Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΤΑ ΔΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΦΥΛΑΧΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ

Ο Άγιος Θεράπων 















ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΤΑ ΔΩΡΑ 
ΚΑΙ ΤΑ ΦΥΛΑΧΤΑ 
ΠΟΥ ΣΑΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ



Τώρα ειδικά που ξεκίνησε η περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής,
Θα υπάρξουν αρκετοί από εμάς, που θα δεχθούν από φίλους-συγγενείς-γείτονες κάποιο φυλαχτό για το «κακό μάτι», κάποιο λιβάνι από κάποιο μοναστήρι, κάποιο κομποσκοίνι, κάποιο «γλύκισμα» από μια πανήγυρη… κλπ… 
 


Η συμβουλή που δίνει η Εκκλησία μας, είναι, να μην τα δεχθείτε, εάν η πηγή που αυτοί σας τα προσφέρουν είναι ανύπαρκτη, ή εάν δεν γνωρίζετε καλά το άτομο που σας το δωρίζει.


Ο λόγος είναι πολύ απλός και εξηγείται…  


Ορισμένοι «καλοί άνθρωποι», από την πολύ τους «αγάπη» για την οικογένειά μας, σκαρφίζονται χίλιους τρόπους να μας βλάψουν.

Πάνε στις «μάγισσες», πληρώνουν την «αγάπη» τους για ορισμένους συγγενείς, φίλους, γείτονες, με αντίτιμο, κάποιο αντικείμενο, το οποίο, επάνω σε αυτό, έχει τελεστεί, η λεγόμενη «μεταβατική μαγεία», και μας το φέρνουν σπίτι μας με την μορφή «της ευλογίας» από κάποιο μακρινό μέρος της Ορθοδοξίας μας…  (π.χ  Ιεροσόλυμα).


Οι ανίδεοι Άνθρωποι, βλέποντάς τα, τα φοράνε στους λαιμούς, στα χέρια, τα τοποθετούν στα αυτοκίνητα, τα κρεμάνε επάνω από τα κρεβατάκια των παιδιών, ακόμα, τα «καρφιτσώνουν» επάνω στις φόρμουλες τους…


Μην έχοντας σχέση με την Εκκλησία και μην συμμετέχοντας στα Μυστήριά Της, συνεχίζουν την ζωή τους, ώσπου, μετά από μερικές ημέρες, να επικρατεί μέσα στο σπίτι μια εντελώς αρνητική ατμόσφαιρα, και η σύγχυση, να παίρνει την θέση της οικογενειακής χαράς και της αρμονίας μέσα στο περιβάλλον.

Ξεκινάνε οι καυγάδες για ανύπαρκτο λόγο,  αρχίζουν να εμφανίζονται προβλήματα στις σχέσεις του ζευγαριού, το αίσθημα της ζήλιας και της αντιρρήσεως αρχίζει να γίνεται ορατό και η κάθε ημέρα, να μεταβάλλεται σε μια μικρή κόλαση, η επαφή έχει παραχωρήσει την θέση της στην απομόνωση και τα ψυχολογικά προβλήματα.


Η απουσία της Χάρης του Θεού με την μορφή της οικογενειακής ευτυχίας και αρμονίας, είναι πλέον δεδομένη.


Όλοι έχουν αρχίσει και συνειδητοποιούν ότι «κάτι δεν πάει καλά», αλλά κανένας δεν είναι σε θέση να εντοπίσει την πηγή του κακού, η οποία με την μορφή της «ατομικής βόμβας» εξαπολύει σιγά σιγά τα «αέρια της καταστροφής»…

Δεν μας κάνει εντύπωση, αν αυτά που δεχθήκαμε σαν δώρα, έχουν επάνω τους την Εικόνα του Χριστού, της Θεοτόκου, ή κάποιου Αγίου…  Ο Σατανάς, προκειμένου να μας διαβάλει και να μας εξοντώσει πνευματικά, ας μην ξεχνάμε, ότι μπορεί (κατά παραχώρηση Θεού) να μεταμφιεστεί και σε «Άγγελο του Φωτός».


