμαι εγώ θεός ούτε και κανείς άλλος από εμάς. Μόνος αληθινός Θεός είναι αυτός που κηρύττει η Παρασκευή».» Όλα τα αγάλματα καταστρέφονται. Οργίλος ο Ταράσιος βλέποντας τα γεγονότα αντί να μετανοήσει και να ασπαστεί την Αλήθεια διατάζει τον αποκεφαλισμό της Παρασκευής υπακούοντας στον όχλο.


Οι στρατιώτες οδηγούν την οσιομάρτυρα στον τόπο του αποκεφαλισμού.
Ζητά ολίγο χρόνο για να προσευχηθεί. 
Η τελευταία προσευχή της Αγίας
«Δέσποτα Κύριε ο Θεός ημών, ο ποιήσας τον ουρανόν και την γην, την
θάλασσαν και πάντα τα εν αυτή˙ ο πλάσας τον άνθρωπον κατ’ εικόνα σην
και ομοίωσιν˙ επάκουσόν μου της αναξίας δούλης Σου εν τη ώρα ταύτη˙
και δος πάσι τοις δια σε εκτελούσι την μνήμην μου, ειρήνην και έλεος
εν ημέρα κρίσεως˙ μηδέ άψοιτο αυτών λοιμική νόσος, μήτε θανατηφόρος
όλεθρος, μήτε λιμός απευκτός ή ετέρα τις βαρεία μάστιγξ˙ αλλά πάσι
τοις εν πίστει και αληθεία τω εμώ οίκω ή τω ονόματι προσκειμένοις και
δοξολογίαν και αίνεσίν σοι Κύριε προσφέρουσι και δι’ εμού σωτηρίαν και
έλεος αιτουμένοις, χάρισαι ο Θεός άφθονον περιουσίαν των σων αγαθών
και της επουρανίου σου βασιλείας καταξίωσον˙ ότι μόνος ει αγαθός και
φιλάνθρωπος και δεδοξασμένον το όνομά σου εις τους αιώνας. Αμήν».


Κατά την παράδοση ακούστηκε φωνή από τον ουρανό λέγουσα: «Άκουσα την
προσευχή σου, Παρασκευή, και θα γίνει αυτό που ζήτησες». Η Αγία με
πνευματική χαρά έσκυψε το κεφάλι και ένας στρατιώτης την αποκεφάλισε.
Η ψυχή της πέταξε στους Ουρανούς κοντά στον Δικαιοκρίτη και αθλοθέτη Χριστό και έλαβε το αμάραντο στεφάνι της αιωνίου Ζωής.


Το τίμιο σώμα της παρέλαβαν ευλαβείς Χριστιανοί και ενταφίασαν χριστιανοπρεπώς. Ο Θεός της χάρισε και μετά την κοίμησή της το δώρο
της θαυματουργίας.


Η Ιερά μνήμη της Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής τιμάται κάθε έτος
την 26η Ιουλίου.


Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός

Σάββατο 18 Ιουλίου 2026

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝΟΣ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΕΡΥΘΡΩΝ

 


ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ - ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΕΡΥΘΡΩΝ


 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ - ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ ΕΡΥΘΡΩΝ


 

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ - Η ΠΑΙΔΟΥΛΑ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

 

Αγία Μαρίνα η παιδούλα που νίκησε τον διάβολο.

Η Αγία Μαρίνα η μεγαλομάρτυρας του Χριστού γεννήθηκε σε οικογένεια ειδωλολατρική και επιφανή. Ο πατέρας της Αιδέσιος ήταν επίσημος ιερέας των ειδώλων. Γεννήθηκε κατά το 270 μ.Χ. και έμεινε ορφανή από μητέρα κατά την γέννησή της. Ο πατέρας της την παρέδωσε σε γυναίκα για να τη θηλάσει και να τη μεγαλώσει. Κατά θεία πρόνοια η γυναίκα αυτή ήταν Χριστιανή.

Έτσι η Μαρίνα μεγάλωνε σε ένα περιβάλλον Χριστιανικό. Άκουγε για τον Χριστό, για τη διδασκαλία Του, τα θαύματά Του, το εκούσιο Πάθος, την Σταύρωση, την Ταφή, την Ανάστασή και την Ανάληψή Του. Εποχή διωγμών των Χριστιανών και άκουγε για τα μαρτύρια, τα βάσανα και τις θανατώσεις που υφίσταντο οι Χριστιανοί και μέσα της γεννήθηκε ο πόθος να μαρτυρήσει για τον Σωτήρα Χριστό.

Άρχισε να κατηχεί τα συνομήλικα παιδιά και πολλά δέχονταν τον Χριστιανισμό. Η φήμη έφθασε στα αυτιά του πατέρα της. Την κάλεσε στο σπίτι και η Μαρίνα αφού πρώτα προσευχήθηκε ομολόγησε θαρρετά ότι είναι Χριστιανή. Η προσπάθεια του πατέρα της να την αλλαξοπιστήσει ήταν μάταια, όπως και η προσπάθεια η δική της να απαρνηθεί αυτός τα είδωλα.

Η Μαρίνα έγινε δεκαπέντε ετών,. Ήταν πολύ όμορφη και σωστή Χριστιανή. Ο έπαρχος Ολύμβριος πληροφορήθηκε για την Μαρίνα και την κάλεσε στο κριτήριο. Βλέποντας την απαράμιλλη ομορφιά της την ερωτεύτηκε σαρκικά και σκέφτηκε να την παντρευτεί. Φθάνοντας η Μαρίνα ο έπαρχος της ζητά να μάθει το όνομά της και ποιον θεό πιστεύει. Του απαντά η Μαρίνα, αφού προηγουμένως προσευχήθηκε στον Χριστό να την βοηθήσει: «Μαρίναν με λέγουσι, είμαι ελευθέρων γονέων τέκνον, εύχομαι δε να γίνω δούλη του Θεού και Σωτήρος μου Ιησού Χριστού, όστις έκαμεν όλον τον κόσμον» . Αμέσως διατάχθηκε η φυλάκισης της Μαρίνας.

Την επομένη ήταν γιορτή και έφεραν και την Μαρίνα, ελπίζοντες οι άθλιοι, ότι θα θυσίαζε στους ειδωλολατρικούς βωμούς. Άδικα ήλπιζαν και μάταια προσπαθούσαν να την πείσουν. Δεν φοβήθηκε απειλές, ούτε υπέκυψε σε προτάσεις για δώρα και ζωή πλούσια σε υλικά αγαθά. Το δεκαπεντάχρονο κορίτσι όλα αυτά τα περιφρόνησε, δεν την ενδιέφερε ο μάταιος τούτος κόσμος, είχε αφιερωθεί στον Νυμφίο Χριστό. Με θάρρος τους απαντά: «Μην έχεις τινα ελπίδα ματαίως, ηγεμών, εις εμέ, να δειλιάσω ποσώς τα κολαστήρια, ότι δεν θέλει με χωρίσει από τον Χριστόν καμμία θλίψις, λιμός, πυρ, ξίφος και άλλη χαλεπωτέρα βάσανος, ούτε βίαιος και πολυώδυνος θάνατος, ούτε πάλιν απολαύσεις χρυσίου και άλλου πλούτου και τιμής θα με δελεάσωσιν, επειδή όλα αυτά είναι φθαρτά και πρόσκαιρα, η δε ψυχή είναι αθάνατος και ποθεί τα αιώνια. Αν δε νομίζεις ότι ψεύδομαι, εδώ είμαι, και δοκίμασόν με ίνα γνωρίσεις και με το έργον την αλήθειαν. Δείρέ με, σφάξον, κατάκαυσον, πνίξον και παίδευσόν με με κολαστήρια μύρια, όσον θέλεις με βασανίσει χειρότερα, τόσον περισσότερον θέλει με δοξάσει ο Χριστός εις την μέλλουσαν ζωήν και μακαριότητα. Δεν λυπούμαι λοιπόν ζωήν πρόσκαιρον, αλλά παραδίδω προθύμως το σώμα εις τον θάνατον, δια τον αθάνατον Θεόν και Δεσπότη μου, καθώς και αυτός δια την αγάπην μου εσταυρώθη ο αναμάρτητος.» Η απάντηση της δεκαπενταετούς κοπελιάς, εξόργισε τον έπαρχο αλλά έκανε μια προσπάθεια προτείνοντας η Μαρίνα να θυσιάσει και αυτός θα την παντρευόταν και θα αποκτούσε πλούτη και τιμές

Στην αρνητική απάντηση της Μαρίνας διατάσσει την γύμνωσή της και να την δείρουν άσπλαχνα. Πράγματι, από τους ραβδισμούς το αίμα της Αγίας κοκκίνησε το έδαφος . Το σώμα της γέμισε πληγές. Ατάραχη προσευχόταν και ζητούσε δύναμη να υπομένει τα βάσανα . Την έκλεισαν σε σκοτεινή φυλακή χωρίς νερό και τροφή.

Μετά από ημέρες την έφεραν πάλι στο κριτήριο, την κρέμασαν, την βασάνισαν τόσο ώστε το τρυφερό σώμα της έγινε μια άμορφη μάζα. Ο έπαρχος δεν μπορούσε να το αντικρύσει. Την κλείνουν πάλι φυλακή και ο χαιρέκακος διάβολος θέλησε να την κάνει να σταματήσει την προσευχή της εμφανιζόμενος ως δράκοντας έτοιμος να την καταπιεί. Η Αγία προσευχήθηκε και ο δράκοντας έγινε άνθρωπος μαύρος τον οποίο η Αγία κτύπησε με ένα σφυρί στο κεφάλι και στην ράχη και τον εξουδετέρωσε. Αμέσως μόλις ο διάβολος εξαφανίστηκε, εμφανίστηκε φως εξερχόμενον από ένα Σταυρό. Επάνω στο Σταυρό πετούσε λευκό περιστέρι Η περιστερά ήλθεν πλησίον της Αγίας και της λέγει: «Χαίρε, Μαρίνα, η λογική περιστερά του Θεού, ότι ενίκησας τον πονηρόν και τον εχθρόν κατήσχυνας, χαίρε δούλη πιστή και αγαθή του Κυρίου σου, τον οποίο επόθησας εξ όλης της καρδίας σου και εμίσησας πάσαν απόλαυσιν πρόσκαιρον. Χαίρε και ευφραίνου, ότι έφθασεν η ημέρα να λάβεις της νίκης τον στέφανον και να εισέλθεις αξιοχρέως εστολισμένη με τας φρονίμους παρθένους εις τον νυμφώνα του νυμφίου και βασιλέως σου». Μετά ταύτα οι πληγές επουλώθηκαν και ούτε ίχνος κακοποίησης φαίνονταν. Όλη την νύκτα δοξολογούσε και ευχαριστούσε τον Θεό.