Τότε, όπως λέει η λαός μας, «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται», αρχίζουν οι επεμβάσεις των Οικείων συγγενών, γειτόνων,
για να δώσουν μια λύση και ένα τέλος σε αυτό το μαρτύριο…


Στις περισσότερες φορές, οι μεγαλύτερες σε ηλικία θείες, ενώ δεν ξέρουν τι τους γίνεται και έχουν πλήρη άγνοια, αρχίζουν και ανακατεύουν τα «ξόρκια» που μάθανε μικρές, με προσευχές της Εκκλησίας μας, ή ακόμα, αντί να ζητήσουν την συνδρομή ενός Ιερέα ο οποίος είναι γνώστης αυτών των θεμάτων, και έχοντας την Χάρη να διαλύσει όλα αυτά τα κακά, αρχίζουν μια πορεία ενός φαύλου κύκλου, τρέχοντας στα μέντιουμ, στις μάγισσες, στους ψυχαναλυτές, στους παραψυχολόγους, με αποτέλεσμα αντί να βοηθούν την κατάσταση, να την χειροτερεύουν….

Έχοντας μιλήσει με αρκετές τέτοιου τύπου «κυρίες», με πολύ μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω την «ατάκα» τους που δυστυχώς πείθει αρκετούς ανίδεους παθόντες υπό μαγείας Ανθρώπους… 


«Η Μαγεία, μόνο με Μάγια λύνεται» …. Λένε…


Και ερωτώ και εγώ… -«Για να σβήσεις μια φωτιά, με φωτιά την σβήνεις, ή με νερό, το οποίο είναι αντίθετο με την όλη δομή της;;»


Απάντηση ακόμα, δεν έχω πάρει. Πιθανόν, γιατί έχει «κολλήσει η καραμέλα ακόμα στο play και το σύστημα, δεν ανταποκρίνεται»…


Επειδή τυγχάνει και γνωρίζω παρά την ηλικία μου αρκετά πρόσωπα, τα οποία έχουν υποστεί αυτού του είδους τις ταλαιπωρίες, έχω να πώ ότι «Ο Σατανάς  ΔΕΝ  υπάρχει περίπτωση να φύγει με άλλον Σατανά» Και αν συμβαίνει αυτό, ο λόγος είναι, ότι σαν «Διάβολος» που είναι, έχει έναν και μοναδικό σκοπό.. Να μας αποπροσανατολίσει από την ένωσή μας με τα Μυστήρια της Εκκλησίας, που είναι η Μοναδική Σωτηρία και Λύτρωση.


Για αυτό το λόγο, ΜΗΝ εμπιστεύεστε κανέναν και ΜΗΝ δέχεσθε Δώρα χωρίς να γνωρίζετε την προέλευσή τους!!


Θέλεις ένα κομποσκοίνι, ή ακόμα έναν Σταυρό για εσένα, την γυναίκα σου, το παιδί σου, το αμάξι σου;; Πήγανε και πάρτο μόνος σου από μια οποιαδήποτε Έκθεση μιας οποιασδήποτε Μονής.


Να στο δώσει στο χέρι σου η Μοναχή ή ο Μοναχός που θα επισκεφτείς το μοναστήρι.


Θέλεις λιβάνι να λιβανίσεις, γιατί ξημερώνει μια γιορτή  και διαπιστώνεις ότι μόλις σου τελείωσε;; Μην λιβανίσεις!! Δεν θα παρεξηγηθεί ο άγιος… Είναι προτιμότερο να πας η ίδια να το αγοράσεις σε συσκευασία στο κοντινό μαγαζάκι της γειτονιάς σου, ή σε κάποιο μοναστήρι, παρά να ζητήσεις από την γειτόνισσα να σου δώσει…


Σου φέρνει κάποιος/α λίγο λαδάκι από ένα μοναστήρι που του/ης το έδωσε η κουνιάδα του μπατζανάκη της ξαδέρφης του φίλου «τρέχα γύρευε δηλαδή»…;; Μην το δεχτείς. Αρνήσου με ευγενικό τρόπο, λέγοντας έτσι απλά. «-θα ρωτήσω τον πνευματικό μου πατέρα»…

Ειδικά η περίπτωση που «κάνει μπάμ», είναι, όταν έρχεται κάποια γυναίκα για καφέ, και αφού έχει αρχίσει μια τέτοια κουβέντα (και εσύ της έχει βγάλει τα εσώψυχα σου) για να σε «κερδίσει».., μετά από λίγο σου προτείνει ένα ραμμένο δεματάκι, και σε κοιτάει με το βλέμμα της αγελάδας το δήθεν σίγουρο και σου λέει… «αυτό, θα βάλεις στο μαξιλάρι του άντρα σου… !!! Είναι από το Άγιο Όρος και είναι για το Μάτι»


Και λέω εγώ… : -«Το Μάτι σου το αλλήθωρο»


Δεν είναι υποτιμητικό να απευθυνθεί κάποιος/α σε έναν Ιερέα και να ζητήσει βοήθεια. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι θα ωφεληθεί.