Το πρωί την έφεραν στο κριτήριο και ο έπαρχος απέδωσε την ίαση των πληγών στους ειδωλολατρικούς θεούς και ζήτησε από την Αγία να ευχαριστήσει και να θυσιάσει στα είδωλα. Η δήλωσή της ότι η ίαση έγινε από τον Χριστό, πολύ εξόργισε τον έπαρχο που διέταξε νέα βασανιστήρια. Να κρεμάσουν την Αγία γυμνή και να καίουν το σώμα της με λαμπάδες. Υπέμενε τους πόνους προσευχόμενη και ευχαριστούσα τον Χριστό. Μετά γέμισαν ένα μεγάλο λέβητα με νερό και βούτηξαν την Αγία με το κεφάλι προς τα κάτω για να πνιγεί. Η Αγία προσεύχεται και ζητά από τον Χριστό να την απαλλάξει από τα δεσμά και να γίνει το νερό εκείνο ύδωρ Βαπτίσματος και να απαλλαγεί από τον παλαιό άνθρωπο και ενδυθεί τον νέο άνθρωπο. Σεισμός έγινε πάλι εμφανίστηκε ο Σταυρός, το φως και η περιστερά με τον στέφανον της δόξης για την Αγίαν.

Βλέποντας αυτά ο έπαρχος διέταξε να αποκεφαλίσουν την Αγία η οποία, αφού προσευχήθηκε θερμά δοξολογώντας και ευχαριστώντας τον Κύριο, ζήτησε να συγχωρεθούν οι δήμιοι. Ο δήμιος δίστασε να την αποκεφαλίσει, αλλά η Αγία τον παρακάλεσε να το πράξει. Ήταν 17 Ιουλίου. Η Αγία Μαρίνα παρέδωσε στον Σωτήρα Χριστό την ψυχή της και σε μας το μήνυμα να μη φοβόμαστε κανέναν όταν έχουμε μαζί μας τον Χριστό.


Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΕΡΥΘΡΩΝ

 


Μέσα στην φύση και τον κάμπο των Ερυθρών τελέστηκε ο Εσπερινός της Αγίας Μαρίνας στο όμορφο και ευλογημένο εκκλησάκι όπου οι παππούδες μας το είχαν αφιερώσει στην χάρη της!! Βοήθεια μας η Αγία!!   







Τρίτη 14 Ιουλίου 2026

ΑΚΟΥΣΜΑ ΚΑΙ ΛΑΛΗΜΑ ΦΡΙΚΤΟ - ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑ / ΜΑΡΤΥΣ ΕΛΕΝΗ

 

Ευχαριστώ θερμα τον Αγαπητό πνευματικό αδερφό κ. Γεώργιο Γαλάνη που μου έδωσε την άδεια του να γίνει γνωστο σε όλους το μαρτύριο των Αγίων που δόξασαν τον Χριστό μας στην αρχαία Μονή Καρυών Θέρμης της νήσου Λέσβου!! 














Σάββατο 11 Ιουλίου 2026

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΡΥΘΡΩΝ - ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΕΡΥΘΡΩΝ


 

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ


ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΝ ΚΑΠΟΤΕ τον αββά Αντώνιο γέροντες και μαζί τους ήταν ο αββάς Ιωσήφ. Ο γέροντας θέλησε να τους δοκιμάσει και διαλέγοντας ένα ρητό από την Αγία Γραφή τους ρωτούσε τι σημαίνει, αρχίζοντας από τους μικρότερους. Και ένας – ένας έλεγε όπως μπορούσε τη γνώμη του.

Όταν τελείωναν ο γέροντας έλεγε σε όλους:

– Δεν το κατάλαβες ακόμα.


Τέλος ρώτησε και τον αββά Ιωσήφ:

– Εσύ τι νομίζεις ότι σημαίνει αυτό το ρητό;

Κι εκείνος απάντησε:

– Δεν ξέρω.

Τότε ο αββάς Αντώνιος είπε:

– Πάντως ο αββάς Ιωσήφ βρήκε τον δρόμο. επειδή είπε, δεν ξέρω. [Γεροντικόν, ιστ΄]