Και το ποιο βασικό…. (για να ολοκληρώσουμε),


Μην ανοίγετε την πόρτα του σπιτιού σας σε «αγνώστου προελεύσεως Ρασοφόρους, Καλόγριες που και οι ίδιοι δεν γνωρίζουν τι σημαίνει Ράσο»..

Περιστατικό που έγινε με μάρτυρα εμένα, όταν επέστρεφα στο σπίτι μου, τις πρωινές ώρες από δουλειά.


«Στην μέση του δρόμου κάθονταν μια «καλόγρια» όπως μπαίνουμε στις Ερυθρές στην Εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου..  (όσοι μένουν στο Κριεκούκι, γνωρίζουν την θέση)


Ξημερώματα Καθαράς Δευτέρας, δηλαδή προχθές κατά τις 7 το πρωί..


Μου κάνει νόημα με το χέρι της να σταματήσω να με ρωτήσει ….


Σταματώ το αμάξι…  Και χωρίς να με γνωρίζει, ρώταγε για εμένα και την εκκλησία την ιδιωτική μου τον άγιο Θεράποντα.. Είμαι λίγο αυθόρμητος αλλά ευτυχώς κρατήθηκα… Έκανε το λάθος να πεί ότι πριν 4 ημέρες είχε έρθει στο σπίτι του Αλέξη, έφαγε, και δεν την άφηνε ο Αλέξης να φύγει… (Και μετά άρχισε να ρωτάει… εδώ είναι το ζουμί…)  «την γνωρίζω την Μητέρα του, τον πατέρα του…. Τι δουλειά κάνει ο πατέρας του…. Δεν Θυμάμαι… Η μητέρα του… Αχχ βρε παιδάκι μου, είμαστε πολύ φίλοι, αλλά δεν θυμάμαι το όνομά της…   Κάθε ημέρα τηλεφωνιόμαστε….  Έχει περιουσία ο Αλέξης;  Έχει δική του οικογένεια;;  Αχχ τι έπαθα… Να φανταστείς, κάθε ημέρα μιλάμε και με το παιδί, 3 ώρες στο τηλέφωνο, αλλα, τώρα δεν θυμάμαι…»


Προσπαθούσα να καταλάβω αν αυτό που ζούσα ήταν ένα όνειρο ή μια πραγματικότητα….


Μπαίνοντας στο «παιχνίδι» του σπασμένου τηλεφώνου… της είπα…


«Ο Αλέξης; Τον γνωρίζω… Έχει 3 παιδιά (όλα κορίτσια).. Η μητέρα του η Μαριάννα δουλεύει στην Τράπεζα… Ο Πατέρας του, ο κυρ Θανάσης έχει Εργαστήρι ξυλογλυπτικής» ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ…


Μετά από μερικές ώρες χτυπάει το κουδούνι… Η μητέρα μου έλειπε σε ένα φιλικό σπίτι για καφεδάκι  και ήμουν μόνος στο σπίτι..


Όταν άνοιξα την πόρτα, φυσικά δεν φόραγα την στολή της υπηρεσίας και ήμουν με μια φόρμα, γιατί μόλις είχα ξυπνήσει.


Η υποτιθέμενη καλόγρια, δεν με γνώρισε, και άρχισε τον «μονόλογο της τρέλας»


«-εγώ σε γνωρίζω…  εσύ δεν με ξέρεις… Ήρθα να σου δώσω αυτό το φυλαχτό να το βάλεις στα παιδιά σου, που είδα εγώ σε ένα όραμα και έχεις τρία κορίτσια…» και ακολούθησε και έλεγε, όλα όσα της είχα πεί εγώ…. Φυσικά της έκλεισα την Πόρτα και ενημέρωσα τους Πατέρες που έπρεπε να ενημερώσω….  Και μετά από λίγο η «καλόγρια» μάλλον κατάλαβε την γκάφα της.., και έβγαλε από την τεράστια τσάντα της ένα κινητό και ήρθε ένα αμάξι fiat και την μάζεψε….






Ιερόν Ιδιωτικό παρεκκλήσι


Αγίου Θεράποντος Επισκόπου Κύπρου


Ερυθρές Αττικής – Κριεκούκι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου